Συντάκτης: Eksegersi.gr

 Γιορ μάι λόβα/ μεσ’ στην κόβα … της ψήφου στραβάδια/ του γήπεδου κοπάδια… «δυο μπακαλωρεά σκορδαλιά» (για τη σχέση γνώσης, πτυχίου κι εργασίας) Τιμή στον Χρήστο Τσουτσουβή (problem;) 15/5/1985 ♦ Σύνδρομο δελτίου ειδήσεων ή σύντομο δελτίο ειδήσεων. ♦ The West is the best. ♦ More than meets the eye ♦ Καταλάβατε, ή να κάνω και κακά; ♦ «Ωστόσο για το τετράμηνο που έρχεται, ας εξοπλιστούμε!» Β. Μπίρμαν; Οχι, βέβαια. «Αντιτετράδια της Εκπαίδευσης». Αέναος εξοπλισμός και το μόνο που ακούγεται είναι πορδές. ♦ Τον ήπιαν τα μουνόπανα της ΔΑΠ όταν θέλησαν να οργανώσουν μεταλλαγμενοεκδήλωση και τους την «είπαν» αναρχικοί-αντιεξουσιαστές (9 Απριλίου 2005). ♦ Μπορεί οι νεοναζήδες να είναι κατά των ομοφυλόφυλων (όχι των δικώνε τους) αλλά -βεβαίως- φέρονται πούστικα: λ.χ. το περιοδικό «Γαμμάδιον» το οποίο στο εξώφυλλό του χαρακτηρίζεται ως «αριστερό φυλετικό έντυπο» (βλ. τεύχος 5, Εαρινή Ισημερία 2005) ενώ στο εσώφυλλο δίνει το πραγματικό του στίγμα, «Τριμηνιαία Εθνικοσοσιαλιστική Επιθεώρηση». Και π και ν. ♦ «Και τελικά είναι και…

 * Θα κανονίσουμε ποτέ να βγούμε καμιά φορά, να μιλήσουμε καθόλου, να πάμε πουθενά, να φάμε τίποτα; * Τι έκφραση κι αυτή, που μας τη λένε συχνά: “Αμα δεν σας δω ως τότε, καλά να περάσετε”. Δηλαδή, άμα μας δεις, να μην περάσουμε καλά; Τόση λαμακία! * Το πιο ωραίο πάντως, το έλεγε ο 9,58 (πολιτιστικό ραδιόφωνο της ΕΡΤ 3) στο δελτίο ειδήσεων (κάθε μια ώρα) την δεύτερη μέρα του Πάσχα: “Οι αξιωματικοί και οι άντρες των ενόπλων δυνάμεων γιόρτασαν το Πάσχα”. Τελικά δηλαδή, έχουμε επίσημη διαβεβαίωση ότι οι αξιωματικοί δεν είναι άντρες; * Μάριος Φραγκούλης: Για να φωτογραφηθεί σε περιοδικό, ζήτησε να υπάρχουν την ώρα της φωτογράφησης δίσκοι με φρέσκα φρούτα και λουλούδια, καθώς και Mercedes με cd player για την μετακίνησή του. Οπως τα έλεγαν Τρότσκι και Μπρετόν πριν 67 χρόνια στο “Μανιφέστο καλλιτεχνικής δημιουργίας”: “Λυκόφως λάσπης και αίματος που μέσα του, μασκαρεμένοι σε διανοούμενους και σε καλλιτέχνες,…

