Χρειάστηκε να περάσει μια μέρα για να βγάλει η ΓΣΕΕ ανακοίνωση και να καταγγείλει (φραστικά φυσικά) «την πρωτοφανή επίδειξη βίας, αγριότητας και καταστολής κατά του αγώνα των φοιτητών και των πανεπιστημιακών δασκάλων». Στην ίδια ανακοίνωση η ΓΣΕΕ «υπογραμμίζει τη συμπαράστασή της στον αγώνα Φοιτητών-Πανεπιστημιακών για Δημόσια, δωρεάν, αναβαθμισμένη Τριτοβάθμια εκπαίδευση» και ζητά «να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 16 του Συντάγματος» (κι ας ε ίναι η πρώτη που προσπαθεί να στήσει «μη κρατικό πανεπιστήμιο»).
Σημασία, όμως, έχει η κατάληξη της ανακοίνωσης: «Η ΓΣΕΕ σε συνεργασία με την ΑΔΕΔΥ θα αναλάβει σχετικές πρωτοβουλίες ώστε να υποστηριχθεί ενεργά ο αγώνας για ένα θέμα μάλιστα που κατ’ εξοχήν την αφορά αφού συνδέεται με το μέλλον των παιδιών της». Οποιος το διαβάζει φαντάζεται ότι μάλλον η πίεση που δέχεται η ΓΣΕΕ την οδηγεί στην κήρυξη κάποιων απεργιών συμπαράστασης, όπως είχαν αναγκαστεί να κάνουν και τα γαλλικά συνδικάτα, όταν φούντωσε το κύμα των φοιτητικών καταλήψεων πριν λίγο καιρό.
Αμ δε. Το αυτί των εργατοπατέρων ακόμα δεν έχει ιδρώσει. Αυτά που γράφουν στην ανακοίνωσή τους είναι στάχτη στα μάτια φοιτητών και εργαζόμενων. Την ίδια μέρα η ΓΣΕΕ απαντούσε γραπτώς σε επιστολή της ΔΑΣ (παράταξη του Περισσού στη ΓΣΕΕ), που ζητούσε να γίνει άμεσα συζήτηση για τις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Και τι έγραφε στην απάντηση; Οτι η επόμενη συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ θα γίνει στις 26 Ιούνη! Θύμιζε ότι «παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστά τα προβλήματα της Παιδείας κανένα μέλος ή παράταξη δεν ζήτησε να συμπεριληφθεί στην Ημερήσια Διάταξη ξεχωριστό θέμα Παιδείας για συζήτηση και απόφαση» και διαβεβαίωνε ότι «σε κάθε όμως περίπτωση στη Συνεδρίαση της 26/6/06 θα συμπεριληφθεί ως θέμα συζήτησης το θέμα της Παιδείας και θα ληφθούν οι αναγκαίες αποφάσεις». Και γιατί δεν συγκαλούν έκτακτα συνεδρίαση της Διοίκησης; Ιδού η εκπληκτική απάντηση: «Επειδή το Προεδρείο απουσιάζει για ανειλημμένες υποχρεώσεις που σας είναι γνωστές, είναι δύσκολη η άμεση συνεδρίαση της Διοίκησης της ΓΣΕΕ»!!
Πού ποντάρουν; Οτι μέχρι τα τέλη Ιούνη μπορεί να έχουν τερματιστεί οι καταλήψεις, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Μέχρι τότε δίνουν όλη την άνεση στην κυβέρνηση να δει τι θα κάνει για να αντιμετωπίσει το φοιτητικό ξεσηκωμό. Αφήνει τους φοιτητές χωρίς μια στήριξη που τόσο σημαντική θα μπορούσε να είναι.
Ωραίο, πάντως, ήταν το καρφί προς τους γραφειοκράτες συνδικαλιστές του Περισσού. Τους θυμίζει πως την 1η Ιούνη κανένας (ούτε αυτοί) δε ζήτησε να περιληφθεί στην ημερήσια διάταξη θέμα Παιδείας κι ας είχε ξεκινήσει ο φοιτητικός ξεσηκωμός. Γιατί δε ζήτησαν; Ε, τα γνωστά θα λέμε τώρα; Τότε ο Περισσός ήταν ενάντια στο κίνημα των καταλήψεων και το πολεμούσε με νύχια και με δόντια. Αλλο αν μετά έφαγε τη χλαπάτσα της απομόνωσης και προσπαθεί να επαναπροσεγγίσει το κίνημα.
Και ξαφνικά, το πρωί της Τετάρτης η ΓΣΕΕ ανακοίνωσε ότι πραγματοποιήθηκε συνάντηση του προεδρείου της με τη συντονιστική επιτροπή καταλήψεων των πανεπιστημιακών σχολών, στην οποία «συζητήθηκαν διεξοδικά όλα τα προβλήματα που προκαλούνταν στην εκπαίδευση από την ασκούμενη κυβερνητική πολιτική και τις επιχειρούμενες ανατροπές στο χώρο της παιδείας» και «επιβεβαιώθηκε για μια ακόμη φορά η υποστήριξη και η αλληλεγγύη της ΓΣΕΕ στον αγώνα και τα αιτήματα των σπουδαστών». Η ΓΣΕΕ «καλεί όλους τους εργαζόμενους να πάρουν μαζικά μέρος και να υποστηρίξουν τις κινητοποιήσεις των φοιτητών» (αλήθεια, πώς θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι που δουλεύουν να πάρουν μέρος στο συλλαλητήριο της Πέμπτης, όταν δεν υπάρχει ούτε στάση εργασίας;). Τέλος, ανακοινώνει ότι την Παρασκευή 16 Ιούνη (χθες δηλαδή) «θα συνεδριάσει έκτακτα η Εκτελεστική Επιτροπή της ΓΣΕΕ για να συζητήσει και να αποφασίσει τρόπους και μέτρα συμμετοχής των συνδικάτων στο πανσπουδαστικό συλλαλητήριο στις 22 Ιουνίου 2006».
