Από τους εννέα μάρτυρες που προσήλθαν για να καταθέσουν στο τρομοδικείο των φυλακών Κορυδαλλού ούτε οι μισοί δεν είχαν να πουν κάτι ουσιαστικό που να μπορεί να στηρίξει το κατηγορητήριο. Οι μάρτυρες αφορούσαν την επίθεση στο Α.Τ. Νέας Ιωνίας, την έκρηξη έξω από την κατοικία Βουλγαράκη και την έκρηξη στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
Ο διοικητής του Α.Τ. Νέας Ιωνίας ξεκίνησε να καταθέτει διευκρινίζοντας για αρχή ότι δεν ήταν παρών κι ότι ενημερώθηκε αφού είχε γίνει το περιστατικό. Θυμίζουμε ότι το Α.Τ. Νέας Ιωνίας είχε δεχθεί επίθεση στις 30 Απριλίου 2007 από τον Επαναστατικό Αγώνα. Τα υπόλοιπα που προσέθεσε αφορούσαν τις ζημιές στους τοίχους και στο φυλάκιο του σκοπού. Επιβεβαίωσε δε ότι δεν τραυματίστηκε κανείς από την επίθεση αυτή.
Σημείο άξιο σχολιασμού είναι ωστόσο μια φράση του μάρτυρα. «Είχαμε λάβει τα μέτρα μας γιατί το τμήμα είναι απόμερο και φοβόμασταν για ενδεχόμενη επίθεση». Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Οτι υπήρξε εσωτερική εντολή κι ενημέρωση να «οχυρωθούν» τα διάφορα Α.Τ. μιας και η καταστολή ήταν συνεχώς αυξανόμενη και η εναντίωση σ’ αυτή όλο και πιο έντονη. Πολλές καταγγελίες για αστυνομική βία είχαν δει τότε το φως της δημοσιότητας και είχαν γίνει ευρέως γνωστές, με ωμά περιστατικά κακοποίησης που δεν έφτιαχναν το «επιθυμητό» προφίλ στην αστυνομία. Αποκορύφωμα όλων αυτών ήταν η ακραία κατασταλτική στάση της αστυνομίας απέναντι στις φοιτητικές διαδηλώσεις κατά του νόμου Γιαννάκου που εκείνη την περίοδο ήταν στην επικαιρότητα.
Ερώτηση με αφορμή τη φράση αυτή έκανε αμέσως μετά ο Ν. Μαζιώτης. «Γιατί περιμένατε επίθεση; Μήπως γιατί είχατε καταγγελίες για αστυνομική βία;». Ο μάρτυρας δεν μπόρεσε να δώσει καμία πειστική απάντηση.
Μετά την ολοκλήρωση της κατάθεσης του διοικητή ξαναπήρε το λόγο ο Ν. Μαζιώτης, αυτή τη φορά για σχολιασμό,. Ξεκαθάρισε ότι ο λόγος της επίθεσης ήταν καθαρά πολιτικός και είχε προειδοποιητικό χαρακτήρα. Τότε ήταν η περίοδος των έντονων φοιτητικών διαδηλώσεων που είχαν δεχτεί άγρια έντονη καταστολή από την αστυνομία. Υπήρξε μάλιστα και δήλωση εκ μέρους της αστυνομίας ότι πρέπει να «καθαριστούν» τα Εξάρχεια από τους αναρχικούς, πρόσθεσε, κι αποτέλεσμα αυτής της δήλωσης και δράσης ήταν η δολοφονία Γρηγορόπουλου για την οποία πάλι απάντησε ο Ε.Α. με την επίθεση στη διμοιρία των ΜΑΤ στα Εξάρχεια. Με το σχόλιό του αυτό ο Ν. Μαζιώτης θέλησε να διαφοροποιήσει ποιοτικά, όπως εξαρχής δήλωσε, τις δύο επιθέσεις και να διευκρινίσει ότι η μεν στο Α.Τ. Νέας Ιωνίας έγινε για να προειδοποιηθούν οι αστυνομικοί, ενώ η άλλη ήταν απάντηση στην κρατική δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό Ε. Κορκονέα.
