Στις 23 Οκτώβρη, σε ανάλυση με τίτλο: Νικόλα ζεις, εσύ τους οδηγείς, γράφαμε: «Εσείς ποιον πιστεύετε, τον Μητσοτάκη που δήλωσε ότι «καταφέραμε, μετά από επτά μήνες έντονων συζητήσεων, να πετύχουμε συμφωνία ως προς την απαραίτητη ευρωπαϊκή παρέμβαση στο ζήτημα της ενέργειας», την Ούρσουλα που βγήκε μέσ’ στην καλή χαρά, όπως πάντα, και ανέκραξε «έχουμε πλέον πολύ καλό οδικό χάρτη» ή τον Ολαφ Σολτς που ξεκαθάρισε πως αν οι υπουργοί Ενέργειας δεν μπορέσουν να συμφωνήσουν στην τελική εκδοχή του σχεδίου για το ενεργειακό, θα χρειαστεί νέα Σύνοδος Κορυφής για το ζήτημα;».
Το θέμα ήταν το περιβόητο πλαφόν στην τιμή του φυσικού αέριου, που έχει καταντήσει το σύγχρονο γιοφύρι της Αρτας στην ΕΕ, καθώς οι βασικές ιμπεριαλιστικές δυνάμεις έχουν διαφορετικές τακτικές. Γι’ αυτό και σημειώναμε στην ίδια ανάλυση:
«Το πρόβλημά τους είναι πως ο ιμπεριαλιστικός ανταγωνισμός εμποδίζει την από κοινού δράση. Οπως την απέτρεπε την περίοδο της «κρίσης δανεισμού» (όταν η Γερμανία απέρριπτε κάθε ιδέα κοινού δανεισμού, με έκδοση ευρωομολόγων, διότι η ίδια δανειζόταν με μηδενικό -ενίοτε και αρνητικό- επιτόκιο και δεν ήθελε αυτό να το μοιραστεί με τις υπόλοιπες χώρες), έτσι την αποτρέπει και τώρα για την ενεργειακή κρίση. Η κυβέρνηση Σολτς ενέκρινε ένα τεράστιο πακέτο, ύψος 200 δισ. ευρώ, για να τροφοδοτήσει με ορυκτά καύσιμα την οικονομία της. Τι θα το κάνει αυτό το πακέτο, θα το μοιραστεί με τις υπόλοιπες χώρες, σε ένδειξη… κοινοτικής αλληλεγγύης; Οταν ο καπιταλισμός πάψει να είναι καπιταλισμός, θα γίνει και αυτό…
Επαναλαμβάνουμε ότι στη βάση του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κυβερνήσεων της ΕΕ βρίσκεται ο ανταγωνισμός των μονοπωλίων αυτών των χωρών. Το γερμανικό ιμπεριαλιστικό κράτος έχει τη δυνατότητα να επιχορηγήσει την ενέργεια που χρειάζεται η καπιταλιστική οικονομία του (θυμίζουμε: 200 δισ. ευρώ το αποφασισμένο πακέτο) και δεν πρόκειται να μοιραστεί αυτήν του τη δυνατότητα με τις υπόλοιπες ιμπεριαλιστικές χώρες της ΕΕ. Κάτι τέτοιο θα αντέβαινε στην ίδια τη φύση του καπιταλισμού και ιδιαίτερα του μονοπωλιακού καπιταλισμού, που χαρακτηρίζεται από τον διεθνή ανταγωνισμό των μονοπωλίων. Μπορεί να κάνει κάποιες υποχωρήσεις, επειδή δε θέλει να τινάξει στον αέρα την ΕΕ που αποτελεί επέκταση της επικράτειάς του, όμως θα τις καθυστερεί όσο μπορεί, θα τις ξεφτίζει και θα παίρνει ισχυρά ανταλλάγματα. Οπως ακριβώς γίνεται από καταβολής ΕΕ».
Από τότε πέρασαν σχεδόν δυο μήνες και η κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Για να μην μακρηγορούμε, το Συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας στις 13 Δεκέμβρη κατέληξε σε ένα ακόμη ναυάγιο, μολονότι ο γίγαντας Σκρέκας κατά την προσέλευσή του έκρουσε με δραματικό τρόπο το καμπανάκι του κινδύνου: «Ο χρόνος για διαβούλευση έχει εξαντληθεί. Εχουμε φτάσει στο σημείο μηδέν. Οι ευρωπαίοι πολίτες αγωνιούν, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις κλείνουν και η Ευρώπη συζητά άσκοπα. Ολοι μας πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας και να συμφωνήσουμε χωρίς καθυστέρηση σε έναν μηχανισμό διόρθωσης της αγοράς και στον Κανονισμό ενεργειακής αλληλεγγύης. Αυτές είναι ιστορικές στιγμές και όλοι μας κρινόμαστε».
