Μόνο για τα μάτια η Ελλάδα «υπερασπίστηκε» στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (που καταδίκασε τη χώρα μας για τη μη πιστή εφαρμογή της οδηγίας 89/48) το άρθρο 16 του Συντάγματος. Δεν είχαμε καμιά αμφιβολία γι’ αυτό, όμως η απάντηση Στυλιανίδη στη βουλή, σε επίκαιρη ερώτηση των Παπαρήγα, Αλαβάνου, που έθεταν το θέμα κατάργησης των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, με αφορμή την απόφαση του Ευρωδικαστήριου, το επιβεβαίωσε εκατό τοις εκατό. Ο υπουργός Παιδείας μιλούσε με το στόμα των ευρωπαίων δικαστών. Ανέφερε ότι «το θέμα που βάζει το ΚΚΕ σήμερα νομικά δεν μπορεί να σταθεί…διότι πρώτα απ’ όλα, μέσα από τη δικαστική απόφαση του Δικαστηρίου Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων προκύπτει ότι τα κολέγια που ασκούν franchising στην Ελλάδα, δικαίωμα δικαιόχρησης, θεωρούνται προέκταση του ευρωπαϊκού συστήματος. Δεν θεωρούνται ότι υπάγονται στο πεδίο αρμοδιότητας της εθνικής πολιτικής για το χώρο της παιδείας». Και δεύτερον δεν μπορεί να σταθεί διότι «έρχεται η κατάργησή τους σε σύγκρουση με το άρθρο 5 παρ.1 του Συντάγματος, το δικαίωμα ελεύθερης συμμετοχής στην οικονομική ζωή, το άρθρο 16 παρ.1 του Συντάγματος, της ελευθερίας διδασκαλίας και το άρθρο 106 παρ.2, οικονομική ελευθερία. Και βεβαίως έρχεται σε πλήρη σύγκρουση με την ελευθερία εγκατάστασης και εργασίας σε άλλο κράτος-μέλος, η οποία είναι σκληρός πυρήνας του κοινοτικού δικαίου». Επομένως, συνεχίζει ο Στυλιανίδης «εξ αυτών των λόγων, δεν μπορούμε να ισχυριστούμε ότι θα κλείναμε τέτοιου είδους δομές».
Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο υπουργός Παιδείας δεν αισθάνεται διόλου προσβεβλημένος από την απόφαση του Ευρωδικαστήριου, που κουρέλιασε το ελληνικό σύνταγμα, του οποίου υπερασπιστής υποτίθεται είναι η ελληνική κυβέρνηση και κατά προέκταση και ο ίδιος προσωπικά ως θεσμός. Μπορούμε να ισχυριστούμε με βεβαιότητα ότι η κυβέρνηση Καραμανλή (αλλά και το ΠΑΣΟΚ, όπως θα δούμε παρακάτω από την τοποθέτηση της Διαμαντοπούλου) χάρηκε και από πάνω γι’ αυτή την απόφαση, γιατί τώρα μπορεί να παρουσιάζεται απέναντι στον ελληνικό λαό, ότι δρα στο επίμαχο θέμα των κολεγίων, πιεζόμενη από τους ευρωπαίους εταίρους και απεκδύεται η ίδια κάθε ευθύνης.
Στο ίδιο ξεδιάντροπο μοτίβο, ο Στυλιανίδης, ισχυρίστηκε ότι αν είχε αναθεωρηθεί το άρθρο 16 τώρα θα είχαμε «ποιοτικά αποτελέσματα» στο θέμα της αντιμετώπισης των κολεγίων.
Στη συνέχεια, επανέλαβε τις γνωστές παπάρες, ότι η κυβέρνηση επέδειξε «διορατικότητα» ψηφίζοντας το γνωστό νόμο για τα κολέγια το καλοκαίρι και ότι ο νόμος «ελέγχει την ποιότητα του παροχέα τέτοιους είδους υπηρεσιών», όταν η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστήριου είναι καταπέλτης για το «νόμο των κολεγίων», αφού αναφέρει ότι «το κράτος μέλος υποδοχής υποχρεούται ρητώς να δεχθεί, εν πάση περιπτώσει, ως απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την αναγνώριση διπλώματος, τις βεβαιώσεις και τα συναφή έγγραφα που έχουν χορηγήσει οι αρμόδιες αρχές των λοιπών κρατών μελών. (Και) Κατά συνέπεια, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να ελέγξει τις προϋποθέσεις βάσει των οποίων χορηγήθηκαν τα έγγραφα αυτά».
