Στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης, ο βροντόφωνος διαδηλωτής που φώναζε τα συνθήματα από τη ντουντούκα δεν πρόσεξε ότι η τελευταία γραμμή στο χαρτί με τα συνθήματα ήταν οδηγία και όχι σύνθημα και φώναξε στεντορεία τη φωνή και με το γνωστό ρυιθμικό τρόπο: «Μία η ντουντούκα τέσσερις εμείς». Επεσε το γέλιο της αρκούδας από τους διαδηλωτές του δικού του μπλοκ, ενώ η είδηση διαδόθηκε γρήγορα και στους άλλους χώρους και έγινε ανέκδοτο.
Ε, το ίδιο λάθος έκανε και ο Sleepy Joe. Του έγραψαν την ομιλία, του έγραψαν και οδηγίες για τα σημεία που πρέπει να πει δυο φορές κι αυτός απήγγειλε και… τις οδηγίες! Τον βάζουν στο ποδήλατο, πέφτει, του γράφουν οδηγίες στο αόρατο οτοκιού, διαβάζει και τις οδηγίες, τι άλλο να κάνουν και οι άνθρωποι του επιτελείου του; Κάπου διαβάσαμε ότι οι υποψήφιοι βουλευτές και γερουσιαστές των Δημοκρατικών δε θέλουν να παρευρεθεί σε προεκλογικές συγκεντρώσεις τους. Αισθάνονται ότι θα τους κάνει κακό. Χειρότερα και από τις σχέσεις του Τραμπ με την παραδοσιακή νομενκλατούρα των Ρεπουμπλικανών.
Ποια Ιστορία;
Ονομάζεται Φράνσις Φουκουγιάμα, είναι αμερικανός πανεπιστημιακός και είναι αυτός που πριν από τριάντα χρόνια, όταν κατέρρεαν οι χώρες του παλινορθωμένου καπιταλισμού, διακήρυξε πανηγυρικά και χωρίς να κρύβει τον ενθουσιασμό του, ότι επήλθε «το τέλος της Ιστορίας». Σήμερα δηλώνει ότι «η έκβαση αυτού του πολέμου (σ.σ. στην Ουκρανία) θα είναι καθοριστική αναφορικά με το ποιος θα γράψει την Ιστορία, γι’ αυτό και είναι σημαντικό να ηττηθεί ο Πούτιν». Δηλαδή, η Ιστορία που… τελείωσε συνεχίζεται και το θέμα είναι ποιος θα τη γράψει! Ο «αριστερός» Γιώργος Παυλόπουλος, που του πήρε τη συνέντευξη («Τα Νέα Σαββατοκύριακο», 9-10.7.2022) δεν του έκανε την… αγενή ερώτηση, πώς γίνεται να συνεχίζεται η Ιστορία που είχε τελειώσει πριν από τριάντα χρόνια.
Παντού… ατομική η ευθύνη
Ρεπορτάζ στο κρατικό κανάλι για συναυλίες διάσημων τραγουδιστών και συγκροτημάτων σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις. Σε κάθε αναφορά συναυλίας, το παπαγαλάκι που έλεγε τις ειδήσεις συμπλήρωνε απαξιωτικά ότι κανείς από τους δεκάδες χιλιάδες θεατές δεν φορούσε μάσκα! Αρα, αυτοί φταίνε για την έξαρση της πανδημίας. Δεν φταίνε οι κυβερνήσεις που επιτρέπουν την πραγματοποίηση συναυλιών, ποδοσφαιρικών αγώνων και άλλων «ιβέντς» που μαζεύουν δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, σε μια περίοδο έξαρσης του έκτου πανδημικού κύματος. Το αστικό κράτος ασκεί καταστολή σε κάθε εκδήλωση εργατικής ή λαϊκής διεκδίκησης, αλλά όταν πρόκειται για την προστασία της δημόσιας υγείας θυμάται τον… φιλελευθερισμό. Δεν προχωρά σε απαγορεύσεις, αλλά σε συστάσεις και μάλιστα κατόπιν εορτής (αφού πρώτα γίνει η συναυλία ή ο επαγγελματικός αθλητικός αγώνας). Αν πεις ότι πίσω απ’ αυτή την εγκληματική συμπεριφορά βρίσκεται η δίψα για κέρδη της «βιομηχανίας» του (κάθε είδους θεάματος), θα σε χαρακτηρίσουν… λαϊκιστή!
