Στις 8 Ιούλη του 2010 έγινε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συζήτηση με θέμα: «Το μέλλον της ΚΓΠ (Κοινή Γεωργική Πολιτική) μετά το 2013», στο πλαίσιο των συζητήσεων που διεξήχθησαν στα λεγόμενα θεσμικά όργανα της ΕΕ. Η συζήτηση είχε ως στόχο να διατυπώσουν τα θεσμικά όργανα τις θέσεις τους στην Κομισιόν, πριν αυτή εκδώσει την Ανακοίνωσή της για την ΚΓΠ της περιόδου 2013-2020. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συγκέντρωσε σε ένα ψήφισμα τόσο τις διαπιστώσεις του για τη μέχρι τώρα ασκηθείσα ΚΓΠ όσο και τις προτάσεις του για την ΚΓΠ που πρέπει να ασκηθεί μετά το 2013.
Αρχίζουμε με τις διαπιστώσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
♦ Ομολογεί, ότι το «κατά κεφαλήν» αγροτικό εισόδημα στις 27 χώρες της ΕΕ μειώθηκε κατά 12,2%, ότι αυτό έπεσε σταδιακά στα επίπεδα του 1995 και ότι το μέσο αγροτικό εισόδημα είναι κάτω από το 50% του μέσου εισοδήματος στους υπόλοιπους κλάδους. Βέβαια, οι μέσοι όροι δεν αποδίδουν πιστά την πραγματικότητα. Ετσι, η πτώση του εισοδήματος της φτωχής αγροτιάς στην Ελλάδα, τη Νότια Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και τις 12 χώρες που εντάχθηκαν πρόσφατα στην ΕΕ είναι πολύ μεγαλύτερη. Η κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο μετά το 2013, που προτείνεται τόσο από την Κομισιόν όσο και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να ενισχύονται μέσω της ΚΑΠ μόνο οι λεγόμενοι ενεργοί αγρότες, που δεν είναι άλλοι από τους πλούσιους αγρότες.
Η κατάσταση αυτή δεν είναι φαινόμενο των τελευταίων χρόνων της βαθιάς και αξεπέραστης κρίσης του καπιταλιστικού συστήματος. Είναι μια κατάσταση που συνυπάρχει με το καπιταλιστικό σύστημα. Θυμίζουμε, ότι ακόμη και τη δεκαετία του ‘80, που από τους ευρωπαιόδουλους χαρακτηρίστηκε ως εποχή των παχιών αγελάδων, δεκάδες χιλιάδες φτωχοί αγρότες στην Ελλάδα εγκατέλειπαν την αγροτική παραγωγή και το χωριό.
♦ Ομολογεί, ότι «η αστάθεια των τιμών στις αγροτικές αγορές αποτελεί μόνιμο χαρακτηριστικό, αλλά πρόσφατα αυξήθηκε δραματικά ». Καταρχάς, θέλουμε να παρατηρήσουμε, ότι δεν πρόκειται για αστάθεια των τιμών, αλλά για μεγάλη πτώση των τιμών. Απλά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χρησιμοποιεί αυτό τον όρο για να το γλυκάνει και να συγκαλύψει το πρόβλημα. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί, απλά, στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, σε όλες τις χώρες και όχι μόνο στις χώρες της Ασίας, Αφρικής και Λ. Αμερικής, οι αγρότες είναι παραγωγοί πάμφθηνων πρώτων υλών για τη βιομηχανία του μεγάλου κεφαλαίου. Ετσι, οι φτωχοί αγρότες δεν είχαν και δεν θα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν διαπραγματευτική δύναμη και να επιβάλουν τους όρους τους στις τιμές των αγροτικών προϊόντων-εμπορευμάτων. Ομως, τώρα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ από τη μια κάνει αυτή τη διαπίστωση, από την άλλη προσπαθεί να τους παγιδεύσει, λέγοντάς τους ότι μπορούν να αποκτήσουν διαπραγματευτική δύναμη.
♦ Ομολογεί ακόμη το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ότι «η ΕΕ έχει μετατραπεί σε καθαρό εισαγωγέα γεωργικών προϊόντων με προϊόντα αξίας πάνω από 87,6 δισ. ευρώ να εισάγονται κάθε χρόνο (περίπου το 20% των παγκόσμιων γεωργικών εισαγωγών)». Αποφεύγει, όμω,ς συνειδητά, να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους η ΕΕ «έχει μετατραπεί σε καθαρό εισαγωγέα γεωργικών προϊόντων». Αποφεύγει ακόμη να αναφέρει, ότι ήταν συνειδητή επιλογή του γαλλογερμανικού άξονα που επιβάλει τους όρους του στην ΕΕ.