Αυτή είναι η αλήθεια και είναι τόσο τρανταχτή, που ο υφυπουργός Λυκουρέντζος περιέπεσε στο «ατόπημα» να την παραδεχτεί. «Επιχειρήσαμε να ρυθμίσουμε με νόμο το καλοκαίρι την κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της μεταλυκειακής ιδιωτικής εκπαίδευσης, αλλά λόγω όσων ισχύουν στην ΕΕ, φαίνεται ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Για τού-το, θα συνεχίσει να υπάρχει αυτή η διαφωνία, οι προσφυγές, η εκκρεμότητα για την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας», δήλωσε και την επομένη προσπάθησε να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα με διορθωτική δήλωση, αφού ο Στυλιανίδης του τράβηξε τα αυτιά.
«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα». Αυτό θύμισε η συζήτηση ανάμεσα στον υφυπουργό Παιδείας Ταλιαδούρο και τη βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Αννα Διαμαντοπούλου. Και τα δυο κόμματα επιθυμούν την αναθεώρηση του άρθρου 16, την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων και είναι εξίσου υπεύθυνα για το θέριεμα των κολεγίων στη χώρα μας. Είναι αυτά που με την ανοχή τους δημιούργησαν τετελεσμένα, δίνοντας αβέρτα κουβέρτα άδειες στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, επιτρέποντας τη σύναψη συμφωνιών δικαιόχρησης με ξένα «πανεπιστήμια». Είναι αυτά που υπέγραψαν και στηρίζουν τη Διακήρυξη της Μπολόνια, που στήριξαν και στη χώρα μας την υλοποίηση των κατευθύνσεών της με μια σειρά νομοθετήματα, μεταξύ των οποίων είναι και η ψευδεπίγραφη «ανωτατοποίηση» των ΤΕΙ (ανώτατη εκπαίδευση με πρώτο κύκλο τριετείς σπουδές). Συνεπώς στερείται ουσίας και σοβαρότητας το «κονταροχτύπημα» των δυο στελεχών των δυο κομμάτων για τα «επαγγελματικά δικαιώματα των πτυχιούχων ΤΕΙ», όταν αποτελεί σταθερή απόφαση όλων των κυβερνήσεων η διαχρονική στήριξη των Τεχνολογικών Ιδρυμάτων, ως αμορτισέρ απορρόφησης των κραδασμών, που προκαλούσε η αναχαίτιση της ισχυρής τάσης χιλιάδων νέων της ελληνικής εργαζόμενης κοινωνίας να μπουν στα Πανεπιστήμια, μέσω του ταξικού φραγμού των πανελλαδικών εξετάσεων.
Επειτα, είναι γνωστή η ευρωλαγνεία και των δυο κομμάτων εξουσίας. Καμιά διάθεση να συγκρουστούν με τους ισχυρούς της ΕΕ δεν έχουν. Διαφορές υπάρχουν μόνο στον τρόπο σερβιρίσματος του δηλητηριώδους πιάτου της νομιμοποίησης των κολεγίων (άρα και των ιδιωτικών πανεπιστημίων). Η ΝΔ εμφανίζεται πιο μπρούτα, το ΠΑΣΟΚ, ειδικευμένο στις περικοκλάδες παραπλάνησης, ενδιαφέρεται κάπως περισσότερο για τα καρυκεύματα, που θα προσπαθούν να σκεπάσουν τη γεύση. Απολαύστε την «κριτική» της Διαμαντοπούλου: Η κυβέρνηση χαρακτηρίζεται «αδρανής στα κοινοτικά όργανα» και καλείται «να θέσει άμεσα το θέμα των κολεγίων σε όλα τα ευρωπαϊκά όργανα, να ζητήσει και να θέσει το θέμα στο επερχόμενο Συμβούλιο Υπουργών Παιδείας, να ζητήσει jumbo συμβούλιο με τους υπουργούς Απασχόλησης, Παιδείας και Ενιαίας Αγοράς» (μα, καλή μου η επίμαχη απόφαση δεν είναι απόφαση ευρωπαϊκού οργάνου;). Βέβαια πέταξε και μια κορόνα για «τον κίνδυνο τα Πανεπιστήμια να γίνουν επιχειρήσεις fast food», για να διανθίσει την αντιπαράθεση με κάποιους «οξείς» τόνους, όμως ούτε μια στιγμή δεν αμφισβήτησε το γεγονός ότι γι’ αυτό θα αποφασίσει η ΕΕ και τα όργανά της, δηλαδή τα συμφέροντα του ευρωπαϊκού κεφαλαίου που έχουν επιβάλλει τη Μπολόνια και τις αντιδραστικές αλλαγές στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα περί «συνδιαμόρφωσης των πολιτικών» που ανέφερε θυμίζουν τους γνωστούς αστερίσκους του «πνευματικού» της Αντρέα Παπανδρέου κάτω από τα ανακοινωθέντα του ΝΑΤΟ.
Γιούλα Γκεσούλη