 Η επέτειος των 60 χρόνων από το τέλος του Β’ παγκόσμιου πολέμου και οι γιορτές που οργανώθηκαν στη Μόσχα τροφοδότησαν ένα νέο κύμα ιστορικού αναθεωρητισμού, που κλιμακώθηκε σε διάφορα επίπεδα και προσέλαβε υστερικές διαστάσεις. Από τη μια ο Μπους με τους διαδόχους των μεσοπολεμικών ναζιστικών καθεστώτων της Βαλτικής, από την άλλη οι δήθεν σοβαροί και αντικειμενικοί ιστορικοί των δυτικών πανεπιστημίων και στη μέση ο Πούτιν να προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην ιστορική μνήμη των λαών της πρώην ΕΣΣΔ και στα ιμπεριαλιστικά παιχνίδια της σημερινής Ρωσίας, ε, δεν θέλει και πολύ να επέλθει πλήρης σύγχυση στα μυαλά πολλών ανθρώπων, ειδικά των νεότερων γενεών, που ούτε εκείνα τα κοσμοϊστορικά γεγονότα έζησαν ούτε τον απόηχό τους στις κοινωνικές και πολιτικές διεργασίες των δεκαετιών που ακολούθησαν. Δεν πρέπει να παραβλέπουμε το γεγονός της παταγώδους κατάρρευσης των καθεστώτων του παλινορθωμένου καπιταλισμού στα τέλη της δεκαετίας του 80 με αρχές της δεκαετίας του 90, που πρώτη…

 ♦ Ψιχαλίζει «Με ρωτάτε, αν πρέπει να θέσεις στη ζυγαριά να υπερασπιστείς το Σύνταγμα ή να χάσεις χρήματα. Με συγχωρείτε πάρα πολύ – από έναν πολιτικό και μάλιστα από τον Πρ. Παυλόπουλο, η μόνη απάντηση που μπορεί να σας δοθεί είναι ότι το Σύνταγμα είναι υπεράνω όλων. Και μάλιστα υπεράνω των χρημάτων» (Πρ. Παυλόπουλος, «Βήμα της Κυριακής», 27.3.05). «Οπως είναι γνωστό, έχει δρομολογηθεί η σχετική συζήτηση. Κι η συζήτηση αυτή θα καταλήξει, χωρίς να χαθεί ούτε ένα ευρώ. Δεν πρόκειται να θιγεί η διαφάνεια, από την στιγμή κατά την οποία η Επιτροπή αποδέχεται ότι το Σύνταγμά μας και επομένως η θεμελιώδης αρχή της διαφάνειας που καθιερώνει το άρθρο 14 παρ. 9 είναι απολύτως συμβατό με το κοινοτικό δίκαιο» (Πρ. Παυλόπουλος, SKY Radio, 4.5.05). Εφαγε το φτύσιμο με το καντάρι, αλλά αυτός επιμένει ότι ψιχαλίζει. ♦ Εικόνισμα Εχει πάντως και ένα δίκιο ο Παυλόπουλος. Το Σύνταγμα θα παραμείνει αλώβητο σαν… αβλαβές εικόνισμα. Μολονότι…

 Ηταν θλιμμένη (και) η φετινή Πρωτομαγιά. Οχι (μόνο) γιατί παραγκωνίστηκε κατά δέκα μέρες από το ορθόδοξο Πάσχα, αλλά γιατί δεν υπήρξε τίποτα που να μας κάνει πιο χαρούμενους, πιο αισιόδοξους σε σχέση με πέρυσι. Λες και ο χρόνος δεν κύλησε. Λες και τα ρολόγια έμειναν ακίνητα. Τίποτα, όμως, δεν έμεινε ακίνητο. Τίποτα δεν μένει ακίνητο ποτέ. Ολα αλλάζουν. Πολλά άλλαξαν μέσα σ’ αυτό το χρόνο. Κι αν βάλουμε ως σημείο αναφοράς την εργατική τάξη, πολλά άλλαξαν σε βάρος της. Η ανεργία αυξήθηκε, η ακρίβεια θερίζει και τα μεροκάματα μένουν παγωμένα, η κεφαλαιοκρατία με την κυβέρνησή της ετοιμάζουν τη μεγάλη ανατροπή στις εργασιακές σχέσεις, το ασφαλιστικό μπαίνει και πάλι στην κλίνη του Προκρούστη. Για κάποιους από μας η φετινή Πρωτομαγιά στο Πέραμα ήταν μια ανάσα. Μια ανάσα που την ρουφήξαμε αχόρταγα και μας αναζωογόνησε. Δεν πάθαμε παράκρουση, όμως. Ούτε τυφλωθήκαμε. Ξέρουμε πολύ καλά, πως αυτή η τόσο σημαντική εκδήλωση δεν αγκάλιασε…

