Αριστα πληροφορημένος ο Ερντογάν, μιλώντας την Πέμπτη στους υπουργούς και τους βουλευτές του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) στα κεντρικά γραφεία του κόμματος, ανακοίνωσε ότι επίκειται η κατάθεση των όπλων και η διάλυση του ΡΚΚ: «Εχουμε ξεπεράσει όλα τα εμπόδια. Σήμερα ή αύριο, το PKK θα καταθέσει τα όπλα του και θα διαλύσει την οργάνωση. Μετά από αυτό, μια νέα διαδικασία, μια νέα εποχή θα ξεκινήσει για όλους μας».
Πράγματι, την Παρασκευή (χτες) το ΡΚΚ ανακοίνωσε την παράδοση των όπλων και την αυτοδιάλυσή του, όπως αναλυτικά μετέδωσε το κουρδικό πρακτορείο ειδήσεων Firat News Agency (ANF). Οπως αναφέρει το δελτίο του ANF, «το 12ο συνέδριο του PKK συνήλθε με την προτροπή του ηγέτη Αμπντουλάχ Οτζαλάν και πήρε αποφάσεις ιστορικής σημασίας σε ό,τι αφορά τις δραστηριότητες του PKK, με βάση την έκκληση του ηγέτη Απο» (έτσι αποκαλούν οι Κούρδοι τον Αμπντουλάχ Οτζαλάν).
Το συνέδριο πραγματοποιήθηκε από τις 5 μέχρι τις 7 Μάη «στις ζώνες άμυνας» στα Βουνά Κάντιλ, στο βόρειο Ιράκ, όπου βρίσκεται η έδρα της στρατιωτικής διοίκησης του PKK, το οποίο δεσμεύτηκε να γνωστοποιήσει «πλήρεις και λεπτομερείς πληροφορίες για τα συμπεράσματα του συνεδρίου πολύ σύντομα».
Ηταν μια αναμενόμενη απόφαση, μετά τη δημόσια έκκληση που απηύθυνε τον Φλεβάρη ο φυλακισμένος Οτζαλάν, καλώντας το PKK να καταθέσει τα όπλα και να αποσυρθεί από τη στρατιωτική δράση. «Σε αυτό το κλίμα που δημιουργήθηκε από το κάλεσμα του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί, τη βούληση του κ. προέδρου και τη θετική προσέγγιση των άλλων πολιτικών κομμάτων απέναντι στο κάλεσμα, εγώ καλώ σε κατάθεση των όπλων και αναλαμβάνω την ιστορική ευθύνη αυτού του καλέσματος. Συγκαλέστε το συνέδριό σας και πάρτε απόφαση να ενσωματωθείτε με το κράτος και την κοινωνία», διαμήνυσε ο Οτζαλάν. Και επανέλαβε: «Ολες οι ομάδες πρέπει να καταθέσουν τα όπλα και το ΡΚΚ πρέπει να αυτοδιαλυθεί»! Ακολούθησε ανακοίνωση του ΡΚΚ την 1η Μάρτη για άμεση κατάπαυση του πυρός με τον τουρκικό στρατό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
Καμία έκπληξη: Ο Οτζαλάν καλεί σε παράδοση των όπλων και διάλυση του ΡΚΚ – Από τη στιγμή της σύλληψής του τον ενδιαφέρει μόνο πώς θα σώσει το τομάρι του
Για ποιο λόγο έπρεπε να παραδώσει τα όπλα και να αυτοδιαλυθεί το ΡΚΚ; Επειδή -όπως διεμήνυσε ο Οτζαλάν- ο ένοπλος αγώνας ήταν… κάποτε αναγκαίος, λόγω της τουρκικής κρατικής πολιτικής που αρνούταν την κουρδική ταυτότητα και κρατούσε σε περιστολή τα κουρδικά δικαιώματα και ελευθερίες, όμως μετά τα… δημοκρατικά βήματα ως προς τους Κούρδους που έκανε η τουρκική κυβέρνηση από το… 2014, η ένοπλη αντίσταση δεν έχει πια κανένα νόημα! Δε θα μπορούσε, φυσικά, να πει ότι το ΡΚΚ πρέπει να παραδώσει τα όπλα και να αυτοδιαλυθεί για να βγει αυτός από τη φυλακή, καθώς τώρα ολοκληρώθηκε το μακρύ παζάρι του με το καθεστώς Ερντογάν. Γιατί αυτός είναι ο πραγματικός λόγος.
