Δύο μήνες από τότε που ξεκίνησαν οι αμερικάνικοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί εναντίον των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ όχι μόνο δεν κατάφεραν σοβαρά πλήγματα στις γραμμές τους, αλλά πολύ περισσότερο δεν κατάφεραν να σταματήσουν την προέλασή τους και την κατάληψη νέων περιοχών.
Το μόνο που έχουν καταφέρει είναι να τους εμποδίζουν να μετακινούνται ελεύθερα και να τους αναγκάσουν να αλλάξουν την τακτική τους, που είναι εξαιρετικά ευέλικτη. Προκειμένου να ελαχιστοποιήσουν τα πλήγματα αναμειγνύονται με τον άμαχο πληθυσμό, έχουν μεταφέρει τα βαριά όπλα σε ασφαλή μέρη, έχουν εκκενώσει κτιριακές εγκαταστάσεις και στρατόπεδα εκπαίδευσης, αφήνοντας μόνο τις μαύρες σημαίες στις άδειες εγκαταστάσεις για να παρασύρουν τα αμερικάνικα βομβαρδιστικά να χτυπούν λάθος στόχους.
Συν τοις άλλοις, δεν υπάρχουν στο έδαφος αξιόμαχες συμμαχικές με τους Αμερικάνους δυνάμεις που να μπορούν να εκμεταλλευτούν τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς για να ανακτήσουν εδάφη από το Iσλαμικό Κράτος. Με εξαίρεση τους Κούρδους Πεσμεργκά, που πέτυχαν κάποια εδαφικά κέρδη την περασμένη βδομάδα. Ο ιρακινός στρατός παραμένει αποδιοργανωμένος και ανίκανος να αντιμετωπίσει μόνος του τις επιθέσεις των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους, ενώ η νέα ιρακινή κυβέρνηση προσπαθεί να κερδίσει την υποστήριξη περισσότερων σουνιτών φύλαρχων, των οποίων οι μαχητές θεωρούνται ζωτικής σημασίας στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, χωρίς να καταφέρει μέχρι στιγμής πολλά πράγματα. Στη Συρία, οι αντάρτες που υποστηρίζονται από την Ουάσιγκτον ούτε μπορούν ούτε και θέλουν να πολεμήσουν τους μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, ενώ οι Κούρδοι μαχητές του Κόμματος Δημοκρατικής Ενωσης (PYD), που υπερασπίζονται την πόλη Κομπάνι, δεν διαθέτουν ούτε τον απαιτούμενο εξοπλισμό ούτε την αριθμητική δύναμη για να αντέξουν.
Τα όποια μέχρι στιγμής κέρδη από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς έχουν σημειωθεί κυρίως στις αγροτικές ανοιχτές περιοχές του βόρειου Ιράκ. Την περασμένη βδομάδα, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί άνοιξαν το δρόμο στους ιρακινούς κούρδους μαχητές Πεσμεργκά να μπουν στις πόλεις Μαχμουντίγια, Ραμπία και Ζουμάρ κοντά στα συριακά σύνορα, που ήταν υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους. Νωρίτερα, είχαν επίσης σταματήσει την προέλαση του Ι.Κ προς την κουρδική πρωτεύουσα Ερμπίλ και είχαν σπάσει τον κλοιό του ΙΚ στο στρατηγικής σημασίας φράγμα της Μοσούλης καθώς και την πολιορκία της βόρειας πόλης Αμερλί.
Στη Μοσούλη, τη δεύτερη μεγαλύτερη πόλη του Ιράκ και στη γειτονική Ταλ Αφάρ, οι βομβαρδισμοί αποφεύγονται προφανώς για να αποφευχθούν απώλειες αμάχων, που θα ενίσχυαν την υποστήριξη των σουνιτών της περιοχής στο Ισλαμικό Κράτος. Αξίζει να σημειωθεί ότι την περασμένη βδομάδα, ο στρατηγός Τζον Αλεν, ο αμερικάνος απεσταλμένος στον συνασπισμό εναντίον του ΙΚ, δήλωσε ότι οι επιχειρήσεις για την ανακατάληψη της Μοσούλης θα αρχίσουν σε ένα χρόνο.