Αγαπητά μου παιδιά Να ‘μαστε πάλι εδώ, μετά τον κατανυκτικό εορτασμό των ημερών της Αγίας Χοληστερίνης και της Υψώσεως των Τιμίων Τριγλυκεριδίων. Ημέρες κατά τις οποίες ή έγκριτη εφημερίδα “Το Θέμα” (που έχει μια ιδιαίτερη θέαση των πραγμάτων, από την σκοπιά ψωνισμένης υπαλλήλου-πιστολάκι κομμωτηρίου) μας παρείχε ενημέρωση για το πώς τα περνάτε στην τωρινή κατοικία σας, την οποία δεν σας κρύβω πως καταριέμαι και επιθυμώ να δω μια μέρα να καίγεται. Σπεύδω λοιπόν να σας συμβουλέψω, ως μεγαλύτερη, σχετικά με τις ασχολίες σας. Εμαθα πως ο Δημήτρης διαβάζει ανελλιπώς εφημερίδες και στεναχωρήθηκα πολύ. Αχ βρε παιδάκι μου, εμείς το πάθαμε γιατί είναι η δουλειά μας, εσύ όμως γιατί; Να προσέχεις, να πλένεις τα χέρια σου σχολαστικά και να φοράς πάντα τα ειδικά γάντια. Οσα dvd δεν χρησιμοποιείς ως σουβέρ και περισσέψουν, δώσ’ τα στον Σάββα που ζωγραφίζει, όπως μ’ ενημερώνει η μαχητική εφημερίδα. Να τα ζωγραφίσει κι εγώ θ’ αναλάβω…

 Ανησυχία προκαλεί στα εργατικά συνδικάτα η πρόταση οδηγίας της Κομισιόν για ελαστικοποίηση του χρόνου εργασίας των εργαζομένων, σύμφωνα με την οποία ο μέγιστος χρόνος απασχόλησης να φθάσει και τις 65 ώρες (!) όταν η σύμβαση της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας προέβλεπε από το 1919 (!) ως μέγιστη επιτρεπόμενη εβδομαδιαία εργασία τις 48 ώρες (!)”. Metro Αυτό το «πυροβόλησε στον αέρα», που υιοθέτησε η Αστυνομία στην επίσημη ανακοίνωσή της για το επεισόδιο στο Πολυτεχνείο -πριν καν ξεκινήσει έρευνα- είναι τουλάχιστον μονότονα εκνευριστικό και ανόητο. Ως γνωστόν, αν κάποιος πυροβολήσει στον αέρα, η σφαίρα δεν μπορεί να εξοστρακιστεί και να τραυματίσει άνθρωπο που πατάει στο έδαφος. Ή σε κάποιο τοίχο έριξε ή στο ψαχνό ή, αυτό που είναι και το πιθανότερο, ούτε κι εκείνος ήξερε πού έριχνε. Το σίγουρο πάντως είναι ότι δεν έριξε στον αέρα, όπως βιάστηκαν να προδικάσουν. Ελευθεροτυπία Σχεδόν ένας στους πέντε δικαιούχους του ΕΚΑΣ, δηλαδή 41.049 χαμηλοσυνταξιούχοι, αντιμετωπίζουν τον…

 Ακούμε τη φωνή του αγροτικού κόσμου. Θέλουμε διαρκή διάλογο, συνεννόηση σύνθεση απόψεων, συνένωση προσπαθειών. Κώστας Καραμανλής