Το μπαλάκι πέρασε στο τερέν της Συνόδου Κορυφής, που ήταν προγραμματισμένη για τις 15 Δεκέμβρη, αλλά δεν τα πήγε καλύτερα. Ξαναπέταξε το μπαλάκι στους υπουργούς Ενέργειας, που ήταν προγραμματισμένο να συνεδριάσουν στις 19 Δεκέμβρη.
O Mητσοτάκης προσήλθε στην προγραμματισμένη συνέντευξη Τύπου μετά τη λήξη της Συνόδου Κορυφής, χωρίς να κάνει εισαγωγική τοποθέτηση! Η Πελώνη ζήτησε κατευθείαν ερωτήσεις. Το θέμα το ξεπέταξαν με μια ερώτηση, την πρώτη, και ουδείς επανήλθε (πρυτάνευσε το «ας μην ξύνουμε πληγές»). Ο Μητσοτάκης είπε τα εξής αδιάφορα:
«Είμαι σίγουρος ότι αυτή τη φορά οι υπουργοί Ενέργειας θα βρουν λύση, καθώς έχουμε φτάσει πια αρκετά κοντά στις επιμέρους διαπραγματεύσεις. Πράγματι, είναι λυπηρό το γεγονός ότι χρειαστήκαμε τόσους μήνες για να καταλήξουμε σε μία αυτονόητη απόφαση, να περιορίσουμε το ύψος των τιμών του φυσικού αερίου έτσι ώστε να αποτρέπουμε την εργαλειοποίησή του από τη Ρωσία. Ομως αυτή τη φορά είμαι πράγματι αισιόδοξος -και η εντολή την οποία δώσαμε στους υπουργούς μας είναι πάρα πολύ ξεκάθαρη- ότι στις 19 Δεκεμβρίου θα έχουμε μία απόφαση η οποία θα είναι εναρμονισμένη με τις ελληνικές επιδιώξεις. Υπάρχει πια μια καθολική κατανόηση, θα έλεγα, σε επίπεδο των ομολόγων μου ότι δεν μπορούμε να κλείσουμε τον χρόνο και να παραπέμψουμε το θέμα για ακόμα μια φορά στο μέλλον».
Αυτός αισιόδοξος ήταν και τον Οκτώβρη (χαζό παιδί χαρά γεμάτο, θα λέγαμε αν δεν μιλούσαμε για πρωθυπουργό). Ισως αυτήν τη φορά η αισιοδοξία του να είναι δικαιολογημένη, γιατί έχουν γίνει αρκετά παζάρια μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας. Ομως το περιβόητο πλαφόν, αν τελικά υπάρξει συμφωνία στις 19 Δεκέμβρη, θα είναι και πάλι άνευ σημασίας. Πληροφορίες λένε ότι θα οριστεί γύρω στα 220 ευρώ/μεγαβατώρα, που είναι και πάλι μια πολύ υψηλή τιμή. Αρκεί να θυμηθούμε ότι οι χώρες που ζητούσαν το πλαφόν είχαν προτείνει όχι πάνω από 160 ευρώ. Ακόμα και μετά την προκλητική πρόταση της Κομισιόν για μέση τιμή δύο εβδομάδων 275 ευρώ/μεγαβατώρα, η συμβιβαστική πρόταση των οπαδών του πλαφόν ήταν για μια τιμή μεταξύ 150 και 200 ευρώ.
Γράφαμε τότε: «Είναι προφανές ότι η Κομισιόν έκανε μια πρόταση για «μη πλαφόν», μια πρόταση-κοροϊδία. Τότε γιατί συγκλήθηκε το Συμβούλιο; Για να συμφωνήσουν ότι διαφωνούν! Γι’ αυτό και άλλαξαν την ημερομηνία του επόμενου έκτακτου Συμβουλίου. Αντί για τις 19 Δεκέμβρη, που ήταν προγραμματισμένο, το έφεραν στις 13 Δεκέμβρη. Μην βιαστείτε να πείτε ότι το έκαναν επειδή βιάζονται (αν βιάζονταν δε θα συνεδρίαζαν με διαλείμματα 20-30 ημερών). Το έκαναν για να συμφωνήσουν και πάλι ότι διαφωνούν και να παραπέμψουν το θέμα στη σύνοδο κορυφής που θα γίνει στις 15-16 Δεκέμβρη. Γι’ αυτό το λόγο άλλαξαν την ημερομηνία του Συμβούλιου υπουργών και το μετέφεραν δυο μέρες πριν από τη σύνοδο κορυφής».
