Με μεγάλο καμάρι η Ενωση Ιατρών ΕΟΠΥΥ ανακοίνωσε στα μέλη της ότι «μετά από επικοινωνία που είχε με τον Πρόεδρο του ΕΟΠΥΥ κ. Δ. Κοντό, έλαβε την διαβεβαίωση ότι την προσεχή εβδομάδα ΞΕΚΙΝΑ επίσημα η διαπραγμάτευση μεταξύ της ΕΝΙ – ΕΟΠΥΥ και της επιτροπής διαπραγμάτευσης του ΕΟΠΥΥ με σκοπό τον καθορισμό των όρων της νέας σύμβασης των συμβεβλημένων ιατρών με τον ΕΟΠΥΥ».
Λογικό είναι οι ιδιώτες-συμβεβλημένοι γιατροί (στους οποίους πλέον θα ανήκει και το 60% των γιατρών που υπηρετούσαν προηγουμένως στα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ και εκδιώχτηκαν απ’ αυτά, με την ψήφιση του κακόφημου νομοσχέδιου για το ΠΕΔΥ) να επιδιώκουν να τελειώσει το θέμα των νέων συμβάσεων που θα υπογράψουν με τον ΕΟΠΥΥ (αν και σύντομα θα τους δούμε ν’ αρχίζουν τις καταγγελίες για τους όρους που θα προσπαθήσει να τους βάλει η κυβέρνηση). Θεωρούμε, όμως, συντεχνιακή πρόκληση να διαβάζουμε στην ίδια ανακοίνωση –με περισσότερο καμάρι– ότι «η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς οι συμβεβλημένοι ιατροί αποτελούν πλέον τον ΒΑΣΙΚΟ πάροχο υπηρεσιών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας προς τους ασφαλισμένους».
Αυτό, βέβαια, είναι αλήθεια, όπως φαίνεται και από τον πίνακα που η ΕΝΙ ΕΟΠΥΥ έδωσε στη δημοσιότητα. «Παρά τις ελλείψεις σε συμβεβλημένους ιατρούς και την ύπαρξη του πλαφόν των 200 επισκέψεων, το 2013 πραγματοποιήθηκαν 9.236.337 επισκέψεις σε συμβεβλημένους ιατρούς με τον ΕΟΠΥΥ, παρουσιάζοντας μία ΑΥΞΗΣΗ 11,7% σε σχέση με το 2012! Αντίθετα το 2013 σε σχέση με το 2012, παρουσιάστηκε σημαντική ΜΕΙΩΣΗ των επισκέψεων στις δημόσιες δομές του ΕΟΠΥΥ κατά 27,2%». Πάει πολύ, όμως, με βάση αυτή την πραγματικότητα, να γράφουν: «Τα παραπάνω νούμερα δείχνουν την εμπιστοσύνη των ασφαλισμένων προς τους συμβεβλημένους ιατρούς, ενώ αυξάνουν την ευθύνη όλων μας για ακόμη πιο ποιοτικές ιατρικές υπηρεσίες».
Τι μύγα τσίμπησε ξαφνικά τους ασφαλισμένους του ΙΚΑ και άρχισαν να μην πηγαίνουν στα πολυϊατρεία, αλλά στα ιατρεία των ιδιωτών γιατρών; Σκάρτεψαν ξαφνικά οι γιατροί που επί χρόνια υπηρετούσαν στο ΙΚΑ; Οχι βέβαια. Η κατάσταση στα πολυϊατρεία έγινε ασφυκτική, καθώς με το ίδιο προσωπικό έπρεπε να αντιμετωπίσουν διπλάσιους ασφαλισμένους (μετά τη δημιουργία του ΕΟΠΥΥ). Παράλληλα άρχισαν οι ελλείψεις σε απαραίτητο υλικό, με αποτέλεσμα μια σειρά εξετάσεων να μην μπορούν να γίνουν και άλλες να καθυστερούν. Ετσι, οι ασφαλισμένοι στράφηκαν σε άλλες κατευθύνσεις. Το μικρότερο κομμάτι στράφηκε στους ιδιώτες συμβεβλημένους γιατρούς (γιατί εκεί «έπαιζε» συχνά το δεκάευρο), ενώ το μεγαλύτερο άρχισε να συνωστίζεται στα εξωτερικά ιατρεία των νοσοκομείων, στα οποία η αύξηση ασθενών ξεπέρασε το 30%.
Αν η ΕΝΙ ΕΟΠΥΥ λειτουργούσε ως εκπρόσωπος επιστημόνων που υπηρετούν μια άμεση κοινωνική επιστήμη και όχι ως συνδικαλιστικός εκπρόσωπος μιας συντεχνίας που κοιτάζει μόνο την τσέπη της, θα έπρεπε να εκφράσει τη θλίψη της γι’ αυτή τη μετακίνηση ασθενών από τα πολυϊατρεία προς τα ατομικά ιατρεία. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γιατρός για να ξέρει ότι, ακόμη και στο επίπεδο της πρωτοβάθμιας περίθαλψης, τα οργανωμένα πολυϊατρεία, που λειτουργούν με το απαραίτητο ιατρικό, νοσηλευτικό και λοιπό προσωπικό και με εργαστήρια εξοπλισμένα και εφοδιασμένα με όλα τα απαραίτητα αναλώσιμα, είναι πολλά σκαλιά πάνω (από την άποψη της ιατρικής επιστήμης) από το ατομικό ιατρείο του γιατρού μιας ειδικότητας. Οραμα των γιατρών θα έπρεπε να είναι να μην υπάρχει ιδιωτική ιατρική, να μη μεσολαβεί οποιαδήποτε εμπορική σχέση ανάμεσα σε γιατρό και ασθενή, αλλά όλος ο λαός να έχει δωρεάν παροχή ιατρικής φροντίδας σε όλα τα επίπεδα, σε οργανωμένες μονάδες, που δε θα τον ταλαιπωρούν, αλλά με γρήγορες διαδικασίες θα του εξασφαλίζουν την καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος υγείας που αντιμετωπίζει, μέσα από τη συνεργασία γιατρών όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων και εργαστηρίων. Οχι να διαφημίζουν την ατομική ιδιωτική ιατρική ως ανώτερη μορφή παροχής ΠΦΥ.