 ♦ Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα. Στη δημοσκόπηση της ΚΑΠΑ Reasearch, που δημοσιεύτηκε στο «Βήμα της Κυριακής», τέθηκε και το ερώτημα «Ποια θεωρείτε ότι είναι η αιτία για τη διόγκωση του οικονομικού ελλείμματος της χώρας;». Στις απαντήσεις την πρώτη θέση καταλαμβάνουν «Οι Ολυμπιακοί Αγώνες» με ποσοστό 47,9%, ενώ στην αμέσως επόμενη θέση βρίσκονται «Οι σπατάλες του Δημοσίου» με ποσοστό 43,8%. Κοντολογίς, ο κόσμος βαράει το κεφάλι του για το παραμύθιασμα που έφαγε με τη «μεγάλη ιδέα» της Ολυμπιάδας, που τάχα θα άνοιγε νέες αναπτυξιακές προοπτικές. Μόνο που –όπως έγραφαν κάποιες παλιές επιγραφές- «ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου». ♦ Ο Χρυσόδουλος θα είναι επικεφαλής της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής που θα ασχοληθεί με θέματα Εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης. Το ανακοίνωσε η αρμόδια υπουργός Παιδείας σε συνέντευξή της στην «Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία». Η κυβέρνηση υποχωρεί για μια ακόμα φορά στην πίεση του ιερατείου και καθιστά τον επικεφαλής του πανίσχυρο σε μια επιτροπή που…

 • Φιλάκια ••• Δεν είναι η Καλομοίρα, είναι ο Ειρηναίος ••• Και με τι χάρη κρατούσε τις λαμπάδες ••• Είχαν, όμως, και γερές πλάτες οι μπράβοι ••• Τέτοιο θρεμμένο κώλο και να τον κουβαλούν τόσο άνετα ••• Αλήθεια, ρε παιδιά, φαντάζεστε με τι αναπτήρα ανάβει το άγιο φως; ••• Ολόχρυσος και με γνωστή υπογραφή πρέπει να είναι ••• Μετά τη μεταφορά φιλάθλων, γνωρίσαμε και τη μεταφορά πιστών ••• Για να ζητωκραυγάσουν «άξιος», όταν οι γηγενείς φωνάζουν «όξω π…η απ’ την παράγκα ••• Εμείς, πάντως, προτιμάμε Ειρηναίο και φιλάκια ••• Ξέρετε τί είναι να κάθεσαι στο καφενείο πασχαλιάτικα, να ρίχνεις μπινελίκια και να μη σου αντιτείνει κανένας; ••• Ακόμα και το θαύμα του αγίου φωτός μαϊμού το χαρακτήριζαν όλοι ••• Χωρίς Ειρηναίο, έτσι κι έλεγες κάτι, μπορεί και να σε ξεκοίλιαζαν ••• Οπότε, ο φιλάκιας προσέφερε ήδη υπηρεσίες εις ημάς τους εραστές της ύλης ••• Η ελληνική κυβέρνηση, πάντως, υπεδέχθη και φέτος το άγιον φως με τιμές αρχηγού κράτους ••• Μόνο στη θρησκόληπτη Ελλάδα…

