Με το βούρδουλα της «ηλεκτρονικής» ψήφου, η τρικομματική κυβερνητική χούντα προχωρεί στην ξεφτίλα της εκλογής Συμβουλίων διοίκησης στα Πανεπιστήμια. Εχουν, πλέον, καταπέσει όλα τα «δημοκρατικά προσχήματα», αφού το φοιτητικό κίνημα και η συντριπτική πλειοψηφία των πανεπιστημιακών καθηγητών και του διδακτικού προσωπικού ακύρωσαν με μαζικές, μαχητικές εκδηλώσεις τις εκλογές σε όλα τα πανεπιστημιακά ιδρύματα που πήγαν να στηθούν κάλπες (όπως σημειώσαμε σε προηγούμενο φύλλο, οι πρυτανικές αρχές αποδείχτηκαν «κότες», υπό την πίεση της εκπνοής των προθεσμιών που ορίζει ο νόμος Αρβανιτόπουλου και τον φόβο των διώξεων, παρά την εκπεφρασμένη αντίθεσή τους στους νόμους Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου).
Οι παρατυπίες, που παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια του φιάσκου της διενέργειας εκλογών μέσω της ηλεκτρονικής ψήφου, είναι απλώς παρωνυχίδα στο όλο έγκλημα που συντελείται σε βάρος του δημόσιου Πανεπιστήμιου και είναι μια ακόμη ένδειξη, ότι ακόμη και με παροπλισμένη τη δυνατότητα της πανεπιστημιακής κοινότητας να παρέμβει, η κυβέρνηση και η συμμορία των «προθύμων» καθηγητάδων αισθάνεται ανασφαλής ως προς την έκβαση του επιθυμητού αποτελέσματος. Ετσι, π.χ. έγινε γνωστό ότι στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, η ηλεκτρονική κάλπη μέσω της οποίας θα διεξαγόταν η ψηφοφορία ήταν ήδη ανοικτή και δεχόταν ψηφοδέλτια τουλάχιστον 9 ώρες (!) νωρίτερα από την προβλεπόμενη ώρα έναρξης της ψηφοφορίας, ενώ αμφισβητείται και η διαδικασία ηλεκτρονικής ψηφοφορίας στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο και στο ΤΕΙ Πειραιά.
Λυσσασμένο το «αριστερό» δεκανίκι της τρόικας εσωτερικού, η ΔΗΜΑΡ (ο Τομέας Παιδείας και Ερευνας της ΔΗΜΑΡ), προέβη σε μια οργίλη ανακοίνωση κατά της αγωνιζόμενης πανεπιστημιακής κοινότητας.
Βαφτίζει «δημοκρατική λειτουργία» την παρωδία των εκλογών για την ανάδειξη των πανίσχυρων Συμβουλίων διοί-κησης (συμμετέχουν σ’ αυτά και εξωτερικά μέλη), που θα διευθύνουν τα πανεπιστήμια-επιχειρήσεις και «οργανωμένες μειοψηφίες», που επιβάλλουν «με τη βία τη δική τους άποψη» και «απαξιώνουν τη δημόσια εκπαίδευση και ταυτόχρονα διευκολύνουν με τη στάση τους την επικράτηση της βίας και της ανομίας στα ΑΕΙ», τις μαχητικές εκδηλώσεις του φοιτητικού κινήματος και της συντριπτικής αντιδρώσας πλειοψηφίας των πανεπιστημιακών και του διοικητικού προσωπικού. Ολα τούτα τη στιγμή που η ίδια η πρυτανεία του ΑΠΘ παραδέχεται ότι οι εκλογές ματαιώθηκαν «διότι εμποδίστηκαν από μεγάλο αριθμό φοιτητών».
Στο πλευρό της μνημονιακής κυβέρνησης (με όλες τις παραλλαγές), που ένα χρόνο τώρα πασχίζει να αναδείξει με εκβιασμούς, μεθοδεύσεις και τροποποιήσεις νόμων τα Συμβούλια διοίκησης -επιβεβλημένα όργανα για τα επιχειρηματικά πανεπιστήμια-, έσπευσαν και οι συνήθεις «πρόθυμοι» κολαούζοι πανεπιστημιακοί, που υπέγραψαν κείμενο, στο οποίο εκφράζουν όλο το μίσος τους για τους αγωνιστές και ταυτόχρονα τη βαθιά τους απογοήτευση και αγανάκτηση που δεν περνούν τα σχέδια της κυβέρνησης. «Αυτό που γεννιέται σήμερα είναι ένα τέρας που θα καταβροχθίσει και το Πανεπιστήμιο και ολόκληρη την κοινωνία», δηλώνουν χαρακτηριστικά, καταγγέλλοντας «τα φαινόμενα βίας».
Προφανώς, «βία» για όλους αυτούς δεν είναι ο ενταφιασμός του δημόσιου Πανεπιστήμιου (ό,τι απέμεινε απ’ αυτό), η μετατροπή του σε ΑΕ, όπου θα βασιλεύει ο νόμος «του επιχειρείν», ο αυταρχισμός και η σιωπή των αμνών, δεν είναι ο στραγγαλισμός των ονείρων των φοιτητών και αποφοίτων του, η απελπισία της ανεργίας, η φτωχοποίηση των εργαζομένων του.
Εμείς, ένα πράγμα έχουμε να πούμε: ακόμη κι αν η φάρα σύμπασας της μαύρης αντίδρασης πετύχει την εκλογή των Συμβουλίων διοίκησης, τίποτε δεν θα είναι εύκολο για τούτες τις εγκάθετες διοικήσεις. Γιατί, η πτώχευση του Πανεπιστήμιου, η λειτουργία του με σκληρά ιδιωτικοποιημένα κριτήρια θα προσκρού-ει στην οργή της νεολαίας και της εργαζόμενης κοινωνίας που θα γιγαντώνεται. Αλλωστε σε ποια «τρύπα» θα μπορέσουν να κρυφτούν για να παίρνουν τις αποφάσεις τους; Θα τρέμουν και πάλι την αντίδραση των «οργανωμένων μειοψηφιών».
Γιούλα Γκεσούλη
