Δεν έχει πια κανένα νόημα να παραθέτει κανείς τα όσα έρχονται καθημερινά στη δημοσιότητα για τον περιώνυμο Ρωμύλο Κεδίκογλου, πρόεδρο του Αρείου Πάγου, εκλεκτό του Καραμανλή και του Παπαληγούρα. Ο Κεδίκογλου έχει γίνει σάκος του μποξ στον οποίο εκτονώνουν τα αντικυβερνητικά αισθήματά τους το ΠΑΣΟΚ και τα συγκροτήματα των ΜΜΕ. Είναι τόσο διάτρητη η προσωπική του ζωή και με το βίο και την πολιτεία του έχει δημιουργήσει τόσες έχθρες (ακόμα και μέσα στο δικαστικό σώμα), που όποιος προλαβαίνει σπρώχνει στοιχεία προς δημοσιοποίηση.
Ο Κεδίκογλου είναι τελειωμένος έτσι όπως κανένας ομόλογός του δεν τελείωσε την καριέρα του (ούτε καν ο περιβόητος Κόκκινος). Αν είχε λίγη τσίπα, θα είχε παραιτηθεί και δεν θα περίμενε να συνταξιοδοτηθεί σε ένα μήνα. Θα διευκόλυνε έτσι και τους πολιτικούς που τον επέλεξαν για το ύπατο αξίωμα της ποινικής δικαιοσύνης, παραλείποντας άλλους αρχαιότερούς του (και πιο ικανούς, όπως λέγεται) και αγνοώντας τις προειδοποιήσεις του ΠΑΣΟΚ, που με επίσκεψη κορυφαίων στελεχών του στον Παπαληγούρα είχε στείλει το μήνυμα «βάλτε όποιον δεξιό θέλετε, δεν είναι και λίγοι στον Αρειο Πάγο, αλλά όχι τον Κεδίκογλου».
Ο Ρ. Κεδίκογλου με τις συνεχείς, αντιφατικές και αλληλοαναιρούμενες απαντήσεις που έχει δώσει σχετικά με τα περιουσιακά στοιχεία του γιου του, καθώς και με τις προσπάθειές του αυτά τα στοιχεία να μην έρθουν στο φως της δημοσιότητας (προσφυγή στην Επιτροπή προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, αγωγή κατά εφημερίδας) επιδεικνύει συμπεριφορά ενόχου. Δεν υπάρχει άνθρωπος που να μη θεωρεί ότι ο ζάμπλουτος γιος δεν είναι παρά η βιτρίνα του πατέρα. Είναι πολλά τα λεφτά που (υποτίθεται ότι) έβγαλε ένα παιδαρέλι στα φοιτητικά του χρόνια για να χάψει οποιοσδήποτε το παραμύθι. Πέραν τούτου, κοτζάμ πρόεδρος του Αρείου Πάγου παραδέχεται σκαστές παρανομίες (έδωσε -λέει- 40.000 ευρώ γονική παροχή στον κανακάρη του, η οποία όμως δεν αναφέρεται σε καμιά φορολογική δήλωση και δεν πληρώθηκε φόρος) και καμιά φορολογική αρχή δεν παρεμβαίνει. Τα πράγματα είναι καθαρά: Ο Ρωμύλος ισχυρίζεται ότι έδωσε γονική παροχή 40.000 ευρώ για να δώσει ο Φαίδων την προκαταβολή για το σκάφος-επιχείρηση που αγόρασε. Ομως ο Φαίδων τη χρονιά εκείνη δήλωσε στην εφορία ότι η δαπάνη για το σκάφος προέρχεται από τα εισοδήματα των προηγούμενων ετών. Πλούσια, βέβαια, αυτά τα εισοδήματα, όμως δεν δηλώνεται η πηγή (ομόλογα; μετοχές;) και προπαντός δεν δηλώνεται η πηγή του αρχικού κεφαλαίου. Ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, επίσης, τη μια φορά δηλώνει ότι η βίλα του γιου του στη Σύρο κόστισε 87.000 ευρώ και την άλλη ανεβάζει το ποσό στα 200.000 ευρώ. Χωρίς να παραθέσουμε άλλα στοιχεία, και μόνο αυτά φτάνουν για να επέμβουν οι φορολογικές αρχές και οι αρχές που ελέγχουν τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, να πάρουν όλα τα στοιχεία από την οικογένεια Κεδίκογλου και να τα κάνουν φύλλο και φτερό. Ποιος κρατάει δεμένα τα χέρια των ελεγκτικών αρχών; Ποιος άλλος εκτός από την κυβέρνηση έχει τέτοια δύναμη;
H κυβέρνηση σίγουρα δεν αποφάσισε «ελαφρά τη καρδία» να αναλάβει υπό την προστασία της τον Ρ. Κεδίκογλου. Η απόφαση λήφθηκε μετά τη συνάντηση Καραμανλή-Παπαληγούρα, ενώ αρχικά ο Ρουσόπουλος είχε «αδειάσει» τον πρόεδρο του Αρείου Πάγου. Ποια είναι εκείνα τα δεδομένα που έθεσε ο Παπαληγούρας υπόψη του Καραμανλή, ώστε να τον μεταπείσει και να αλλάξει άρδην η συμπεριφορά της κυβέρνησης; Σίγουρα δεν πρόκειται για στοιχεία πολιτικής ανάλυσης. Ο Παπαληγούρας δεν συγκαταλέγεται στους συνομιλητές του Καραμανλή γι’ αυτά τα θέματα και εν πάση περιπτώσει στο Μαξίμου είχαν σταθμίσει τα πολιτικά δεδομένα όταν έδωσαν εντολή στον Ρουσόπουλο να αφήσει έκθετο τον Κεδίκογλου. Αρα, άλλα είναι τα δεδομένα και ο νοών νοείτω.