Στο ίδιο πνεύμα με τον διοικητή του Α.Τ. Νέας Ιωνίας κινήθηκε και ο σκοπός που κατέθεσε αμέσως μετά. Το σημαντικό συμπέρασμα που βγήκε απ’ τα λεγόμενά του ήταν ότι δεν υπήρξε πρόθεση θανάτωσης, γιατί αν ήθελαν οι επιτιθέμενοι θα μπορούσαν να περάσουν την περίφραξη του Τμήματος και να χτυπήσουν κατευθείαν τους αστυνομικούς που ήταν μέσα, ενώ οι σφαίρες που υπήρξαν στον εσωτερικό χώρο ήταν κατά την άποψή του αποτέλεσμα εξοστρακισμού.
Τέλος, η μόνη κάτοικος της περιοχής που προσήλθε μετά, επιβεβαίωσε πως δεν κινδύνευσε κανένας πολίτης απ’ την συγκεκριμένη επίθεση.
Για την ενέργεια κατά Βουλγαράκη ήρθε να καταθέσει ο Γ. Ανανίας, αστυνομικός – συνοδός σκύλου ειδικευμένου στην ανίχνευση εκρηκτικών υλών. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας ήταν ο μόνος που διαφοροποιήθηκε και στην πρώτη δίκη από το κατασκεασμένο σενάριο της Αντιτρομοκρατικής και της εισαγγελίας. Μίλησε ξεκάθαρα για ενέργεια με πλήρη έλεγχο μέσω τηλεχειρισμού της βόμβας από τα άτομα που την έκαναν, μιας και ο χώρος επέτρεπε κάτι τέτοιο, και για απουσία κάθε πρόθεσης να σκοτωθούν αστυνομικοί ή περαστικοί.
Το ίδιο δήλωσε στη συνέχεια με σχόλιό του και ο Ν. Μαζιώτης. Ξαναθύμισε ότι τον συγκεκριμένο μάρτυρα τον είχαν καλέσει τα μέλη της οργάνωσης, γιατί η κατάθεσή του ήταν αντίθετη με τα ψέματα που υπήρχαν στο βούλευμα του εισαγγελέα Μακρόπουλου, ο οποίος σκοπίμως έβαλε τον χαρακτηρισμό «ωρολογιακός» σε μια προσπάθειά του να παρουσιάσει το χτύπημα ως τυφλό. Η ενέργεια, είπε κλείνοντας, δεν έγινε για να χτυπηθεί κάποιος άσχετος ή κάποιος αστυνομικός, αλλά για να χτυπηθεί ο Βουλγαράκης.
Επόμενος μάρτυρας που κατέθεσε ήταν ο Γ. Μαυροειδάκος, υπάλληλος security στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Απ’ τα λεγόμενά του φάνηκε η πάγια τακτική των οργανισμών τέτοιου τύπου, όπως τράπεζες και χρηματιστήρια, να αναγκάζουν τους εργαζόμενους να μένουν μέσα στα κτίρια ακόμα και σε περιπτώσεις που διατρέχει κίνδυνο η ζωή τους. Ιδια δεδομένα με αυτά των υπαλλήλων ασφαλείας της Τράπεζας Πειραιώς και της ΤτΕ, που ήδη έχουν εξεταστεί στη δεύτερη δίκη του ΕΑ η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη. Και ο συγκεκριμένος μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι υπάρχει εντολή μη εκκένωσης του κτιρίου, παρόλο που η τοποθέτηση του βαν με τα εκρηκτικά ήταν γνωστή και παρόλο που η αστυνομία είχε λάβει γνώση πολλή ώρα πριν.
