«…ο κάθε φοιτητής καταλαβαίνει ότι το σύστημα της κατάργησης του ν.815, όσο υπερεπαναστατικό φαίνεται, τόσο αποπροσανατολιστικό και αντιδραστικό είναι. Αφήνει έκθετο το φ.κ. στην κυβερνητική επίθεση. Το εκφυλίζει με το να το οδηγήσει μια εκτόνωση διαμαρτυρίας, χωρίς καμιά προοπτική που όχι μόνο δεν εμποδίζει αλλά διευκολύνει την κυβέρνηση να προωθεί τα σχέδιά της στην Ανώτατη Εκπαίδευση».
ΟΔΗΓΗΤΗΣ, εφημ. της «Κ»ΝΕ, νο 220, 3/11/78
«Χωρίς επαναστατική θεωρία δεν μπορεί να υπάρξει και επαναστατικό κίνημα. Ο,τι κι αν πει κανείς γι’ αυτή τη σκέψη δε θα ήταν αρκετό, σε μια εποχή που μαζί με το κήρυγμα του οπορτουνισμού, που έχει γίνει της μόδας, συμβαδίζει η έλξη προς τις πιο στενές μορφές πραχτικής δράσης».
«Μην καρτεράτε να λυγίσουμε/ μήτε για μια στιγμή,/ μήδ’ όσο στην κακοκαιριά/ λυγάει το κυπαρίσσι./ Εχουμε τη ζωή πολύ,/ πάρα πολύ αγαπήσει» (Φ. Αγγουλές, «Μην καρτεράτε»)
Την 1η Νοεμβρίου, στην πλατεία Κλαυθμώνος ο ολολυγμός…
Now that jobs (is/are) dead, are we really jobless?
ΤΑ ΜΑΤ ΔΕΝ ΚΑΤΑΡΓΟΥΝΤΑΙ, ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ!
♦ «Οι… υπολογισμοί δεν έχουν την απαίτηση μιας ολοκληρωμένης αναθεώρησης του Προγράμματος της ΔΕΗ, δίνουν μόνο μερικά μέτρα αντιμονοπωλιακά, με τα οποία η ΔΕΗ θα μπορούσε να βελτιώσει σημαντικά τη θέση της χωρίς να προσπαθεί να καταφεύγει ούτε σε αντιπαράθεση με τους εργαζόμενούς της, ούτε να ρίχνει δυσανάλογα βάρη στη μεγάλη μάζα του εργαζόμενου λαού, που είναι οι μικροί καταναλωτές της. Είμαστε βέβαιοι ότι αν προχωρήσει η ΔΕΗ σε μια αναθεώρηση του Προγράμματος που εμελέτησε η δεξιά, αλλά με βάση αντιμονοπωλιακή και προς όφελος της οικονομίας της χώρας και του εργαζόμενου λαού, τα αποτελέσματα θα είναι πολύ καλύτερα από ότι αναφέρουμε παραπάνω». Μ. Νίκογλου, «Επιστημονική Σκέψη», τ. 5, Γενάρης-Φλεβάρης 1982. Μετά «το άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων» στις εκλογές του 1981, ο Περισσός απευθύνεται (πού αλλού;) στην «φρέσκια» κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, σπέρνοντας ταυτοχρόνως αυταπάτες στους εργαζόμενους.
♦ «Παρά τα μέτρα που λαμβάνονται, οι δαπάνες συνεχώς αυξάνονται» (Οικονομική Καθημερινή, 9-10-11). Σε γενικευμένη φτώχεια, δηλαδή, απολαμβάνουμε παροχές…
♦ «Θάψτε με/ με τους κλασικούς/ και τα χείλη των θηλέων/ να μαρτυρήσω ο σάτυρος ωδές/ και συνταγές για σαγανάκια/ σκέτη ποίηση/ να χνωτίσει τα ντουλάπια/ να ξεμάθω όσα έμαθα/ να βγω από τούτο τον Αδη όπως μπήκα». (Αντ. Αντωνάκος, περιοδικό TEFLON, τ. 5, 2011).
