Παρά το λουτρό αίματος, οι αμερικάνοι και γάλλοι ιμπεριαλιστές, ξεχνώντας τις πύρινες διακηρύξεις για την υπέρτατη αξία της ανθρώπινης ζωής, στήριξαν την αλγερινή κυβέρνηση για την επιλογή της, ενώ η βρετανική και η νορβηγική κυβέρνηση δήλωσαν απλά ότι πιθανόν ο αριθμός των νεκρών ομήρων να ήταν μικρότερος, αν ο αλγερινός στρατός είχε σχεδιάσει καλύτερα την εισβολή του. Χαρακτηριστικές είναι οι δηλώσεις της ακαδημαϊκού Μανσούρια Μοκεφί , η οποία είναι επικεφαλής του προγράμματος Μέσης Ανατολής και Μάγρεμπ του Γαλλικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων: «Ολοι γνωρίζουν ότι οι Αλγερινοί δεν διαπραγματεύονται, κάτι το οποίο γνώριζαν και οι τρομοκράτες. Η νομιμοποίηση της αλγερινής κυβέρνησης είναι η πάλη της ενάντια στην τρομοκρατία και η ασφάλεια της χώρας». Ας μην ξεχνάμε ότι κυρίαρχος στην Αλγερία είναι ο στρατός, που έπνιξε τη χώρα στο αίμα 200.000 Αλγερινών κατά τη δεκαετία του ’90, μετά τη νίκη του Ισλαμικού Μετώπου Σωτηρίας στις βουλευτικές εκλογές του 1991, την ακύρωση του δεύτερου γύρου των εκλογών και την επιβολή κυβέρνησης της επιλογής του και των γάλλων ιμπεριαλιστών πατρόνων του. Καθόλου λοιπόν δεν ενοχλεί τους δυτικούς «δημοκράτες» μια αιμοσταγής δικτατορία, όταν είναι πιστός σύμμαχός τους και ακολουθεί τις προσταγές τους.
Σε μακελειό δεκάδων ομήρων και εξόντωση σχεδόν του συνόλου των ισλαμιστών μαχητών που είχαν καταλάβει τις εγκαταστάσεις εξόρυξης φυσικού αερίου στο Ιν Αμίνας της Αλγερίας οδήγησε η επέμβαση του αλγερινού στρατού για την ανακατάληψή τους.
Την Τετάρτη 16 Γενάρη, περίπου 40 μαχητές ισλαμικής οργάνωσης, η οποία φέρεται να συνδέεται με την Αλ Κάιντα του Μάγρεμπ, επιτέθηκαν αρχικά σε φρουρούμενο λεωφορείο που μετέφερε εργαζόμενους από τις εγκαταστάσεις εξόρυξης στην Ιν Αμίνας, στο δυτικό τμήμα της Αλγερίας, προς το κοντινό αεροδρόμιο. Ο στόχος τους ήταν να το θέσουν υπό τον έλεγχό τους και να το οδηγήσουν μαζί με τους ομήρους στο γειτονικό Μάλι. Η απόπειρα κατάληψης του λεωφορείου αποκρούστηκε από τους φρουρούς του. Στη συνέχεια, οι μαχητές κατέλαβαν τη βάση εξόρυξης παίρνοντας ομήρους τους ντόπιους και ξένους εργαζόμενους που δούλευαν εκείνη την ώρα. Το αίτημα των μαχητών ήταν να πάψει η παροχή στρατιωτικής βοήθειας από την κυβέρνηση της Αλγερίας προς το γαλλικό στρατό που έχει εισβάλει στο Μάλι και η απόσυρσή του από τη χώρα. Στη βάση εξόρυξης της Ιν Αμίνα δραστηριοποιούνταν διεθνείς ενεργειακοί κολοσσοί, όπως η βρετανική BP και η νορβηγική Statoil σε συνεργασία με την εγχώρια Sonatrach.
Μόλις μια μέρα μετά την κατάληψη της βάσης, ειδικές δυνάμεις του στρατού της Αλγερίας εισέβαλαν σ’ αυτή, σκοτώνοντας 48 ομήρους, από τους οποίους οι 37 ήταν Αμερικάνοι, Ιάπωνες, Βρετανοί, Νορβηγοί και Φιλλιπινέζοι και 11 Αλγερινοί, ενώ σκότωσαν και 32 από τους μαχητές. Την ίδια μέρα, κομβόι οχημάτων που προσπάθησε να απομακρυνθεί από τη βάση με κατεύθυνση το Μάλι, βομβαρδίστηκε ανελέητα από ελικόπτερο του αλγερινού στρατού, με αποτέλεσμα τον θάνατο των ομήρων και των μαχητών που επέβαιναν σ’ αυτά.
Η επιλογή της αλγερινής κυβέρνησης να μακελέψει τόσους ομήρους προκειμένου να εξοντώσει τους ισλαμιστές μαχητές βασίζεται στο δόγμα «δεν διαπραγματευόμαστε με τρομοκράτες». Το συγκεκριμένο δόγμα ακολουθούν όσες χώρες συμμετέχουν στο αμερικανόπνευστο «μέτωπο ενάντια στην διεθνή τρομοκρατία». Το αλγερινό δικτατορικό καθεστώς του Αμπντελαζίζ Μπουτεφλίκα αποτελεί στενό συνεργάτη των Αμερικάνων και των συμμάχων τους στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας» στην περιοχή της Βόρειας Αφρικής. Στόχος των ιμπεριαλιστών, βέβαια, είναι να ενισχύσουν στρατιωτικά και οικονομικά τη θέση τους σε μια περιοχή πλούσια σε υδρογονάνθρακες.