Σε σχετικό του σχόλιο ο Ν. Μαζιώτης είπε ότι και στο πρωτοβάθμιο δικαστήριο η κυρία που ήταν τότε υπεύθυνη προσωπικού (Κοκκίνη) και που ενημερώθηκε από τους υπαλλήλους ασφαλείας έκανε την ανήξερη. Εβγαζε τους εργαζόμενους επί της ουσίας βλάκες που δεν έφυγαν, χωρίς να διευκρινίζει η ίδια ότι υπάρχουν εντολές και κανονισμοί που δεν το επιτρέπουν αυτό. Αυτοί οι οργανισμοί είναι που θεωρούν τους ανθρώπους αναλώσιμους, δήλωσε. Εχει μεγαλύτερη αξία το να δουλεύει το σύστημα παρά να προστατευθεί η ζωή των εργαζομένων.
Τέλος, για την έκρηξη στο Χρηματιστήριο Αθηνών κατέθεσαν και δύο άνθρωποι από το διπλανό τετράγωνο που στεγαζόταν η εταιρία Στακόρ και αντιπροσωπίες αυτοκινήτων. Ο Μ. Κορτέσης, που ήρθε πρώτος, ξεκίνησε να μιλά για τις «υπέρογκες» ζημιές που έγιναν στο κτίριο της εταιρίας. Μάλλον δεν ήξερε όμως πόσο τραγικό έπρεπε να εμφανίσει το σκηνικό κι ενώ στην αρχή μίλησε για ζημιές 6 εκατομμυρίων, σ’ ένα-δυο λεπτά τα 6 εκατομμύρια έγιναν 6,5, λίγο μετά 100 και τελικά 120! Πρόσθεσε δε στις ζημιές αυτές που έγιναν λόγω της έκρηξης και τους 600 και πλέον άνεργους που προέκυψαν μετά!
Πέραν της αναξιοπιστίας του μάρτυρα, που σχολιάστηκε και από τους συνηγόρους υπεράσπισης, του έγινε και η αναγκαία υπενθύμιση ότι οι ζημιές από τις καταγραφές που έγιναν την περίοδο εκείνη από κρατικούς υπαλλήλους, με σχετική έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους δε βγήκαν πάνω από 4.500 ευρώ, ποσό που προφανώς πόρρω απέχει από τα 6 εκατομμύρια ή τα 100 και 120 που κατέθεσε ο ίδιος. Ο Ν. Μαζιώτης μίλησε με τη σειρά του και για τους άνεργους που «φορτώθηκαν» μεγαλοπρεπέστατα από τον μάρτυρα στη δράση του ΕΑ, για να πει ότι για την ανεργία ευθύνεται το κράτος και το κεφάλαιο και όχι η δράση της οργάνωσης. Είπε επίσης ότι δε γίνεται το Χρηματιστήριο, που είχε τη βόμβα απ’ έξω, να έπαθε ζημιές ύψους 4 εκατομμυρίων και η Στακόρ που είναι ένα τετράγωνο μετά να έπαθε περισσότερες.
Ο φύλακας της εταιρίας, που προσήλθε αμέσως μετά και με τον οποίο ολοκληρώθηκε η διαδικασία, είπε ότι ενημερώθηκε τυχαία από τους αστυνομικούς, οι οποίοι ενώ ήταν στο χώρο νωρίτερα δε φρόντισαν να πάνε στο φυλάκιο να δουν αν υπάρχει άνθρωπος (κατά τη διάρκεια εκκένωσης και αποκλεισμού της περιοχής!). Ο ίδιος βγήκε τυχαία και τότε του είπαν να φύγει αμέσως γιατί σε 5 λεπτά θα σκάσει η βόμβα.
Επομένως, όπως ξεκαθάρισε και ο Ν. Μαζιώτης στη συνέχεια, ο κίνδυνος για τη ζωή του προέκυψε πάλι από την αστυνομία και όχι από τον ΕΑ. Γιατί υπήρχε προειδοποίηση για το χτύπημα 50 λεπτά νωρίτερα!
Η δίκη διακόπηκε σ’ αυτό το σημείο για τις 11 Γενάρη στις 9.30, με τη συνέχεια των μαρτυρικών καταθέσεων.