Το μόνο που δεν προβλέψαμε είναι πως η Σύνοδος Κορυφής δε θα έπαιρνε απόφαση, αλλά θα παρέπεμπε πάλι το θέμα στο Συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας. Εν πάση περιπτώσει, οποιαδήποτε τιμή πλαφόν πάνω από τα 200 ευρώ/μεγαβατώρα θα είναι και πάλι στην πράξη μη-πλαφόν. Αυτήν τη στιγμή το φυσικό αέριο κινείται γύρω στα 120 ευρώ και δεν αναμένονται μεγάλες εξάρσεις, γιατί μετά από τόσο καιρό υπάρχει μια σχετική ομαλοποίηση της αγοράς. Είναι χαρακτηριστικό ότι στον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό του 2023 η τιμή βάσης του φυσικού αέριου σε μέσα επίπεδα φτάνει τα 120 ευρώ/μεγαβατώρα. Αρα, ένα πλαφόν πάνω από 200 ευρώ «χωράει» τις προβλεπόμενες διακυμάνσεις στον ορατό ορίζοντα και δε θα χρειαστεί να εφαρμοστεί. Οπότε κάθε χώρα της ΕΕ μπορεί να κάνει μόνη τα κουμάντα της και τα ενεργειακά μονοπώλια να εξακολουθήσουν να κερδοσκοπούν ασύστολα με το επίπεδο τιμών που έχει διαμορφωθεί.
Το «και ζήσαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα» εκφωνήθηκε, το παραμύθι έλαβε τέλος, γι’ αυτό και σταμάτησαν τα μεγάλα λόγια και οι κορόνες. Κανένας τους δεν έχει συμφέρον να ανασκαλεύει ένα ναυάγιο. Κυρίως ο Μητσοτάκης, που στήριξε μεγάλο μέρος της προπαγάνδας του σ’ αυτήν τη μπούρδα, πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλες στον ελληνικό λαό. Κάθε που ακουγόταν η απαίτηση για πάταξη της κερδοσκοπίας και μείωση του ΦΠΑ και του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, η προπαγάνδα Μητσοτάκη έλεγε πως η λύση μπορεί να δοθεί μόνο σε επίπεδο ΕΕ και η λύση είναι το πλαφόν που από τον Μάρτη του 2022 πρότεινε ο… μεγάλος ηγέτης Κούλης. Γι’ αυτό – έλεγε η προπαγάνδα – αρκεστείτε τώρα στα fuel pass και στις ψευτοεπιδοτήσεις στο ρεύμα και μόλις καθιερωθεί το πλαφόν θα ησυχάσουμε όλοι. Τι να πει τώρα, ότι τόσους μήνες τώρα παραμύθιαζε ασύστολα τον ελληνικό λαό;
Το παραμύθι τέλειωσε, αλλά ζήσαν αυτοί καλά (όπως πάντα) κι εμείς χειρότερα. Η ακρίβεια (όχι μόνο στην ενέργεια και τα καύσιμα) θερίζει και είναι πραγματικά πρόκληση να τους ακούς να σου λένε ότι… πάμε καλά, γιατί ο πληθωρισμός από 12% έπεσε στο 9% και μπορεί να πέσει και στο 8%. Μιλάμε, φυσικά, για τον κάλπικο πληθωρισμό της ΕΛΣΤΑΤ.
Σε όποιο επίπεδο κι αν διαμορφωθεί ο πληθωρισμός τους επόμενους μήνες (η Εurostat προβλέπει αποκλιμάκωση από τον Απρίλη του 2023, αλλά μην το δένετε και κόμπο), θα προστεθεί στα εφιαλτικά ποσοστά του δεύτερου εξάμηνου του 2022. Πόσο αυξήθηκαν μισθοί και συντάξεις το ίδιο διάστημα;
Είναι προφανές ότι το νέο κύμα φτωχοποίησης δεν αντιμετωπίζεται με πολιτικά ξόρκια τύπου «πληθωρισμός Μητσοτάκη – ψηφίστε Τσίπρα και ΣΥΡΙΖΑ». Για να προστατευτούμε από την ακρίβεια, πρέπει να απαιτήσουμε:
- Αυξήσεις άμεσα στους μισθούς και τις συντάξεις.
- Δραστική μείωση των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ και Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης).