Ομως, όπως προείπαμε, ο Κεδίκογλου έχει πολύ περισσότερους εχθρούς μέσα στο δικαστικό σώμα και οι πληροφορίες λένε ότι ήδη συγκεντρώνονται υπογραφές από ανώτερους και ανώτατους δικαστικούς. Η σχετική επιστολή που είχαν συντάξει ίσως να έχει δοθεί στη δημοσιότητα όταν εσείς διαβάζετε αυτές τις γραμμές, οι πληροφορίες όμως έλεγαν πως προβληματισμός υπήρχε μόνο ως προς το ύφος της και τη μορφή της επίθεσης κατά Κεδίκογλου (αν θα του άφηναν δηλαδή το περιθώριο της παραίτησης ή θα ζητούσαν την αποπομπή του). Το δικαστικό σώμα κάνει πολιτική, στο δικαστικό σώμα υπάρχουν «λόμπι» των κομμάτων και πολύ σύντομα θα έχουμε κρίσεις.
Ο περιορισμός, όμως, μόνο στο πρόσωπο του Κεδίκογλου, όπως θέλουν το ΠΑΣΟΚ και ο φιλικός του Τύπος, για καθαρά αντιπολιτευτικούς λόγους, στενεύει το ζήτημα. Γιατί το ζήτημα δεν είναι ο «παράξενος» πλουτισμός του κανακάρη του ανώτατου ποινικού δικαστή, τον οποίο ο πατέρας υπερασπίζεται με νύχια και με δόντια, αλλά η λειτουργία της αστικής Δικαιοσύνης και η διαπλοκή της με την πολιτική εξουσία και τα καπιταλιστικά κέντρα. Κάθε φορά που κάποιο σκάνδαλο έρχεται στο φως της δημοσιότητας ακούμε πολλά ηχηρά περί «αυτοκάθαρσης» και «πάταξης των επίορκων». Βλέπουμε ελάχιστα. Βλέπουμε μόνο ελάχιστους αποδιοπομπαίους τράγους, που χρησιμοποιούνται για να αποκρυβεί η μεγάλη αλήθεια: κάθαρση δε μπορεί να υπάρξει, γιατί το σύστημα είναι εξ ορισμού βρόμικο. Η διαφθορά είναι του συστήματος και όχι κάποιων προσώπων.
ΥΓ: Η κόρη και ο γιος του Πανούρη έχουν προσληφθεί σε ειδικές θέσεις στο υπουργείο Δικαιοσύνης, δίπλα στον γενικό γραμματέα πατέρα τους. Ο γιος του Κεδίκογλου προσλήφθηκε σε ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή του ίδιου υπουργείου, αν και ως δικηγόρος δεν έχει ασκήσει καθόλου το επάγγελμα (τα τεράστια εισοδήματά του προέρχονται από άλλες πηγές). Λέτε να είναι οι μοναδικές περιπτώσεις ή απλά είναι οι περιπτώσεις που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας επειδή το επέβαλε η συγκυρία; Αν ψάξει κανείς στις εκατοντάδες θέσεις συμβούλων και λοιπών παρατρεχάμενων στα υπουργεία και τους εποπτευόμενους απ’ αυτά οργανισμούς θα ανακαλύψει πολλά ακόμα παιδιά της «γαλάζιας γενιάς», που έχουν «μπάρμπα στην Κορώνη. Μήπως τα ίδια δεν έκαναν και οι προηγούμενοι;