Πρωταθλητής στο «πήδημα μάντρας»
Λάθος ανάγνωση του «τιτιβίσματος» του Χάρη, στον οποίο απάντησε με χάρη μεγάλου στιχοπλόκου ο Πολάκης. Δεν εννοούσε τον Μητσοτάκη ο Χαρούλης ο Θεοχάρης, τον εαυτό του εννοούσε. Αυτός είναι ο «τράγος» που έχει πηδήσει τόσες μάντρες ώστε να αναδειχτεί πρωταθλητής στο άθλημα. Προσέγγισε τον κυρ-Φώτη τον Κουβέλη και τον έπεισε να τον προτείνει ως επικεφαλής της ΑΑΔΕ, όταν την έφτιαξε η τρόικα. Αποδείχτηκε εντελώς ανίκανος και ο διαβόητος Πάουλ Τόμσεν τον πέταξε με τις κλωτσιές. Μόλις ο «τράγος» μας ψυλλιάστηκε ότι το μόρφωμα του κυρ-Φώτη πάει για βρούβες, πήδηξε τη μάντρα και βρέθηκε στο Ποτάμι, με το οποίο εκλέχτηκε βουλευτής (Γενάρη και Σεπτέμβρη του 2015). Τον Απρίλη του 2016 πήδηξε τη μάντρα του Ποταμιού, αφήνοντας σύξυλο τον «γιδοβοσκό» Σταύρο (Θεοδωράκη). Εφτιαξε… κόμμα παρέα με τον Αλέκο Παπαδόπουλο (αν θυμόμαστε καλά, «Δημοκρατική Ευθύνη» το έλεγαν), αλλά σε τρεις μήνες ξαναπήδησε τη μάντρα και έγινε «ανεξάρτητος» βουλευτής, μέχρι που τον Δεκέμβρη του 2018 προσχώρησε στη ΝΔ. Αυτή τη φορά δεν χρειάστηκε να πηδήσει καμιά μάντρα. Με το που φώναξε ο «γιδοβοσκός» Κούλης «τσαπ-τσαπ-τσαπ», ο «τράγος» Χαρούλης πλησίασε κι άρχισε να του γλείφει τα χέρια που κρατούσαν το μαρούλι.
Ακούς τι λες, μωρή Γιούλια;
Δεν μας έφτανε ο Ζελένσκι, έχουμε και τη Γιούλια (Τιμοσένκο). Διαβάστε μεγαλοφυή ανάλυση για τον Πούτιν από συνέντεξή της («Τα Νέα Σαββατοκύριακο», 9-10.7.2022): «Κοιτάξτε, μόλις ανακοινώθηκε η ένταξη της Φινλανδίας, μιας χώρας που έχει μακρά σύνορα με τη Ρωσία, τι έκανε; Απέσυρε τα στρατεύματά του από εκεί. Επειδή η δύναμή του δεν είναι ο ισχυρός στρατός, όπως φάνηκε στην Ουκρανία, ούτε η οικονομία. Η δύναμή του είναι η αδύναμη αντίδραση της Δύσης. Πάντα. Ακόμα και πριν από 168 χρόνια. Χθες έδωσα δώρο στον δημοσιογράφο του Εκόνομιστ, ένα άρθρο του περιοδικού που είχε γραφτεί στις 14 Οκτωβρίου 1854, τον καιρό του πολέμου της Κριμαίας. Ο τίτλος ήταν: “Οι αιώνιες ρωσικές αδυναμίες”. Ηταν λεπτομερές και θα μπορούσε να έχει γραφτεί σήμερα. Τελειώνει με την εξής φράση: Η δύναμη της Ρωσίας υπερεκτιμάται, η πραγματική της δύναμη είναι η έλλειψη θάρρους της Δύσης».
Περασμένα μεγαλεία
Οταν βρισκόταν σε γήπεδο τένις, δε δίσταζε να πηδήξει στο κορτ και να παίξει καναδυό γκέιμ με κοστούμι, γραβάτα και σκαρπίνια. Ελπίζουμε τώρα που τον έδιωξαν με τις κλοτσιές να μην πέσει σε κατάθλιψη αλλά να στύψει το μυαλό του και να μηχανευτεί τρόπους για να επανέλθει σαν… ο Τζόκοβιτς της βρετανικής πολιτικής.