14/5/1948: Ανακήρυξη κράτους Ισραήλ (πρώτος πρόεδρος ο Χαΐμ Βάιτσμαν) 14/5/1928: Ιδρυση τράπεζας της Ελλάδος 14/5/1998: Θάνατος Frank Sinatra 14/5/1944: Εθνικό Συμβούλιο στους Κορυσχάδες Ευρυτανίας 14/5/1923: Θεμελίωση Νέας Μηχανιώνας Θεσσαλονίκης 14/5/1955: Υπογραφή Συμφώνου Βαρσοβίας (8 κράτη) 14/5/1686: Γέννηση Φαρενάιτ 14/5/1982: Θάνατος κυράς της Ρω (Δέσποινα Αχλαδιώτη-92 χρ.) 14/5/1973: Εκτόξευση Skylab 14/5/1796: Διανέμεται το πρώτο εμβόλιο στον κόσμο κατά της ευλογιάς 15/5: Ημέρα αντιρρησιών συνείδησης – Ημέρα οικογένειας 15/5/1985: Συμπλοκή Γκύζη – Θάνατος Χρήστου Τσουτσουβή 15/5/1953: Γέννηση Mike Oldfield 15/5/1828: Ανακοινώνεται η χορήγηση μηνιαίας οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα από την Γαλλία (500.000 φράγκα) και από την Ρωσία (500.000 ρούβλια) 16/5/1929: Πρώτα βραβεία Οσκαρ 16/5/1966: Κυκλοφορία άλμπουμ “Blonde on Blonde” (Bob Dylan) 16/5/1821: Εξέγερση Χαλκιδικής – Αγίου Ορους 16/5/1770: Γάμος Λουδοβίκου ΙΣΤ’ με την Μαρία Αντουανέτα 16/5/1804: Ο Ναπολέοντας ανακηρύσσεται αυτοκράτορας από την γαλλική γερουσία 16/5/1975: Πρώτη γυναίκα στο Εβερεστ (Τζούνκο Ταμπέι-Ιαπωνία) 16/5/1944: Εκτέλεση 120 ελλήνων από γερμανούς στο Χαϊδάρι (οι 92…

 ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ να περάσει στο ντούκου η επίσκεψη της αμερικανίδας υφυπουργού Εξωτερικών Λόρα Κένεντι καταβλήθηκε από Αθήνα και Λευκωσία. Βοήθησαν και οι γιορτές του Πάσχα, που συνέπεσαν με την επίσκεψη, και έτσι περισσότερο απασχόλησε το κιτς ντύσιμο της αμερικανίδας διπλωμάτη και λιγότερα το μήνυμα που εκόμισε από την Ουάσιγκτον. Ποιο ήταν αυτό το μήνυμα; Οτι ο Παπαδόπουλος πρέπει ν’ αφήσει τις κόνξες και να στείλει στον Κόφι Ανάν γραπτές τις τροποποιήσεις που θέλει να γίνουν στο σχέδιο, ώστε αυτό να τεθεί πάλι σε διαπραγμάτευση και να οδηγήσει σε νέα δημοψηφίσματα. Φυσικά, Καραμανλής και Παπανδρέου ταυτίζονται απόλυτα με το αμερικάνικο σχέδιο. Το ίδιο και το ΑΚΕΛ. Από τη στιγμή, όμως, που ο Παπαδόπουλος έχει ως εφεδρεία το συντριπτικό ποσοστό υπέρ του «ΟΧΙ» στο δημοψήφισμα της ελληνοκυπριακής κοινότητας, δεν μπορούν να βγουν στα ίσια ενάντιά του. Μόνο ο Μητσοτάκης και ο Βασιλείου βγαίνουν ανοιχτά και καταγγέλλουν τον Παπαδόπουλο ως υπέρμαχο της διχοτομικής λύσης,…

 ΣΤΗ ΖΟΥΛΑ προώθησε ο Καραμανλής προεδρικό διάταγμα που του δίνει το δικαίωμα να αναδιοργανώσει το υπουργικό συμβούλιο, μέσω συγχωνεύσεων υπουργείων, και να εκχωρήσει συντονιστικές αρμοδιότητες σε μέλος της κυβέρνησης (αντιπρόεδρος). Ετσι, επανήλθε για λίγο στο προσκήνιο η φιλολογία για «μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα», που υπάρχει στην ελληνική αστική πολιτική σκηνή από τις αρχές της δεκαετίας του ‘80. Δεν υπάρχει κυβέρνηση που να μην έχει «παίξει» μ’ αυτή τη φιλολογία, κάθε φορά που η πολιτική της αντιμετωπίζει προβλήματα. Ιδιαίτερα έχουν επιμείνει οι κυβερνήσεις που εμφανίζονται με τεχνοκρατικό μανδύα, όπως ήταν η κυβέρνηση Σημίτη και η σημερινή κυβέρνηση Καραμανλή. Ουδέποτε, όμως, έκαναν πράξη αυτή την κατεύθυνση και ο λόγος είναι εξαιρετικά απλός. Στην Ελλάδα έχει διαμορφωθεί μια ορισμένη πολιτική παράδοση, η οποία δεν επιτρέπει στις ηγεσίες των αστικών κομμάτων να δημιουργήσουν ολιγομελείς κυβερνήσεις. Πρέπει να κρατήσουν ισορροπίες και εσωκομματικές και γεωγραφικές και αυτή η προσπάθεια οδηγεί σε πολυπρόσωπα κυβερνητικά σχήματα, με…

