Ορθιοι! Οχι πια στα τέσσερα.
Το ντουέτο χοντρο-Θόδωρος – ασχημο-Σοφία μεσουρανεί και αυτή τη σεζόν στο οικογενειακό κέντρο «τα μαχαιρώματα» (πρώην «παλουκάκι»). Εκπληκτικό –δίχως να εκπλήσσει κανένα– το νούμερο «Θα σας πάρουν τα σπίτια οι κομμουνιστές», όπου μέσα από μια σπαρταριστή διαδρομή το κοινό πείθεται έντρομο ότι ο ΣυΡιζΑ είναι κόκκινος (στο χρώμα κάποιας αντικειμενικά άχαρης –γελοίας για τους πιο ακραίους– γυναικείας μπλούζας που περιφερόταν στη βουλή) και θα πραγματώσει την παραπάνω προφητεία, αναλαμβάνοντας την εξουσία και παίρνοντας τα σπίτια από τις τράπεζες!
– Μην το πιστεύετε ωρέ αυτό το παιδαρέλι
λήσταρχος μεγαλύτερος είναι κι απ’ τον Νταβέλη.
ΑνΕλ, Ποτάμι ή ΔημΑρ, τόσα για να διαλέξεις
αρκεί στην ούγια η ψήφος σου να μη γράφει Αλέξης.
– Σωστά! Μπράβο σου Θόδωρε, φώναξε η Σοφία.
Την τρέμουν όλοι. Πιο τρανή είναι κι απ’ τη μαφία.
Πιο κει ο τηλεπωλητής το ντουέτο κάνει τρίο
όμως δεν συνεχίζουμε. Το αστείο είναι κρύο…
«Γράφω ποιήματα μέσα στα πλαίσια που ορίζουν οι υπεύθυνες υπηρεσίες / που δεν περιέχουν τη λέξη: Ελευθερία, τη λέξη: Δημοκρατία. / Δεν φωνασκούν: Κάτω οι τύραννοι ή: Θάνατος στους προδότες. / Που παρακάμπτουν επιμελώς τα λεγόμενα φλέγοντα γεγονότα. / Γράφω ποιήματα άνετα και αναπαυτικά για όλες τις λογοκρισίες. / Αποστρέφομαι τετριμμένες εκφράσεις όπως: σαπίλα ή καθάρματα ή πουλημένοι. / Εκλέγω σε πάσα περίπτωση την αρμοδιότερη λέξη / αυτή που λέμε "ποιητική": στιλπνή, παρθενική, ιδεατώς ωραία. / Γράφω ποιήματα που δεν στρέφονται κατά της καθεστηκυίας τάξεως» (Μανόλης Αναγνωστάκης).
Η είδηση λέει ότι «ποσό περίπου 3,7 εκατομμυρίων ευρώ μεταφέρθηκε την περασμένη Παρασκευή από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων στη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής Αλεξανδρούπολης, καθώς και ποσό 63.222 ευρώ στη Διεύθυνση Ορεστιάδας, για την πληρωμή αποζημιώσεων των κτηνοτρόφων που έχασαν τα κοπάδια τους από την ευλογιά». Ελα όμως που η αρχική δέσμευση του υπουργείου ήταν να διατεθούν 6,5 εκατομμύρια ευρώ για τις αποζημιώσεις, δηλαδή 2,76 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα από αυτά που δόθηκαν.
«Τα μονοπώλια ενσταλάζουν στο άτομο από τα γεννοφάσκια του την αντίληψη ότι εφ’ όσον είσαι εσύ ο καλύτερος και ο πιο εργατικός, σε βολεύει να αγωνιστείς ατομικά ενάντια σε όλους τους άλλους, να εξουδετερώσεις όλους τους άλλους και να μετατραπείς εσύ σε εκμεταλλευτή» (Che Guevara).
Πάντα επίκαιρος ο τίτλος «ένα γουρούνι λιγότερο» που τραγούδησε ο Λουτσιάνο Κηλαηδόνι.
Μεγάλη πλάκα έχουν οι Τ.Σ. (Τοπικές Σφηκοφωλιές) και οι Π.Α. (Περιφερειακές Ανοργανωσιές) των δίχως ιδεολογικό στίγμα ακαμάτηδων της αριστεράς και της προσόδου. Μιλάμε για γνωστούς γυρολόγους βλαχο-μεταμοντέρνων επαρχιακών καφέ-μπαρ, μάστορες των πομπωδών συζητήσεων, που προβάρουν κουστούμια και μοιράζονται εν κρυπτώ οφίκια. Εκείνους που θέλουν να κρυφτούν μα η χαρά δεν τους αφήνει και γράφουν κείμενα εν είδει κωδωνοκρουστών, προσμένοντας εναγώνια τις κάλπες. Θα γίνουμε πολύ πιο συγκεκριμένοι όταν θα έρθει ο καιρός…
«Οι κουλάκοι είναι οι πιο θηριώδεις, οι πιο ωμοί, οι πιο άγριοι εκμεταλλευτές. Οι αιματορουφήχτρες αυτές πλούτισαν από τη δυστυχία του λαού στον καιρό του πολέμου, μάζεψαν χρήμα χιλιάδες και εκατοντάδες χιλιάδες, ανεβάζοντας τις τιμές στα σιτηρά και τα άλλα προϊόντα. Οι αράχνες αυτές πάχυναν σε βάρος των ρημαγμένων από τον πόλεμο αγροτών, σε βάρος των πεινασμένων εργατών… πλουτίζοντας τόσο περισσότερο όσο περισσότερο πεινούσε ο εργάτης στις πόλεις και τα εργοστάσια… υποδουλώνουν και ξαναϋποδουλώνουν τους φτωχούς αγρότες» (Vladimir Lenin).
Κοιτάζει κάποιος το επετειολόγιο από τις 18 μέχρι τις 26 Οκτωβρίου εστιάζοντας στα καθημερινά (πανευρωπαϊκά) γεγονότα του 1977 και αναρωτιέται πόσοι αιώνες να πέρασαν από τότε και πόσος κατήφορος διανύθηκε…
Γνωρίζει κανένας ευσεβής και πιστός σύντροφος πότε γιορτάζει ο αη-Δίας, προστάτης της ομώνυμης ομάδας; Κατάντησε αηδία να ρωτάμε συνέχεια, ακόμη και για τον αη-Δία, αλλά κανείς δεν γεννήθηκε σοφός και παντογνώστης, ειμή μόνον ο Byron. Αλήθεια, τι γίνεται αυτή η ψυχή; Χάθηκε παίρνοντας μαζί του τον οίστρο και τις αστείρευτες πηγές που μας έκαναν να γεμίζουμε σελίδες επί σελίδων.
«Ο αλλότριος χαρακτήρας της εργασίας εμφανίζεται σαφώς στο γεγονός ότι όταν δεν υπάρχει κανένας φυσικός ή άλλος καταναγκασμός, η εργασία αποφεύγεται σαν την πανούκλα…» (Karl Marx).
Κοκκινοσκουφίτσα
