Εκτός από την εκλογική διαδικασία της Κυριακής 25/1 για την ανάδειξη της νέας κυβέρνησης που θα συνεχίσει την κινεζοποίηση, έχουμε και την εκλογική αναμέτρηση της Παρασκευής 23/1 για την ανάδειξη του νέου προέδρου της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας (ΕΠΟ). Στη στήλη θα ασχοληθούμε με τις εκλογές στην ΕΠΟ, πριν περάσουμε όμως σε αυτές δε θ’ αποφύγουμε ένα κοινό σχόλιο για τις δυο εκλογικές αναμετρήσεις.
Με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, τα οποία πολύ δύσκολα θα διαφοροποιηθούν στο χρονικό διάστημα μέχρι της εκλογές, αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι το ανύπαρκτο ενδιαφέρον του κόσμου και η προδιαγεγραμμένη πορεία μετά τις εκλογές, ανεξάρτητα από το νικητή. Για τις βουλευτικές εκλογές, το ενδιαφέρον είναι σχεδόν ανύπαρκτο, ελάχιστοι ασχολούνται με αυτές, αφού η πρωτιά του ΣΥΡΙΖΑ δεν αμφισβητείται από κανέναν (ούτε ο Σαμαράς δεν πιστεύει ότι μπορεί να κερδίσει), όπως δεν αμφισβητείται από κανέναν (ούτε και από τον ίδιο τον Τσίπρα) ότι μετά τις εκλογές θα συνεχιστούν τα μνημόνια και η κατάργηση των όποιων λαϊκών κατακτήσεων έχουν απομείνει.
Για τις εκλογές στην ΕΠΟ, οι παλαιότεροι θα θυμούνται το χαμό που γινόταν αρκετό χρονικό διάστημα πριν από αυτές, με τη φανερή και δυναμική εμπλοκή τόσο των παραγόντων των μεγάλων ομάδων όσο και της πολιτικής ηγεσίας της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού (ΓΓΑ), τις συζητήσεις στα αθλητικά στέκια και τις αντιπαραθέσεις μεταξύ των οπαδών των μεγάλων ομάδων. Αντίθετα, στις επικείμενες εκλογές δεν έχουμε αντίστοιχο σκηνικό και ελάχιστοι είναι αυτοί που γνωρίζουν ότι θα διεξαχθούν σε δυο βδομάδες. Με δεδομένη την αδυναμία παρέμβασης της πολιτικής ηγεσίας της ΓΓΑ, αφού η αλλαγή στην κυβέρνηση θα σημάνει και την αντικατάστασή της, μέχρι στιγμής οι «παρεμβάσεις» έχουν να κάνουν με το χρίσμα που πήρε ο Κώστας Γκιρτζίκης από τον Μαρινάκη και τον Ολυμπιακό.
Στην αντίπερα όχθη, το τοπίο είναι θολό και μέχρι στιγμής δεν έχουμε δεύτερο υποψήφιο. Ο Βασίλης Γκαγκάτσης, που έχει εκδηλώσει την πρόθεση να διεκδικήσει την προεδρία, δεν ανακοίνωσε ακόμη την υποψηφιότητά του (κάποιες κακές γλώσσες λένε ότι δε θα είναι υποψήφιος γιατί δεν βγαίνουν τα «κουκιά»), ενώ με δήλωσή του ο Γιώργος Λυσσαρίδης, που έπαιζε ως πρόεδρος, είχε θέσει ως όρο να είναι λύση κοινής αποδοχής και μοναδικός υποψήφιος και αποσύρθηκε μετά την ανακοίνωση της υποψηφιότητας Γκιρτζίκη.
Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το ότι η εκλογική διαδικασία της Παρασκευής 23/1 αφορά μόνο την εκλογή προέδρου, αφού το υπόλοιπο ΔΣ της ΕΠΟ θα παραμείνει ως έχει, μας δίνουν τη δυνατότητα να πούμε ότι δε θα υπάρχει ουσιαστική αλλαγή ανεξάρτητα από το νέο πρόεδρο και βραχυπρόθεσμα δε θα αμφισβητηθεί η ερυθρόλευκη κυριαρχία και η ηγετική θέση του Μαρινάκη στο ελληνικό ποδόσφαιρο. ΠΑΟΚ, ΑΕΚ και Παναθηναϊκός ή, για να είμαστε περισσότερο ακριβείς, Σαββίδης, Μελισσανίδης και Αλαφούζος δεν κατάφεραν να βρουν την κοινή συνισταμένη. Αν και οι τρεις συμφωνούν ότι θα πρέπει να αλλάξει η σημερινή κατάσταση και να μην μπορεί ο Μαρινάκης να κάνει ό,τι θέλει, ο καθένας τους έχει διαφορετική στόχευση για την επόμενη μέρα, γεγονός που δεν τους επέτρεψε να καταλήξουν σε αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Ακόμη και αν καταλήξουν στην υποψηφιότητα Γκαγκάτση, ακόμη και αν ο Γκαγκάτσης καταφέρει να εκλεγεί πρόεδρος, πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να αλλάξουν το παρασκήνιο και την «παράγκα», αφού ο καθένας τους θα προσπαθήσει στη συνέχεια να προωθήσει τα δικά του συμφέροντα.
Οι «ανιδιοτελείς εργάτες του ελληνικού ποδοσφαίρου» που διοικούν τις τοπικές ενώσεις και οι οποίοι θα ψηφίσουν για το νέο πρόεδρο έχουν δείξει ότι μπορούν να «οσμίζονται» τις εξελίξεις και να αλλάζουν στρατόπεδο, όποτε κρίνουν ότι ο παλιός αρχηγός καταρρέει και δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει. Υπό αυτό το πρίσμα θα πρέπει να κρίνουμε μια ενδεχόμενη νίκη Γκαγκάτση (η στήλη πιστεύει ότι είναι πολύ λίγες οι πιθανότητες για ένα τέτοιο ενδεχόμενο). Γνωρίζουν πολύ καλά ότι ο Μαρινάκης έχει δυσκολίες με το θέμα για τους στημένους αγώνες και έχοντας σαν πρώτη προτεραιότητα να γλιτώσει το τομάρι του, αν δεν καταφέρει να βρει τη λύση που θέλει δε θα διστάσει να «ανταλλάξει» την ηγεμονία του με την απαλλαγή του. Με άλλα λόγια δε θα διστάσει να «πουλήσει» τους πρώην συνεργάτες του για να τη βγάλει αυτός καθαρή. Αν κρίνουν, λοιπόν, ότι υπάρχει πιθανότητα να μην τα καταφέρει, και με δεδομένο ότι δεν έχει προκύψει ακόμη ξεκάθαρη εναλλακτική λύση, θα αποφασίσουν να προχωρήσουν στη στήριξη του Γκαγκάτση, τον οποίο θα ελέγχουν απόλυτα σαν παλιό ΔΣ της ΕΠΟ, και να πάρουν την οριστική τους απόφαση στο μέλλον, όταν θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο.
Κος Πάπιας
papias@eksegersi.gr
Αν κάποιος αμφιβάλλει για την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, αρκεί να δει τα προγνωστικά των στοιχηματικών εταιριών. Στο 1.10-1.15 η απόδοση για τη νίκη του Τσίπρα, με τη διαφορά ΣΥΡΙΖΑ-ΝΔ να ξεκινάει από το 3,5%. Το ενδιαφέρον μεταφέρεται λοιπόν στην τρίτη θέση, όπου οι νεοναζί δείχνουν να είναι οι επικρατέστεροι με απόδοση 1.67-1.80, έναντι 2.8-3.25 για το ΠΟΤΑΜΙ, 8-18 για το ΚΚΕ, 12-23 για το ΠΑΣΟΚ και 11 για το «άλλο κόμμα» (βλέπε το κόμμα του Γιωργάκη). Επίσης, στην είσοδο ή όχι των ΑΝΕΛ στη Βουλή (επικρατέστερο το να μην μπουν, με ποσοστό 1.65). Οσον αφορά τη στήλη, προσανατολίζεται να ρισκάρει και να ποντάρει στην τρίτη θέση για το κόμμα του Τζέφρι και την είσοδο των ΑΝΕΛ στη Βουλή, με συνολική απόδοση που πλησιάζει το 30.