Τα πουλημένα τομάρια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας με έναν ακόμα ελιγμό προσπαθούν να βγουν στον αφρό. Επειδή προφανώς πληροφορήθηκαν ότι μέσα στα κατειλημμένα πανεπιστήμια ο κόσμος τους βρίζει πατόκορφα και ακούγονται προτάσεις για κατάληψη των γραφείων της ΓΣΕΕ, επειδή δεν κηρύσσει 24ωρη απεργία αλληλεγγύης στο αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, αποφάσισαν να κάνουν έναν ελιγμό και να συναντηθούν με κάποιους που αυτοχρίστηκαν «συντονιστική επιτροπή καταλήψεων».
Λέμε αυτοχρίστηκαν, γιατί καμιά συνέλευση δεν πήρε τέτοια απόφαση, ούτε το συντονιστικό που έγινε τη Δευτέρα στο Πολυτεχνείο. Εκεί αποφασίστηκε να ασκηθεί πίεση στη ΓΣΕΕ για να κηρύξει απεργία. Κάποιοι, όμως, για μια ακόμα φορά έγραψαν εκεί που δεν πιάνει μελάνι το φοιτητόκοσμο και υπό την υψηλή προστασία (και επιστασία) των στελεχών του ΣΥΝ στη ΓΣΕΕ και στο φοιτητικό κίνημα, έσπευσαν να βγάλουν λάδι τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που εδώ και πέντε βδομάδες δεν έχει κάνει τίποτα για να στηρίξει το φοιτητικό κίνημα (είδαμε στην αρχή πότε έβγαλε την πρώτη ανακοίνωση).
Της έδωσαν την ευκαιρία από εχθρική να εμφανιστεί σαν φιλική δύναμη και να κάνει τους ελιγμούς της με όλη την άνεση.
Της έδωσαν την ευκαιρία από εχθρική να εμφανιστεί σαν φιλική δύναμη και να κάνει τους ελιγμούς της με όλη την άνεση.
Η ΓΣΕΕ που την Παρασκευή 9/6 έλεγε ότι δε μπορεί να συνεδριάσει πριν τις 26 Ιούνη «λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων του προεδρείου», την Τετάρτη 14/6 ανακάλυψε ξαφνικά ότι μπορεί να συνεδριάσει η Εκτελεστική της Επιτροπή στις 16 Ιούνη. Ποιον κοροϊδεύουν οι γραφειοκράτες; Και γιατί οι αυτοχρισθέντες εκπρόσωποι των καταλήψεων δεν επεσήμαναν αυτή την ανακολουθία;
Πάμε παρακάτω. Και τι θα αποφάσιζε η ΕΕ της ΓΣΕΕ χτες; Τι δεσμεύσεις πήραν οι «εκπρόσωποι των καταλήψεων»; Τίποτα απολύτως. Σύμφωνα με το δικό μας ρεπορτάζ, οι δυνάμεις του Περισσού θα πρότειναν 24ωρη απεργία, η ΔΑΚΕ δε θα έπαιρνε καθόλου μέρος, ο Πολυζωγόπουλος με την ΠΑΣΚΕ θα πέταγαν το μπαλάκι στα Εργατικά Κέντρα για να μη στριμώξουν την κυβέρνηση (όπως εύκολα μπορεί να καταλάβει ο καθένας, έχει άλλη πολιτική βαρύτητα να αποφασίσει μια 24ωρη απεργία συμπαράστασης στους φοιτητές η ΓΣΕΕ), ενώ οι δυνάμεις του ΣΥΝ δήλωναν ότι είναι υπέρ της 24ωρης αλλά… δε βγαίνουν τα «κουκιά».
Ουσιαστικά, ο προσανατολισμός της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας είναι να γίνει η διαδήλωση της ερχόμενης Πέμπτης απόγευμα, για να κάνουν κάλεσμα για συμμετοχή και των εργαζόμενων και έτσι να βγουν από την υποχρέωση. Κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ελαχιστοποιηθεί η πίεση στην κυβέρνηση, γιατί και οι ίδιοι, ως θεσμικοί υπερασπιστές του συστήματος, ούτε με τα αιτήματα των φοιτητών συμφωνούν ούτε με τις μορφές πάλης του κινήματος ούτε με την αδιαλλαξία που αυτό εμφανίζει. Γιατί αυτές οι μορφές αγώνα, αυτή η κινηματική λογική, που βάζει στη μπάντα τους χειραγωγούς, αποτελούν αυτά που περισσότερο εχθρεύεται η συνδικαλιστική γραφειοκρατία.