 Τη μορφή τελεσιγράφου 21 ημερών (η πιο ασφυκτική προθεσμία που μπορούσε να τεθεί) πήρε η αιτιολογημένη γνώμη της Κομισιόν (την υπογράφει ο επίτροπος Μακ Κρίβι) για το θέμα του βασικού μετόχου. Με την απειλή της παραπομπής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, η οποία θα συνοδεύεται από αίτημα για τη λήψη προσωρινών μέτρων, η κυβέρνηση Καραμανλή θα πρέπει μέχρι τις 19 Μάη να έχει αποσύρει και τον δικό της νόμο (3310/2005) και τον αντίστοιχο νόμο του ΠΑΣΟΚ (3021/2002) και να έχει καταρτίσει ένα νέο νόμο στον οποίο δεν θα υπάρχουν προβλέψεις για βασικούς μετόχους και ποσοστά (1% ή 5%), για ονομαστικοποίηση των μετοχών κ.λπ. Η Κομισιόν είναι σαφής. Θεωρεί πως και το Σύνταγμα έρχεται σε σύγκρουση με το κοινοτικό δίκαιο, όμως, δεν θέτει θέμα αναθεώρησής του, αλλά περιορίζεται στον εφαρμοστικό νόμο, που είναι αυτός που έχει πρακτική σημασία. Γιατί χωρίς το νόμο το Σύνταγμα παραμένει κενό γράμμα. Σαν έτοιμος από καιρό ο κυβερνητικός…

 Είναι πραγματικά για γέλια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία που από τη μια κήρυξε απεργία για την Πρωτομαγιά και από την άλλη καταγγέλλει την κυβέρνηση που δεν μετέθεσε την αργία από την Κυριακή του Πάσχα στις 11 Μάη. Ο Πολυζωγόπουλος, βλέπετε, είχε την προσωπική διαβεβαίωση του Παναγιωτόπουλου για τη μεταφορά της αργίας και βρέθηκε μπροστά σε έκπληξη όταν αυτή η διαβεβαίωση δεν έγινε πράξη. Αμέσως μετά την πρώτη έκπληξη, όμως, η ενέργεια αυτή της κυβέρνησης αξιοποιήθηκε ως μια πρώτης τάξης ευκαιρία για να βγει πολιτική υπεραξία υπέρ του ΠΑΣΟΚ. Η κυβέρνηση έχει πάρει σωρεία αντιλαϊκών αποφάσεων με τελευταία την αύξηση των έμμεσων φόρων. Ουδέποτε έγινε τόσος θόρυβος από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία και τον φιλοπασοκικό Τύπο, όπως στην περίπτωση της μη μετάθεσης της αργίας της Πρωτομαγιάς. Επί μια βδομάδα ασχολούνται μόνο μ’ αυτό το θέμα, έρχονται και επανέρχονται, ενώ με τα φορομπηχτικά μέτρα ο Τύπος ασχολήθηκε καναδυό μέρες και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία «καθάρισε»…