♦ Σταθερά υπέρ της «απαγκίστρωσης του λαού» από τα μεγάλα κόμματα ο Περισσός. Με συνελεύσεις-ξεφτίλα όπως αυτή του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας;
♦ Ερώτηση (αφελούς): αφού «ζορίζουν» τα πράγματα, γιατί το ΠΑΜΕ δεν οργανώνει δικές του απεργίες, αλλά στέλνει επιστολή στη ΓΣΕΕ προτείνοντας να κάνει την 24ωρη της 19.10.11 48ωρη;
♦ 1960-206.364, 1961-352.886, 1962-639.532, 1963-593.905, 1964-589.844, 1965-527.896, 1966-544.680, 1967-575.400, 1968-562.574, 1969-992.728… Υπολογιζόμενη συνολική υποαπασχόληση, Μ. Νεγρεπόντη-Δεληβάνη, «Πόση είναι η ανεργία στην Ελλάδα», Επ. Σκέψη, τ. 1, 1981.
♦ Επιμένει ο Περισσός (Ριζοσπάστης, 9-10-11): «Να πάρει μαζικό χαρακτήρα η άρνηση πληρωμής των χαρατσιών». Πώς; «Με αγωνιστική δράση». Ε, δε χρειάζεται, τώρα, μία αποκάλυψη;
♦ «Βήμα» στον Μ. Αμπάς δίνει ο Ριζοσπάστης. (Καλά, παιδιά, κρατηθείτε…).
♦ Το ΕΑΜ υπερασπίστηκε το λαό με τα όπλα («Ή τις αλυσίδες ή τα όπλα»). Οι «13» τι πρεσβεύουν επί τούτου; (Καλούν, μάλιστα, τους «Ελληνες πατριώτες σε αγωνιστική συνεργασία» – και ξέρουμε τι εισίν «Ελληνες πατριώτες» τη σήμερον ημέρα…).
♦ Οχι δε θα το ‘κανε: «Παρέμβαση για ευνοϊκές ρυθμίσεις σε δάνεια για ένστολους ζήτησε ο Χρ. Παπουτσής από Τ.Τ. και Παρακαταθηκών και Δανείων» (Εθνος.gr, 13-10-11).
♦ Αντιαπεργιακή λύσσα («ΤΑ ΝΕΑ», 13-10-11).
♦ Καλά, ρε συντάκτη του Ριζοσπάστη (13-10-11), λεγόμενη «Αραβική Ανοιξη», με εκατοντάδες χιλιάδες λαού στους δρόμους της Τυνησίας, την Αίγυπτο, την Υεμένη, και συ κοιτάς «αφ’ υψηλού»; Αλήθεια για τη Συρία γιατί δεν κάνεις αναφορά; Ετσι, λοιπόν, για την «χρήσιμη… Αλ-Κάιντα». Πού είναι τα «αδελφά» κόμματα; Ή τσούζει ή υπάρχει άγνοια…
♦ «Λουκέτο στο κράτος» βλέπει το Βήμα.gr «από τις καταλήψεις και τις απεργίες». Κρατηθείτε, δοσίλογοι (με όμικρον), έρχονται χειρότερες (για σας) μέρες.
♦ 2.57 εκατομμύρια οι άνεργοι στη Βρετανία. Ανεργία ηλικιών 16-24, 991.000 άτομα. Κι ένα επιπλέον ενδιαφέρον στοιχείο: μειώθηκε κατά 74.000 όσων εργάζονται και είναι ΑΝΩ των 65 ετών… (το «δικαίωμα στη δουλειά μέχρι να πεθάνεις από τη δουλειά»).
♦ Ωστε έτσι, κ. του Περισσού (στον Πειραιά), η εργασιακή εφεδρεία είναι «επιμέρους ζήτημα»…
♦ Μαθητές λιποθυμάνε από την πείνα – στον καλύτερο δυνατό κόσμο κατά Ι. Πρετεντέρη και άλλους ομοίους του.
Βασίλης
