Δύο χιλιάδες είκοσι τρία
πάντα στο σβέρκο η ίδια φατρία
Τέτοιες μέρες (13 Σεπτεμβρίου) του 1975, εκδιδόταν η απόφαση της δίκης των βασανιστών της ΕΣΑ. Στο σκαμνί είχαν καθίσει δεκατέσσερις αξιωματικοί και δεκαοκτώ οπλίτες, το όλον τριάντα δύο παιδιά του λαού και δεν χάνουμε τίποτε να θυμηθούμε τις ποινές: Εικοσιεννιά χρόνια στον Χατζηζήση, είκοσι στους Θεοφιλογιαννάκο και Σπανό, δεκαπέντε στον Τσάλλα, εφτά στον Κόφα, έξι στους Αντωνόπουλο και Πέτρου, πέντε στον Αγγελή (ή Τσέλιγκα), τέσσερα στους Πεταλά και Δεμερτζίδη (ή Σερίφη), τρία στον Κένιχ, δύο στους Διαμαντόπουλο και Παπαχαραλάμπους, ένα χρόνο με αναστολή στον Οικονόμου, έξι μήνες στον Γκόρο και πέντε χρόνια με αναστολή στον Γκουντέβα.
Λυσσάξατε (και η στήλη, ομολογούμε) που ο Κούλης φιλοξένησε την Ούρσουλα στην οικογενειακή βίλα το καλοκαίρι. Και να η άμεση ανταμοιβή: 2,25 δισ. ευρώ ζεστό χρήμα από πέντε πηγές, ως βοήθεια για την αντιμετώπιση των ζημιών από τη θεομηνία. Ούτε δάνεια ούτε τίποτε. Κατάπιαμε τις γλώσσες μας…
Ας θυμηθούμε το τραγούδι «Εκλογές» του Ορφέα Περίδη. Πέρα από όσα ωραία και γνωστά έχει, ξεκινάει με τον άλλοτε σουρεαλιστικό στίχο «θάλασσα στη Λάρισα». Κάτι που δεν είναι πια σουρεάλ, αλλά απτή πραγματικότητα! Και επιτεύχθηκε επί των ημερών του «νοικοκυρέματος» και της «ανάπτυξης» της σπουδαίας «ευρωπαϊκής» χώρας υπό την κυβέρνηση Κούλη.
Τον πνίγουν, τον σκοτώνουνε σε ράγες ή τον καίνε
τον πιάνουνε απ’ το λαιμό και του παίρνουν τα πάντα
κι εκείνος βάζει γιορτινά, πάει και τους ψηφίζει
ελπίζει, έχει «ιδανικά», ακούει και τη μπάντα!
Το αλιεύσαμε από το διαδίκτυο και το παραθέτουμε ανεπεξέργαστο: «Για τους λάτρεις της στατιστικής, 245 εκατομμύρια από τα ΕΣΠΑ και 170 εκατομμύρια από το υπουργείο Υποδομών πήρε η “Τέρνα” μόνο για τη Θεσσαλία μετά τον “Ιανό”».
Ολο και περισσότεροι πιστεύουν πια στην τύχη
τη μαύρη που τον κυνηγά μα ολόγυρα σκορπίζει.
Φωτιές και δυστυχήματα, πρωτοφανείς πλημμύρες
κοντά σ’ αυτόν μας μούντζωσαν όλους θαρρείς οι μοίρες.
Ρε παιδιά, υπάρχει κάποιος (ακόμα και «γαλάζιος») που στο πρόσωπο του Κικίλια βλέπει έναν υπεύθυνο, γνώστη, σοβαρό, έμπιστο υπουργό;
Μέσα σ’ όλα, παράταση πήρε η αγωνία
για νέο συριζοπρόεδρο που θα ‘ρθει απ’ τη γωνία.
Περιμένουμε βέβαια και την απολογία-απολογισμό Κούλη στη ΔΕΘ, καπακωμένα από τις δέουσες εξαγγελίες, καθώς και την πλήρη αναφορά στους προϊσταμένους του.
Τη μια με φτιασιδώματα, την άλλη με το θράσος
τακτοποιημένα, όμορφα κυλάει η ζωή στο δάσος.
Κίνδυνος από πουθενά, μονότερμα, ανία
γι’ αυτούς. Και φόβος στο λαό. Ιδού η μπανανία.
Μέσα σε όλα τα ευχάριστα που άπτονται των ακάματων και αποτελεσματικών κυβερνητικών προσπαθειών νοικοκυρέματος της χώρας, να μην ξεχάσουμε να εξάρουμε και να επτάρουμε την πάταξη της εγκληματικότητας και της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται.
Σε όσα αντάλλαξαν Αλκίνοος Ιωαννίδης και Μπέος, αντανακλά η αιώνια κοινωνική, αισθητική και πολιτική διαμάχη δύο κόσμων. Του δικού τους και του δικού μας.
«Να μιλήσω για την ομίχλη, να πω για τον λασπωμένο καρόδρομο μέσα στην καταχνιά καθώς κολλούνε τα βήματά μας και δε βλέπεις παρά μόνον ακούς των άλλων τις φωνές, των πορευομένων. Δεν είναι ένα σχήμα λόγου ούτε πια υπάρχει διάθεση για παραδοξολογίες. Μιλώντας ακόμα για την ομίχλη, καταλαβαίνετε, δεν κάνω λόγο για τις καιρικές συνθήκες. Ολοι έχουνε δει κάποτε ομίχλη, η ομίχλη είναι παλιά όσο και ο κόσμος. Εκείνο που θέλω να πω είναι άλλο κι ίσως μόνο όσοι πλάι μου βαδίζουνε και δεν τους βλέπω, καταλαβαίνουνε καλά ομίχλη τι σημαίνει: αφανιζόμαστε αδέρφια, αφανιζόμαστε, βαθμηδόν βουλιάζουμε μες στην ομίχλη, μάς αφομοιώνει η καταχνιά έναν-έναν. Παράξενα αντηχούν οι φωνές μέσα στη σιωπή κι ακόμα πιο παράξενοι οι σύντροφοι που βαδίζουν με τυφλά χέρια» (Ανέστης Ευαγγέλου – «Η ομίχλη»).
Κοκκινοσκουφίτσα