 Σύνοδος ελέγχου και αποτίμησης των διαδικασιών της Μπολόνια χαρακτηρίζεται η σύνοδος των υπουργών Παιδείας της ΕΕ στο Μπέργκεν της Νορβηγίας στις 19 του Μάη. Γι’ αυτό και η Μ. Γιαννάκου, σαν καλό και υπάκουο παιδί, ετοιμάζεται να πάει με το σχέδιο νόμου για την αξιολόγηση των ΑΕΙ-ΤΕΙ στις βαλίτσες της και να δώσει τα διαπιστευτήριά της στα μεγάλα αφεντικά. Από μέρα σε μέρα, γράφουν οι εφημερίδες, αναμένεται η κατάθεση του νομοσχέδιου στη βουλή, που έχει σταλεί ήδη προς υπογραφήν στους συναρμόδιους υπουργούς. Βέβαιη, λοιπόν, εμφανίζεται η υπουργός Παιδείας ότι όλα θα πάνε κατ’ ευχήν. Στην αντίπερα, τώρα, όχθη καταβάλλεται προσπάθεια να φτιαχτεί πολεμική ατμόσφαιρα. Οι πανεπιστημιακοί ανασκουμπώθηκαν και μαζί μ’ αυτούς και το περιορισμένο στις οργανωμένες μειοψηφίες φοιτητικό κίνημα και βάφτισαν την ερχόμενη βδομάδα «εβδομάδα αντι-Μπέργκεν» προπαγάνδας και κινητοποιήσεων. Τα πανεπιστήμια θα παραμείνουν κλειστά, θα πραγματοποιηθούν εκδηλώσεις για την υπεράσπιση του δημόσιου Πανεπιστήμιου και διαδήλωση στις 18 του Μάη. Ανάλογες…

 Μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα, με θέμα «ΣΥΛ-ΛΟΓΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ: η ανατροπή στη δικαιοσύνη – η ποινικοποίηση του φρονήματος», οργάνωσε χθες στην αίθουσα τελετών του Δικηγορικού Συλλόγου Αθήνας η Επιτροπή Συνταγματικών Δικαιωμάτων Μελών του ΔΣΑ. Εισηγητές ήταν η Ιφιγένεια Καμτσίδου, πανεπιστημιακός από τη Θεσσαλονίκη, ο βουλευτής Φώτης Κουβέλης (έχει διατελέσει και πρόεδρος του ΔΣΑ), οι γνωστοί δικηγόροι Δημήτρης Μπελαντής, Σπύρος Φυτράκης και Τασία Χριστοδουλοπούλου, με συντονιστή τον Κώστα Παπαδάκη, εκπρόσωπο της Εναλλακτικής Παρέμβασης Δικηγόρων στο ΔΣ του ΔΣΑ. Η ύλη της «Κ» κλείνει, ως γνωστόν, πολύ νωρίτερα και έτσι δεν έχουμε ρεπορτάζ από την ημερίδα. Ελπίζουμε οι εισηγήσεις και παρεμβάσεις να απομαγνητοφωνηθούν και να κυκλοφορήσουν σε μια ανεξάρτητη έκδοση, γιατί το θέμα είναι ιδιαίτερα καυτό και επίκαιρο, αφού βαίνει προς το τέλος της η δεύτερη δίκη για την υπόθεση του ΕΛΑ, στην οποία επιχειρείται να εφαρμοστεί για δεύτερη φορά η ναζιστικής έμπνευσης αρχή της συλλογικής ευθύνης σε βάρος των Χρ. Τσιγαρίδα, Κ.…