Γιατί δεν μας εξέπληξε η συμφωνία Οτζαλάν – τουρκικής κυβέρνησης; Γιατί ο Οτζαλάν την «ψήνει» από τη στιγμή της σύλληψής του. Απλά, οι συνθήκες δεν επέτρεψαν να γίνει το «ντιλ» νωρίτερα. Κυρίως επειδή οι αντάρτες του ΡΚΚ δεν έδειχναν διάθεση να παραδοθούν, καθώς οι συμφωνίες στις οποίες φαινόταν να καταλήγει ο Οτζαλάν, όχι μόνο δεν αναγνώριζαν το δικαίωμα αυτοδιάθεσης του κουρδικού έθνους (ακρογωνιαίος λίθος πάνω στον οποίο ο Οτζαλάν ίδρυσε το ΡΚΚ, δίνοντάς του εξαρχής εθνικιστικό χαρακτήρα, καθώς κατηγορούσε την τουρκική επαναστατική αριστερά για «τουρκισμό» και δρούσε προβοκατόρικα -συχνά και με δολοφονική βία- ενάντια στους αγωνιστές της), αλλά δεν πρόβλεπε ούτε την αμνήστευση και την αποφυλάκιση χιλιάδων Κούρδων που σαπίζουν στα τουρκικά κολαστήρια.
Η φράση του Οτζαλάν ότι «όλες οι ομάδες πρέπει να παραδώσουν τα όπλα» είναι το χαρτί με το οποίο το τουρκικό καθεστώς ζητά να καταθέσουν τα όπλα όλοι οι Κούρδοι, παντού: όχι μόνο στο τουρκικό Κουρδιστάν αλλά και στη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν! Οποια οργάνωση δε συμμορφωθεί θα αντιμετωπιστεί με τη φωτιά και το σίδερο από την τουρκική στρατιωτική μηχανή.
Το φιλοκουρδικό Κόμμα Δημοκρατίας και Ισότητας (DEM), οι ηγέτες του οποίου έπαιζαν ρόλο διαμεσολαβητών ανάμεσα στην τουρκική κυβέρνηση και τον Οτζαλάν, σε μια πολιτικά άθλια ανακοίνωση του Κεντρικού Εκτελεστικού Συμβουλίου του ανέφερε:
«Σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες μιας ιστορικής στιγμής σε ένα από τα πιο σημαντικά και κρίσιμα ορόσημα της πρόσφατης ιστορίας της Τουρκίας.
1. Με τις αποφάσεις του ιστορικού συνεδρίου του PKK, βρισκόμαστε ένα βήμα πιο κοντά στον ορίζοντα της ειρήνης μετά από πενήντα χρόνια σύγκρουσης. Αυτό είναι ένα βήμα προς την επανεμφάνιση και την ανάπτυξη της ειρήνης και της δημοκρατικής πολιτικής που λαχταρούσαμε εδώ και αιώνες στην καρδιά των αρχαίων μας χωρών.
2. Καταρχάς, θυμόμαστε με βαθύ σεβασμό όλους τους ανθρώπους μας που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της μακροχρόνιας σύγκρουσης. Δεκαετίες πικρής εμπειρίας μας έχουν δείξει σε όλους μας ότι ο πόνος δεν έχει χρώμα, γλώσσα ή ταυτότητα. Σήμερα, τα δάκρυα των Τούρκων, των Κούρδων, των Κιρκάσιων, των Αράβων, των Αλεβιτών, των Σουνιτών, όλων των ταυτοτήτων και των πεποιθήσεων, έχουν σμίξει στην ίδια θάλασσα. Κουβαλάμε στις καρδιές μας κοινή θλίψη. Θα διαφυλάξουμε τη μνήμη όλων όσων χάσαμε ως ιερή παρακαταθήκη και θα οικοδομήσουμε το κοινό μας μέλλον.
3. Τώρα είναι η ώρα να εκφράσουμε τη θέληση για μια κοινή ζωή ισότητας πάνω από οτιδήποτε άλλο. Είναι μια περίοδος βαθιάς πίστης σε μια δημοκρατική κοινωνία, με ελεύθερη πολιτική, καθολικό δίκαιο και δικαίωμα εργασίας και μέτρων εκδημοκρατισμού. Κανένας νέος δεν πρέπει πλέον να γκρεμίζεται στο έδαφος, στα βουνά ή στις πόλεις. Από τώρα και μετά, ας υψωθεί σ’ αυτή τη χώρα η φωνή της πολιτικής, όχι της άρνησης και των όπλων. Ας ακουστεί η φωνή της δημοκρατικής και κοινωνικής συναίνεσης. Οχι της οργής, αλλά της ενότητας. Οχι του διαχωρισμού, αλλά της ισότητας στη ζωή.
