ή τζάμπα θα χαθούμε;
Τα δεκαεπτά χρόνια της κλείνει σήμερα η «Κ», εκ γενετής –στις 2 Νοέμβρη του 1996– ενηλικιωμένη πολιτικά και όχι μόνον και ω χειμώνων… Οι ευχές πολλών (όχι με την έννοια των τυπικών ευχολογίων της απραξίας, όπως είναι πασιφανές άλλωστε) είναι δεδομένες. Η δε δυσφορία (δις φορεία) εκείνων που δεν… γουστάρουν, μάλλον λειτουργεί ευεργετικά και ως πολιτικός μπούσουλας…
«Ζητώ συγγνώμη από τους δάσκαλους εκείνους, που μέσα σε φρικιαστικές συνθήκες προσπαθούν να στραφούν ενάντια στην ιδεολογία, ενάντια στο σύστημα και στις πρακτικές όπου έχουν παγιδευτεί, με τα λιγοστά όπλα που βρίσκουν στην ιστορία και στη γνώση που «διδάσκουν». Είναι ήρωες. Είναι όμως σπάνιοι, ενώ πόσοι αλήθεια (η πλειοψηφία) δεν έχουν καν αρχίσει ακόμα να υποψιάζονται τι είδους "δουλειά" τους βάζει να κάνουν το σύστημα (που τούς ξεπερνάει και τους συνθλίβει). Κι ακόμα χειρότερα, βάζουν συχνά όλα τους τα δυνατά κι όλη την εξυπνάδα τους για να επιτελέσουν το καθήκον τους στην εντέλεια (με τις περίφημες νέες μεθόδους!). Είναι τόσο βέβαιοι γι’ αυτό που κάνουν, ώστε συμβάλλουν με την αφοσίωσή τους στο να συντηρούν και να τρέφουν την ιδεολογική αναπαράσταση του σχολείου, που θέλει να παρουσιάσει το σημερινό σχολείο τόσο "φυσικό", τόσο χρήσιμο και αναγκαίο, ακόμα και ευεργετικό, όσο ήταν "φυσική", αναγκαία και γενναιόδωρη για τους προπάτορές μας η εκκλησία, εδώ και μερικούς αιώνες» (Louis Althusser).
Λάβρος ο Λαβρόφ (ο ΥπΕξ της Ρωσίας ντε), ερχόταν την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές ως καλός πωλητικός εταίρος στο πλευρό του Βλαντιμίρ Γιακούνιν, του επικεφαλής της κρατικής εταιρίας των ρωσικών σιδηροδρόμων. Τα δύο παλικάρια ήρθαν γιατί η κρατική εταιρία των ρωσικών σιδηροδρόμων (RZD) έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για την απόκτηση του 100% των μετοχών της «ΤΡΑΙΝΟΣΕ», αλλά και για την «Rosco», την εταιρία που έχει αναλάβει τη συντήρηση του τροχαίου υλικού για την «ΤΡΑΙΝΟΣΕ». Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια δηλαδή, αλλά και με επόμενο σμπάρο άλλο ένα τρυγόνι, αφού το ενδιαφέρον της RZD στην Ελλάδα δεν περιορίζεται μόνο στα τρένα. Επεκτείνεται και στα λιμάνια, καθώς –όπως είχε δηλώσει πρόσφατα ο Γιακούνιν– οι Ρώσοι ενδιαφέρονται και για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης (η στήλη ζητά συγνώμη για το έλλειμμα πληροφόρησης αναφορικά με το αν το ενδιαφέρον αγγίζει και αεροδρόμια). Εδώ όμως γεννιέται ένα μείζον (μη ζων) πωλητικό ζήτημα: αν στα δύο θα δοθεί το τρίτο ως δώρο, όπως στις πίτσες και σε άλλα είδη. Αλλά και τα άλλα δύο, μήπως δεν είναι δώρα;
«Αυτοί που καθιστούν την ειρηνική επανάσταση αδύνατη, κάνουν τη βίαιη επανάσταση αναπόδραστη» (Martin Luther King).
Για να μην αναρωτιέστε για τη σημερινή φωτογραφία, είναι τραβηγμένη στην ορεινή περιοχή βόρεια της Ξάνθης και γράφει «επιτηρούμενη ζώνη – controlled area». Επειδή γνωρίζουμε (ή έστω φανταζόμαστε αλλά με βεβαιότητα) ότι αυτή την εφημερίδα τη διαβάζουν πολλοί… σχετικοί, μήπως μπορούν να μας εξηγήσουν τι ακριβώς υπονοείται by that; Σημειώνεται ότι η πινακίδα βρίσκεται πολύ μετά τις περιβόητες και πασίγνωστες μπάρες που υπήρχαν κάποτε και έλεγχαν ποιος μπαίνει και ποιος βγαίνει στα Πομακοχώρια… Θα έχουμε απάντηση ή να απευθυνθούμε στο ΥπΕξ; (απ’ όπου πάλι δεν θα έχουμε απάντηση, αλλά μετά βλέπουμε…).
Ας μείνουμε λίγο ακόμη στην τόσο ιδιαίτερη –για μύριους πολιτικούς λόγους– περιοχή της Θράκης. Την περιοχή που ο εθνικισμός, η πατριδολατρεία-πατριδοκαπηλεία, ο πολιτικός σκοταδισμός, ο ιδεολογικός τσαρλατανισμός και οι κομματικοί τσελεμεντέδες, καθώς και τα απίστευτα φανερά και κρυφά παιχνίδια (μπροστά τους ωχριά ακόμη και ο τόσο ευφάνταστος κινηματογράφος) έχουν σακατέψει και λοβοτομήσει απόλυτα, χωρίς κανένας αληθινά προοδευτικός πολιτικός χώρος να ενδιαφέρεται γι’ αυτή ούτε «για τα μάτια»… Εκεί το «εορταστικό» τριήμερο της 28ης του Οκτώβρη είχε ιδιαίτερο ψυχαγωγικό ενδιαφέρον. Κώστας Καραμανλής και δίδυμα, Ευριπίδης Στυλιανίδης και τρίδυμα, Αλέξανδρος Κοντός by himself, γέμισε παιδιά (πάσης φύσεως) η ορεινή περιοχή της Ξάνθης! Φυσικά όχι τα Πομακοχώρια, αλλά τα διπλανά βουνά, δυτικότερα, τα… χριστιανικά και αμιγώς πατριωτικά και ελληνικά (εθνογραφικώς και γλωσσολογικώς ειδέσθαι). Εκαναν πεζοπορία, έκαναν κανό (ποιος Giorgakis ρε;) στον Νέστο, έφαγαν το καταπέτασμα, «ζύμωσαν» και απήλθαν. Κι εσύ λαέ βασανισμένε μην ξεχνάς τον όρο «pauvre» (φτωχός, γαλλιστί).
«Αν καλύτερους καιρούς προσμένεις / αν το θάρρος σου γι’ αργότερα φυλάς / μοιάζεις στον ηλίθιο που μέρα τη μέρα / στου ποταμού την όχθη περιμένει / να στερέψουν τα νερά που αιώνια κυλάνε» (Wolf Biermann).
Κοκκινοσκουφίτσα
