είσαι ο μπάτλερ τους, Αλέξη
Για όσους εκ του ποιμνίου (κοπαδιού στη δημοτικιά) δεν το γνωρίζουν, «ο Τίμιος Σταυρός έσωσε το Αίγιο από μια ολοκληρωτική καταστροφή». Αυτό δήλωσε ο ποιμένας, μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος με αφορμή τη συμπλήρωση 21 ετών από τον μεγάλο σεισμό του Αιγίου που είχε αφήσει πίσω του 26 νεκρούς και χιλιάδες άστεγους. Και αφού έγινε έτσι, «είναι επιβεβλημένο να δημιουργηθεί ένα “τάμα“: Να κατασκευαστεί ένας τεράστιος σταυρός ύψους δεκαοκτώ μέτρων, που θα τοποθετηθεί σε παραχωρηθέν οικόπεδο στην Σελινούντα ώστε να φαίνεται από το μεγαλύτερο μέρος του Αιγίου», είπε ο γνωστός φάρος της πίστης και υπέρμαχος των εθνικών ιδεωδών, για τα οποία το συγκρότημα «Ωχρά σπειροχαίτη» έχει γράψει ένα εξόχως καταδεικτικό τραγούδι. Το κόστος του έργου ανέρχεται στα 36.500 ευρώ και ο ιεράρχης ζητά (τι άλλο;) τη συμβολή των πιστών για να ολοκληρωθεί. Θυμίζουμε ότι και οι «πατριώτες» της Ξάνθης επιθυμούν διακαώς –και αγωνίζονται εδώ και καιρό- να υψώσουν μια τεράστια σημαία σ' ένα λόφο πάνω από την πόλη. Σημεία των σκοτεινών καιρών…
Πάντως, τη γενέτειρα γειτονιά της Κοκκινοσκουφίτσας στοιχειώνει μισό αιώνα τώρα εκείνη η πινακίδα στην εκκλησία που γράφει «ενισχύσατε τον εξωραϊσμό του ναού»!… Ούτε το μετρό της Θεσσαλονίκης να ήταν.
Μην σας παραπλανά το γεγονός ότι δεν ασχολούμαστε με τη βιβλιοπαραγωγή. Μέχρι και ο Σάββας Ρομπόλης χτύπησε με την «Οδύσσεια του ασφαλιστικού», αλλά πού να τα προλάβει όλα κανείς μέσα στον ορυμαγδό.
Η επιστροφή σε μαύρες σελίδες και μέρες έχει και τα συνεπακόλουθά της. Οπως αυτή την απερίγραπτη κατρακύλα στην αμορφωσιά, την ανορθογραφία, την ανατίναξη της επικοινωνίας. Ηδη διαβάζουμε δυο και τρεις φορές ακόμη και σύντομες φράσεις για να καταλάβουμε τι λένε (αφήστε δε την ορθογραφία!…). Υποκείμενα, αντικείμενα, ρήματα, όλα κουλουβάχατα κι ατάκτως παραχωμένα σε μια (αν)ακολουθία. Πίκρα…
«Τα πρώτα προσφυγόπουλα γράφτηκαν στα σχολεία μας!» ανακοινώνει ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης «Αριστοτέλης»: «Συνεχίζουμε τον αγώνα για την ένταξη όλων των παιδιών προσφύγων και μεταναστών στη δημόσια εκπαίδευση (…) Ενα μελίσσι εβδομήντα και πάνω ανθρώπων, πρόσφυγες γονείς με τα παιδιά τους, με συνοδούς εκπαιδευτικούς από το σωματείο μας και μεταφραστές από την κατάληψη «City Plaza», γέμισαν τις αυλές των σχολειών των περιοχών μας (20ο, 51ο, 54ο, 55ο) για να γραφτούν στα δημόσια δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία».
Αυτούσιο και χωρίς κανένα σχόλιο παρατίθεται το δελτίο Τύπου που διανεμήθηκε από την Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης με τίτλο «Με συνέπειες η επικείμενη μεταφορά προσφύγων εντός της πόλης της Καβάλας», αναφορικά με πιθανή μεταφορά των προσφύγων του Χαλκερού στην Καβάλα: Ο Περιφερειάρχης Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Γιώργος Παυλίδης με επιστολή που απέστειλε χθες, στους αρμόδιους Υπουργούς Εθνικής Αμυνας κ. Δ. Βίτσα, Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης κ. Ι. Μουζάλα, καθώς και τους Βουλευτές του Ν. Καβάλας, εξέφρασε την αντίθεσή του στην απόφαση της Κυβέρνησης, για τη μεταφορά των προσφύγων από την περιοχή Χαλκερού, εντός της πόλης της Καβάλας, στο στρατόπεδο Ασημακοπούλου. Η απόφαση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την σε σύσκεψη απόφαση του συνόλου των φορέων της Περιφέρειας (Μητροπολίτη, Περιφερειάρχη, Βουλευτών, Αντιπεριφερειάρχη, Δημάρχων, λοιπών εκπροσώπων) που συναποφάσισαν ομόφωνα η εγκατάσταση των προσφύγων να μην γίνει εντός του ιστού της πόλης της Καβάλας. Ο επαναπροσδιορισμός της θέσης εγκατάστασης των προσφύγων, δηλώνει στην επιστολή του ο Περιφερειάρχης, είναι απαραίτητος ώστε: «να μην διαταραχθεί η τουριστική κίνηση της Καβάλας στις δύσκολες αυτές μέρες. Επιπλέον το στρατόπεδο βρίσκεται λίγα μέτρα μακριά από την ακτογραμμή και πολύ κοντά από ευρεία ακτή λουομένων, με ότι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Ενώ η εικόνα που θα αναπαράγεται πανελληνίως είναι ότι εντός της πόλεως Καβάλας ευρίσκεται Κέντρο Φιλοξενίας με την αντίστοιχη κίνηση, που, δυστυχώς, για κάποιους λειτουργεί αποτρεπτικά».
«Εμείς δεν γονατίσαμε σκυφτοί / τα πόδια να φιλήσουμε του δυνατού / σαν τα σκουλήκια που πατεί μας. / Μα για ν’ αντισταθεί με το σπαθί / βρέθηκε σαν πολύ στοχαστική / και σαν πολύ ονειρόπλεχτη η ψυχή μας» (Κωστής Παλαμάς). Κρίμα…
Κοκκινοσκουφίτσα