Στην επαρχία Ανμπάρ, όπου οι μαχητές του ΙΚ κατέλαβαν τη Φαλούτζα τον περασμένο Γενάρη και έχουν σημαντική υποστήριξη από το σουνιτικό πληθυσμό, κατέλαβαν την περασμένη βδομάδα δύο ακόμη πόλεις, τις πόλεις Χιτ και Κουμπάισα, αφού ο ιρακινός στρατός τράπηκε σε φυγή εγκαταλείποντας και μια γειτονική στρατιωτική βάση. Οι κυβερνητικές δυνάμεις ελέγχουν ακόμη το μεγαλύτερο τμήμα της επαρχιακής πρωτεύουσας Ραμάντι, όμως η πόλη είναι ευάλωτη.
Στη Συρία, οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν έχουν καταφέρει να σταματήσουν την προέλαση των μαχητών του ΙΚ στη συνοριακή πόλη Κομπάνι, η τύχη της οποίας είναι προδιαγεγραμμένη, καθώς οι κούρδοι μαχητές του Κόμματος Δημοκρατικής Ενωσης (PYD) που την υπερασπίζονται δίνουν άνιση μάχη, ενώ η κυβέρνηση Ερντογάν δείχνει απρόθυμη να βοηθήσει το PYD, το οποίο διατηρεί στενές σχέσεις με το ΡΚΚ και κατάφερε, εκμεταλλευόμενο τον πόλεμο στη Συρία, να επιβάλει ένα ημιαυτόνομο καθεστώς στις κουρδικές περιοχές στο βορειοανατολικό τμήμα της Συρίας. Γεγονός που ενοχλεί σοβαρά την Τουρκία, γιατί ενισχύει την προοπτική ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους.
Η στάση αυτή της κυβέρνησης Ερντογάν έχει προκαλέσει μεγάλες διαδηλώσεις στην Κωνσταντινούπολη, στην Αγκυρα και σε πολλές πόλεις της ανατολικής Τουρκίας με μεγάλο κουρδικό πληθυσμό, στις οποίες έχουν σκοτωθεί μέχρι τη στιγμή που γράφονται οι γραμμές αυτές 21 διαδηλωτές και έχουν τραυματιστεί 145 σε συγκρούσεις με την αστυνομία.
Οι αμερικάνικες αεροπορικές επιθέσεις στη Συρία στοχεύουν κυρίως τις υποδομές του ΙΚ στις ευρύτερες βόρειες και ανατολικές περιοχές της χώρας. Πλήττουν κυρίως φυλάκια, τανκς, στρατόπεδα εκπαίδευσης και κτιριακές εγκαταστάσεις ακόμη και μέσα στη Ράκα, τη ντε φάκτο πρωτεύουσα του ΙΚ., καθώς και πετρελαϊκές εγκαταστάσεις με στόχο να περιορίσουν το λαθρεμπόριο πετρελαίου και τα σημαντικά έσοδα που αντλεί απ’ αυτό το Ισλαμικό Κράτος. Ομως οι περισσότεροι από τους στόχους αυτούς είχαν εκκενωθεί πριν αρχίσουν οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί και οι βόμβες χτυπούν άδειες εγκαταστάσεις.
Οι εξελίξεις αυτές δυναμώνουν τις φωνές που υποστηρίζουν ότι χωρίς την ανάπτυξη χερσαίων δυνάμεων σε Ιράκ και Συρία δεν πρόκειται να χτυπηθεί και να διαλυθεί το ΙΚ. Με το προηγούμενο του Αφγανιστάν, του Ιράκ και της Λιβύης, το ερώτημα είναι ποιος θα ρισκάρει να στείλει χερσαίες δυνάμεις σε ένα ναρκοπέδιο που απειλεί να τινάξει στον αέρα ολόκληρη τη Μέση Ανατολή.