Οι αναγνώστες της «Κ», που παρακολουθούν συστηματικά την αρθρογραφία μας για τα αγροτικά θέματα, γνωρίζουν τη θέση μας ότι η Κομισιόν και τ’ άλλα θεσμικά όργανα, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, έβαλαν ως στόχο να μειώσουν δραστικά την αγροτική παραγωγή της Ευρωπαϊκής Ενωσης και να καταφύγουν στις αθρόες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων-πρώτων υλών για τη μεγάλη ευρωπαϊκή βιομηχανία από τρίτες χώρες. Προκειμένου, δε, να μειώσουν την ευρωπαϊκή αγροτική παραγωγή, άρχισαν, μέσω της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, να αποδεσμεύουν τις κοινοτικές ενισχύσεις από την παραγωγή. Ετσι, φτάσαμε στη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ της περιόδου 2007-2013, που έχουμε σχεδόν σε όλα τα αγροτικά προϊόντα πλήρη αποδέσμευση των κοινοτικών ενισχύσεων από την παραγωγή. Φτάσαμε στο σημείο να δίνονται κοινοτικές ενισχύσεις χωρίς να παράγονται αγροτικά προϊόντα. Αυτό δεν έγινε ούτε για λόγους φιλανθρωπίας ούτε γιατί το μεγάλο κεφάλαιο συμπαθεί την αγροτιά. Απλά, δόθηκαν αυτές οι ενισχύσεις για να μειωθεί δραστικά η ευρωπαϊκή αγροτική παραγωγή, όπως και έγινε τελικά. Τώρα που επιτεύχθηκε αυτός ο στόχος, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Κομισιόν «ανακάλυψαν», ότι πρέπει να ενισχύονται μόνο οι λεγόμενοι ενεργοί αγρότες, που δεν είναι άλλοι από τους λεγόμενους κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, που δεν είναι άλλοι από τους πλούσιους αγρότες.
Γιατί ο γαλλογερμανικός άξονας άλλαξε τη στρατηγική του, όσον αφορά την αγροτική παραγωγή;
Πρώτον, το μεγάλο ευρωπαϊκό κεφάλαιο, για μια σειρά λόγους ιστορικούς, ήθελε, μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του ’80, να αναπτυχθεί η ευρωπαϊκή γεωργική παραγωγή και γι’ αυτό εφάρμοζε μέχρι εκείνη την περίοδο την τακτική της σύνδεσης των κοινοτικών ενισχύσεων με την παραγωγή των αγροτικών προϊόντων.
Δεύτερον, το μεγάλο κεφάλαιο ήθελε να παραμένει στο χωριό ένα τμήμα της φτωχής αγροτιάς, προκειμένου να έχει φτηνή εργατική δύναμη.
Τρίτον, η στόχευση αυτή άλλαξε στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, μετά την κατάρευση των χωρών του παλινορθωμένου καπιταλισμού. Γιατί οι χώρες της ΕΕ με τη μετακίνηση εκατομμυρίων μεταναστών εξασφάλισαν φτηνή εργατική δύναμη και έτσι δεν είχαν ανάγκη τη φτηνή εργατική δύναμη των φτωχών αγροτών.
Τέταρτον, γιατί ο γαλλογερμανικός άξονας ήθελε να διεισδύσει στις χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λ. Αμερικής με τα κεφάλαιά του και τα βιομηχανικά προϊόντα του και να πάρει τις κρατικές προμήθειες των χωρών αυτών. Προκειμένου δε να τα εξασφαλίσει, έπρεπε να δελεάσει τις αστικές τάξεις των χωρών αυτών με το κίνητρο να ανοίξει διάπλατα τις πόρτες της ΕΕ στα αγροτικά προϊόντα των χωρών αυτών με την κατάργηση των δασμών και των ποσοστώσεων.
Να λοιπόν για ποιους λόγους άλλαξε η στρατηγική και η Ευρωπαϊκή Ενωση μετατράπηκε σε καθαρό εισαγωγέα αγροτικών προϊόντων.
Θα κλείσουμε με την ομολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ότι ενώ το 1985 η ΚΓΠ απορροφούσε το 75% του κοινοτικού προϋπολογισμού, το 2013 θα απορροφά μόνο το 39,3%. Από τη στιγμή που άλλαξε, όπως επανειλημμένα δείξαμε, ο προσανατολισμός της ΕΕ και έγινε καθαρός εισαγωγές αγροτικών προϊόντων, είναι επόμενο ν’ αναμένουμε, ότι θα μειωθεί κι άλλο ακόμη το ποσοστό της ΚΓΠ σε σχέση με τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Αυτό θα γίνει στο όνομα της ενίσχυσης μόνο των λεγόμενων ενεργών αγροτών.
Ο Κ. Σκανδαλίδη εξαπατά τους έλληνες αγρότες, υποσχόμενος ότι μέσα σ’ αυτό το πολύ δυσμενές κλίμα με την πολιτική του θα τους ενισχύσει τη διαπραγματευτική δύναμη προκειμένου να αυξήσουν το εισόδημά τους.
Γεράσιμος Λιόντος
