Ακρως σοβαρή πλακίτσα, στίχοι: Κοκκινοσκουφίτσα.
Αστοί τρέμετε, η κρίση γενικεύεται. Καλέ μη φοβάστε, πλάκα είναι.
Η ιστορία –ενίοτε και τα ονόματα– επαναλαμβάνονται σαν φάρσα (μάρτυς μου ο Κόκκαλης) και η επιστολή Μπεζεντάκου μάς θύμισε έναν άλλο Μπεζεντάκο, που καλό είναι να θυμηθούμε μέσα από το ομώνυμο λαϊκό τραγούδι της πόλης του Πάνου Τζαβέλα: «Οι αστοί τρομάξανε και κάστρα φτιάξανε / να κλείσουν τα παιδιά των εργατών / μα αυτοί με μια γροθιά σπάζουνε τα δεσμά / τα κάστρα καταργούνε των αστών. / Και μες στο καρναβάλι οι αστοί την πάθαν’ πάλι / ο Μπεζεντάκος μάς άφησε γεια / παντού τρεξίματα, τηλεγραφήματα / πάλι ραπίσματα απ’ την εργατιά. / Τον είχανε κλεισμένο, διπλομανταλωμένο / να τον δικάσουνε σε θάνατο / μα αυτός τρυπάει τον τοίχο χωρίς κανέναν ήχο / και βρίσκουν κούτσουρο στο θάλαμο. / Στ’ άχυρα ψάχνουνε ψύλλους για να ‘βρουνε / ζητούν τον ένατο και τους οχτώ / μα αυτοί είναι μακριά, εβίβα βρε παιδιά / ζήτω το κόμμα μας το εργατικό». Αφιερωμένο… Και σας προτρέπω –συγχωρήστε με γι’ αυτό, δεν είναι του αχαρακτήριστου χαρακτήρα μου– να ακούτε τις «Ριπές», ν’ ασχολείστε λίγο με τον πολιτισμό (τραλαλά, τραλαλό) για να μην καταντήσετε σαν την Κοκκινοσκουφίτσα. Που πλέον πορεύεται στη ζωή με το μότο «Dubito de omnibus, masturbo ergo sum» (αμφιβάλλω για τα πάντα, μ@λ@κίζομαι άρα υπάρχω), παραφράζοντας τα όσα άστοχα έλεγε ο Descartes ή Καρτέσιος εξελληνισμένα. Εξ ου και το «Καρτεσιανό φρέαρ» στο οποίο περιέπεσε έκτοτε η ευρωπαϊκή σκέψη και ζορίστηκε ακόμη κι ο Κάρολος να τη βγάλει. Μακρηγορώ –γι’ αυτό άλλωστε πληρώνομαι– αλλά τι περιμένατε από έναν αργόσχολο ελευθεροτέκτονα που το 1623 πούλησε όλη την περιουσία του και επένδυσε τα χρήματά του σε ομόλογα –τι δομημένα ρε;– που του εξασφάλισαν καλό εισόδημα για το υπόλοιπο της ζωής του;). Γι’ αυτό λοιπόν διαβάστε υπότιτλους, συσκευασίες και προσπέκτους, δείτε κι αντιγράψτε τους ιππουργούς και τους κυρίους των, ακολουθείστε τους ανώτερους ανθρώπους χωρίς φόβο για να σώσετε τας ψυχάς υμών. Αμεν.
Σε συνέχεια πρόσφατης συζήτησης, η Κοκκινοσκουφίτσα δηλώνει ότι εδώ και πάνω από τέσσερα χρόνια αποφάσισε κι αγοράζει –για πάρτη της, όχι για μοίρασμα– δύο «Κόντρες» αντί μιας. Κι όχι για ν’ αυξηθεί η κυκλοφορία του φύλλου της Αγαθουπόλεως (κατά το του Περισσού, της Ρηγίλλης κλπ)… Τα ψίχουλα των περίπου 45 ευρώ επιπλέον το χρόνο είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει κανείς για να στηρίξει την ύπαρξη αυτής της εφημερίδας, δε νομίζετε;…
Να γιορτάζουμε το «όχι» μεθαύριο και να μην υπάρχει πρόβλεψη για το «ναι», το «ίσως», το «ουστ», το «έχω πονοκέφαλο» και κυρίως για το «ευχαριστούμε τους αμερικανούς»! Τς, τς, τς, τι κόσμος… Στο μεταξύ, περιμένουμε με ανείπωτη προσμονή κι ευλάβεια τον πανηγυρικό εορτασμό της του αγίου προϋπολογισμού καταθέσεως. Κυρίως για την εθιμική ιερή λιτάνευση των εικόνων της ΓΣΕΕ της χαλιναροκρατούσας, της μυρο-βλήτου ΑΔΕΔΥ και των ιερών κλαδικών λαβάρων. Ο κύριος με τα σου και οι κυρίες με τα φοντάν, amen (ξανά).
Πλάκα έχει το ιππουργείο Εικονο-μηκών, αυτό ντε του Αλογοσκούφη (άλογο-ιππουργείο) με τα εικονικά μήκη (εικονο-μηκών). Οπως γουστάρει τσιτώνει ή μαζεύει κι ερμηνεύει τα μεγέθη… Πλάκα όμως θα έχει σε λίγο καιρό και ο γάμα-γάμα πιπί (αφήστε τις αηδίες ρε, μιλάμε για τον Γ.Γ.Π.Π., τον γενικό γραμματέα πολιτικής προστασίας). Αρχισαν ήδη οι συσκέψεις στις νομαρχίες εν όψει χειμώνα, βροχών, χιονοπτώσεων, λιμών, σεισμών, καταποντισμών, δευτέρας παρουσίας και πρώτης απουσίας. Σε λίγο θ’ αρχίσουν και τα τρομοκρατικά δελτία έκτακτων καιρικών φαινομένων, κατά τα φαινόμενα… Ωστόσο, κάποιοι τα έχουν όλα γραμμένα στ’ αρχεία τους κι εκβιάζουν τον ακαταλληλότερο στο κυνοβούρλιο. Ακόμα τούτη η άνοιξη ραγιάδες, μετά μαχα-ραγιάδες, θα τρώμε με χρυσά κουτάλια το γιαουρτάκι που δόθηκε ως αύξηση. Ο υπόλοιπος μισθός, βέβαια, θα συνεχίσει να εξυπηρετεί πάγιες και λειτουργικές ανάγκες των εταιριών κινητής και ακίνητης επικοινωνίας, των ΔΕΚΟ, νοίκια, μανίκια κ.α.
Για κοίτα ρε ποιοι χοιρίζονται (ωραία χέρια, σ. διορθώτριες!) τις υποθέσεις μας! Οι χοιρότεροι, επιχοιρώντας, χοιραγωγώντας, ενίοτε και χοιροδικώντας… και μάλιστα μέσα από διαδικασίες που ενώ στο σύνολό τους φαντάζουν ως διαγωνισμός, ατομικά πρόκειται για απευθείας ανάθεση! Τα πάντα εν σοφία εκποιήθηκαν…
Κοκκινοσκουφίτσα
kokinoskoufitsa@eksegersi.gr
ΥΓ: Και γιατί περικαλώ τα οχήματα μεταφοράς προλεταρίων είναι αστικά και τα τζιπάκια ψαλιδόκωλων αστών της Γλυφάδας αγροτικά;