 Η δημοσιογραφική αλητεία το έκανε και πάλι το θαύμα της. Αρχικά, σε πλήρη συνεργασία με την Αστυνομία, έδωσε μια εντελώς ψεύτικη εικόνα των όσων διαδραματίστηκαν στο Πολυτεχνείο την παραμονή του γιορτασμού της Πρωτομαγιάς και αργότερα, όταν εκ των πραγμάτων ήταν αναγκασμένη να δώσει και κάποιες αλήθειες, έβαλε μπροστά μια άλλη τεχνική. Αυτή της εξίσωσης των θυτών με τα θύματα, ώστε να υπάρξει ισοκαταμερισμός ευθυνών. Η «Κ» ήταν εκεί. Από την πρώτη μέχρι την τελευταία στιγμή των γεγονότων. Πριν σκάσει μύτη οποιοσδήποτε εκπρόσωπος έντυπου ή ηλεκτρονικού ΜΜΕ. Και έχει συλλέξει δεκάδες περιγραφές των γεγονότων που πυροδότησαν την ένταση. Περιγραφές όχι μόνο από πρόσωπα που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο πήραν μέρος στα γεγονότα, αλλά και από ανθρώπους «υπεράνω υποψίας», που έτυχε να βρίσκονται εκεί, μεταξύ των οποίων και μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ειδικά στους τελευταίους η οργή ήταν έκδηλη και οφείλουμε να την καταγράψουμε. Οργή για την προκλητική παραβίαση…

 Ηταν μια πρωτόγνωρη εμπειρία αυτή που γνώρισαν οι περισσότεροι από 1000 διαδηλωτές που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της «Επιτροπής Πρωτομαγιάς 2005» και πήραν μέρος στις εκδηλώσεις που κορυφώθηκαν στο Πέραμα, στην καρδιά της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης. Ιδιαίτερα για τους 300 «γενναίους», που έκαναν πεζή τη διαδρομή από το σταθμό του Ηλεκτρικού στον Πειραιά μέχρι τη Ζώνη. Λιμάνι, Δραπετσώνα, Ταμπούρια, Κερατσίνι, Πέραμα, μια διαδρομή γύρω στα 7 χιλιόμετρα μέσα από τις φτωχογειτονιές του Πειραιά, με τις σημαίες να ανεμίζουν, τα πανό όρθια κόντρα στον άνεμο και τα συνθήματα να δονούν την ατμόσφαιρα ακόμα και στα ερημικά σημεία της διαδρομής. Κι από πίσω τα γουρούνια να λαχανιάζουν αλλά να μην αφήνουν ούτε στιγμή την πορεία. Μοτοσικλέτες, ασφαλίτικα, περιπολικά, κλούβες με ΜΑΤάδες, σε έναν τεράστιο σχηματισμό στην ουρά της πορείας. Για να δείχνουν κι αυτοί με τον τρόπο τους ότι «κάτι επικίνδυνο» σηματοδοτεί αυτή η πορεία. Κι ας μην είχε κανείς τη διάθεση να κάνει…

 Στον καπιταλισμό και ιδιαίτερα στο σύγχρονο καπιταλισμό οι τιμές –λένε– διαμορφώνονται ελεύθερα, με βάση τον ανταγωνισμό στην αγορά. Οι τιμές όλων των εμπορευμάτων, εκτός από το εμπόρευμα «εργατική δύναμη», η τιμή του οποίου διατιμάται. Διατιμάται από το κράτος (δημόσιος και ευρύτερος δημόσιος τομέας) και από τους καπιταλιστές στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί υποτίθεται ότι λειτουργούν οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις, που καταλήγουν σε συλλογικές συμβάσεις εργασίας, είτε με απευθείας συμφωνία των μερών (εργαζόμενοι – εργοδότες) είτε με τη μεσολάβηση του κράτους (διαιτησία). Οι συλλογικές συμβάσεις κατοχυρώνουν τον εργαζόμενο από την αυθαιρεσία του εργοδότη. Καθορίζουν τους όρους εργασίας και την ελάχιστη αμοιβή. Ενας εργαζόμενος μπορεί να διεκδικήσει και να πάρει περισσότερα από τα ελάχιστα της συλλογικής του σύμβασης, ένας εργοδότης, όμως, θα παρανομήσει έτσι και πληρώσει κάτω από τα ελάχιστα. Αυτό είναι το νομικό καθεστώς που διέπει την πώληση και αγορά του πιο πολύτιμου και πλουτοπαραγωγικού εμπορεύματος, της εργατικής δύναμης. Στην πράξη, βέβαια,…