4. Μια νέα σελίδα ανοίγεται στο δρόμο προς μια αξιοπρεπή ειρήνη και μια δημοκρατική λύση. Ως Κόμμα Δημοκρατίας και Ισότητας πιστεύουμε ότι, μετά απ’ αυτό το ιστορικό σημείο καμπής, όλοι οι δημοκρατικοί πολιτικοί θεσμοί και ιδιαίτερα η Μεγάλη Εθνοσυνέλευση της Τουρκίας, πρέπει να αναλάβουν την ευθύνη για την επίλυση του κουρδικού ζητήματος και τον πραγματικό εκδημοκρατισμό της Τουρκίας. Τώρα πρέπει να υψωθεί η φωνή της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης. Το ιστορικό καθήκον που τίθεται ενώπιον του Κοινοβουλίου για την οικοδόμηση της κοινωνικής ειρήνης είναι τόσο ιερό που δεν μπορεί να επισκιαστεί από κανένα πολιτικό υπολογισμό. Η πιο θεμελιώδης ευθύνη μας τώρα είναι να δημιουργήσουμε το νομικό και θεσμικό υπόβαθρο που θα μετατρέψει αυτό το ιστορικό βήμα σε διαρκή ειρήνη.
5. Σε αυτή την ιστορική στιγμή, η η εκτελεστική εξουσία πρέπει να ανταποκριθεί στην ιστορική της ευθύνη που θα αποτελέσει εγγύηση της ειρήνης. Να αδράξει την ευκαιρία για να εδραιώσει το δημοκρατικό μέλλον της Τουρκίας.
6. Προς τον κ. Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ο οποίος ανέλαβε την ιστορική ευθύνη για την ανάπτυξη αυτής της διαδικασίας. Προς το λαό της Τουρκίας που πλήρωσε το τίμημα της ειρήνης με τη ζωή των παιδιών του και τα δάκρυά του. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους τους πολιτικούς ηγέτες, συμπεριλαμβανόμενου του κ. Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ο οποίος υποστήριξε τη βούληση για λύση, του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος αγκάλιασε αυτή τη βούληση, και του κύριου ηγέτη της αντιπολίτευσης, κ. Οζγκιούρ Οζέλ, ο οποίος προσέγγισε τη διαδικασία με θετικό τρόπο. Για να είναι επιτυχής αυτή η διαδικασία, οι πολιτικοί μας θεσμοί, οι οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών και, το πιο σημαντικό, καθένας από τα 85 εκατομμύρια των πολιτών μας έχουν το καθήκον να προστατεύσουν και να οικοδομήσουν την ειρήνη και να κερδίσουν το μέλλον σήμερα. Θέλουμε η ειρήνη στην Τουρκία να αποτελέσει ελπίδα για τη Μέση Ανατολή και έμπνευση για τον κόσμο.
7. Ως DEM, δίνουμε μια ιερή υπόσχεση στους λαούς της Μεσοποταμίας και της Ανατολίας: Δεν θα αποφύγουμε να αντιμετωπίσουμε την αλήθεια και να αποκαταστήσουμε τη δικαιοσύνη. Δεν θα επιτρέψουμε ποτέ κανένα βήμα που θα πληγώσει τις ψυχές όσων έχουμε χάσει, καμία δήλωση που θα βλάψει τη διαδικασία ή οποιαδήποτε ενέργεια που θα εμποδίσει την πορεία προς την ειρήνη. Θα είμαστε οι άκαμπτοι υπερασπιστές και φορείς της ισότητας των πολιτών, της δημοκρατικής πολιτικής και της ειρήνης.
8. Σήμερα, φέρουμε από τη μία πλευρά το βάρος μιας μεγάλης ελπίδας και από την άλλη μια βαθιά ευθύνη που μας επιβάλλει η Ιστορία. Αυτό δεν είναι το τέλος, αλλά μια νέα αρχή. Ολοκληρώνουμε αυτή τη δήλωση βούλησης τιμώντας για άλλη μια φορά τον αγαπημένο μας σύντροφο Σιρ Σουρέγια Οντερ, ο οποίος αφιέρωσε τη ζωή του στην ειρήνη και την αδελφοσύνη των λαών και του οποίου η καρδιά χτυπούσε πάντα στο πλευρό των καταπιεσμένων.
Σίγουρα θα φέρουμε το φως της ειρήνης και της αδελφοσύνης σε αυτά τα εδάφη».
Ενα έθνος με πληθυσμό τουλάχιστον 30 εκατομμυρίων (οι απογραφές δεν είναι ακριβείς, γιατί πολλοί Κούρδοι δεν αναγνωρίζονται ως τέτοιοι από τις κυβερνήσεις), μοιρασμένο ανάμεσα σε τέσσερις χώρες (Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν, με το μισό περίπου κουρδικό πληθυσμό στην Τουρκία), με μια μακρά ιστορία εθνικών επαναστάσεων, ιδιαίτερα τον 20ό αιώνα, ούτε την εθνική του ταυτότητα ούτε τη θέλησή του για εθνική ανεξαρτησία θα χάσει, επειδή ανάξιες ηγεσίες εκμεταλλεύτηκαν τον πόθο του και τον πρόδωσαν. Ο Αμπντουλάχ Οτζαλάν, ιδρυτής και δικτατορικός διοικητής του ΡΚΚ, θα μείνει στην ιστορία των Κούρδων ως ένας ακόμα θλιβερός αποστάτης.
