Oχι που θα πήγαινε στην Αμερική και δεν θα συναντιόταν με τον αρχιεπίσκοπό της (ποιο πλαίσιο διαχωρισμού κράτους-εκκλησίας ρε;)!
Ο δε εντεύθεν αρχιεπίσκοπος, μετά τους εναγκαλισμούς με Τσίπρα, Φίλη και λοιπά παιδιά της δεύτερης φοράς αριστεροδεξιά, δήλωσε ότι «ο εχθρός της πατρίδας είναι εντός των τειχών». Ξέρει καλά το παιχνίδι ο χαμηλών τόνων, παρά Χριστόδουλου αθωωθείς για εκείνα τα εκατομμυριάκια που… εξαφανίστηκαν (θυμάσαι αγάπη μου;) προς το τέλος του 20ού αιώνα…
«Ερώτηση: Πώς ονομάζεσαι; Απάντηση: Μισθωτός. Ε: Ποιοι είναι οι γονείς σου; Α: Ο πατέρας μου ήταν μισθωτός, καθώς και ο παππούς και ο προπάππος μου. Οι πρόγονοί μου ήταν δουλοπάροικοι και σκλάβοι. Η μάνα μου ονομάζεται Φτώχεια. Ε: Από πού έρχεσαι και πού πηγαίνεις; Α: Ερχομαι από τη Φτώχεια και πηγαίνω στην Εξαθλίωση, περνώντας από το νοσοκομείο όπου το κορμί μου θα χρησιμεύσει για πειράματα στα καινούργια σας φάρμακα και για τις έρευνες γιατρών που περιθάλπουν τους προνομιούχους του Κεφαλαίου. Ε: Ποια είναι η θρησκεία σου; Α: Η θρησκεία του Κεφαλαίου. Ε: Ποια καθήκοντα σου επιβάλλει η θρησκεία σου; Α: Δυο κύρια καθήκοντα: της παραίτησης και της εργασίας. Ε: Σου επιβάλλει και άλλα καθήκοντα; Α: Ναι. Να συνεχίζω τη νηστεία όλο το χρόνο. Να ζω με στερήσεις χωρίς να χορταίνω ποτέ. Να καταπνίγω όλες τις σαρκικές ανάγκες και τις πνευματικές αναζητήσεις. Ε: Ποια είναι τα καθήκοντα που η θρησκεία σου επιβάλλει απέναντι στην κοινωνία; Α: Να αυξάνω τον κοινωνικό πλούτο πρώτα με τη δουλειά μου και μετά με τις αποταμιεύσεις μου. Ε: Τι σου επιβάλλει να κάνεις με τις οικονομίες σου; Α: Να τις καταθέτω στο Κρατικό Ταμιευτήριο για να καλύπτουν το κρατικό έλλειμμα ή να τις εμπιστεύομαι στις εταιρίες που έχουν ιδρύσει οι φιλάνθρωποι οικονομολόγοι για να τις δανείζουν στα αφεντικά μου. Τις οικονομίες μας πρέπει να τις βάζουμε πάντα στη διάθεση των αφεντικών μας. Ε: Πώς σε τιμωρεί ο θεός σου; Α: Καταδικάζοντάς με στην ανεργία. Μου απαγορεύουν το κρέας, το κρασί, τη φωτιά. Με καταδικάζουν να πεθάνω της πείνας, εγώ, η γυναίκα και τα παιδιά μου. Ε: Ποια σφάλματα πρέπει να διαπράξεις για να καταδικαστείς στην ανεργία; Α: Κανένα. Το Κεφάλαιο αρέσκεται να επιβάλλει την ανεργία για λόγους που το μικρό μυαλό μας αδυνατεί να συλλάβει. Ε: Μετά το θάνατο, ποια θα είναι η ανταμοιβή σου; Α: Πολύ μεγάλη. Μετά τον θάνατο, το Κεφάλαιο θα με αφήσει να κάτσω και να ξαποστάσω. Δεν θα υποφέρω πια από το κρύο και την πείνα, δεν θα αγωνιώ για το καθημερινό ψωμί ούτε για κείνο της επόμενης μέρας. Θα απολαμβάνω την αιώνια ανάπαυση του τάφου» (Paul Lafargue – «Η θρησκεία του κεφαλαίου»).
Αψογα στημένο σκηνοθετικά το ταξίδι Τσίπρα και αυστριακού καγκελάριου στη Λέσβο. Αφού πρώτα διώχτηκαν άρον-άρον χιλιάδες μετανάστες, στη συνέχεια δεν άφησαν τους δημοσιογράφους να πλησιάσουν στο δημαρχείο, από το μπαλκόνι του οποίου ρέμβαζαν χαμογελαστοί και απολάμβαναν το καθαρό και απαλλαγμένο από ενοχλητικές εικόνες σκηνικό οι δύο πολιτικοί γίγαντες της Ευρώπης…
Τελικά, παρότι καθυστερημένος ο Αδωνις, κατάφερε να γίνει αποδεκτή η υποψηφιότητά του για την προεδρία της Νέας (ακόμη νέα, μετά από 41 χρόνια! Τις κατά κάνει;) Δημοκρατίας.
«Είναι μόνο τώρα που ανακαλύπτουμε τι είδους ανθρώπινα όντα είμαστε. Ανακαλύπτουμε το άτομο των μητροπόλεων: προέρχεται από τη διαδικασία αποσύνθεσης του συστήματος, των αλλοτριωμένων, ψεύτικων και θανατηφόρων σχέσεων που δημιουργεί μέσα στη ζωή -στο εργοστάσιο, το γραφείο, το σχολείο, το πανεπιστήμιο, τις ρεβιζιονιστικές ομάδες, τις σχολές μαθητευόμενων εργατών ή τις ευκαιριακές δουλειές. Αυτό είμαστε: μια “φύτρα'' που προέρχεται από τη διαδικασία εκμηδένισης και καταστροφής της κοινωνίας των μητροπόλεων, τον πόλεμο όλων εναντίον όλων, τον γενικευμένο ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων, το σύστημα όπου βασιλεύει ο νόμος του φόβου, του καταναγκασμού για αποδοτικότητα, του κέρδους των μεν σε βάρος των δε, της διάκρισης του λαού σε άνδρες και γυναίκες, σε νέους και γέρους, σε άρρωστους και υγιείς, σε ξένους και σε γερμανούς» (Ulrike Meinhof).
Κοκκινοσκουφίτσα
