Καταλάβαμε τους φόβους σας, κ. Αραχωβίτη

Οι μικρο-εξουσιαστές του «βαθέος ΣΥΡΙΖΑ»

Στους αναγνώστες της «Κόντρας» δε χρειάζονται διευκρινίσεις για το ρεπορτάζ που κάνει ο σύντροφος Γεράσιμος Λιόντος στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων (πρώην Γεωργίας) και στους εποπτευόμενους απ’ αυτό φορείς. Για πάνω από δύο δεκαετίες διαβάζουν τα ρεπορτάζ και τις αναλύσεις του για αγροτικά ζητήματα, για περιβαλλοντικά-δασικά ζητήματα (από τότε που η αρμοδιότητα για τα δάση ήταν σ’ αυτό το υπουργείο), για τις διάφορες εκφάνσεις του διαρκούς διατροφικού σκανδάλου κτλ. κτλ. Ούτε στους υπαλλήλους του εν λόγω υπουργείου και των φορέων του είναι άγνωστος, όπως συνάγεται από τα ρεπορτάζ που παρουσιάζει, ούτε στις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες, στις διοικήσεις των εποπτευόμενων φορέων και στους συμβούλους που οι κατά καιρούς υπουργοί τοποθετούν στο Γραφείο Τύπου του υπουργείου.
 
Ο κάθε δημοσιογράφος κάνει τη δουλειά του και οι πολιτικές ηγεσίες, όπως και οι υπηρεσιακοί παράγοντες, είναι υποχρεωμένες να δέχονται τον έλεγχό του. Και βέβαια, ούτε οι πολιτικές ηγεσίες, ούτε οι διοικήσεις, ούτε οι υπηρεσιακοί παράγοντες έχουν το δικαίωμα να υποδείξουν στο δημοσιογράφο πώς θα κάνει τη δουλειά του. Ειδικά στο ΥΠΑΑΤ, κάποιες απόπειρες περιορισμού του δημοσιογραφικού έργου στο παρελθόν κόπηκαν «μαχαίρι», χάρη στη συντονισμένη αντίδραση συντακτών που δε συνδέονταν -με ορατά ή αόρατα νήματα- με τις πολιτικές ηγεσίες.
 
Αυτά τα –λίγο, πολύ- αυτονόητα φαίνεται πως δεν ισχύουν για τον εκπρόσωπο του «βαθέος ΣΥΡΙΖΑ» Σταύρο Αραχωβίτη, που ανέλαβε πρόσφατα την πολιτική ηγεσία στο ΥΠΑΑΤ. Για να τα λέμε όλα, είχε και έναν επιπλέον λόγο να προσπαθήσει να βάλει εμπόδια στην «Κόντρα». Από το ρεπορτάζ μας την περασμένη βδομάδα για την υπόθεση «ελληνικό γιαούρτι ΠΓΕ», κατάλαβε ότι έχει πιαστεί «με τη γίδα στην πλάτη» και ότι η επιχείρηση κοροϊδίας των φτωχών κτηνοτρόφων, την οποία ο «βαθύς ΣΥΡΙΖΑ» έτρεφε την αυταπάτη ότι θα φέρει με ευκολία σε πέρας, όχι μόνο δε θα είναι υγιεινός προεκλογικός περίπατος, αλλά μπορεί να εξελιχθεί σε Βατερλό. Του ίδιου του Αραχωβίτη, πρωτίστως.
 
Την περασμένη Τρίτη, λοιπόν, ενεφανίσθη αιφνιδίως χωροφύλαξ τις και επιχείρησε να εμποδίσει την είσοδο του Γερ. Λιόντου στο υπουργείο. Ηθελε «να δει ταυτότητα» και να τον ενημερώσει ο συντάκτης μας πού θα πάει! Η σεκιούριτι που εκτελεί χρέη θυρωρού διαβεβαίωνε ότι γνωρίζει τον συντάκτη ως διαπιστευμένο στο υπουργείο, πλην όμως ο χωροφύλαξ είχε άλλη γνώμη, προφανώς επειδή είχε εντολές. Εφτασε ένα «τσακ» πριν από τη χειροδικία, αλλά στο τέλος αναγκάστηκε να «μαζευτεί».
 
Κάποια στιγμή, ενέσκυψε στο χώρο και η νέα σύμβουλος Τύπου του νέου υπουργού, ονόματι Ρούλα Μπανάκου, εκ Λακωνίας ορμώμενη (όπως και ο Αραχωβίτης), η οποία δήλωσε πως η ίδια δεν μπορεί να πάρει θέση για το αν ο χωροφύλαξ έχει δικαίωμα να κάνει έλεγχο στον δημοσιογράφο! Σε μεταγενέστερη τηλεφωνική επικοινωνία του συντάκτη μας με την Ρ. Μπανάκου, όταν ο πρώτος της επισήμανε ότι δόθηκε αγώνας στο υπουργείο, μαζί με τον τότε συνάδελφό της συντάκτη του «Ριζοσπάστη», για να μην ελέγχονται οι δημοσιογράφοι που κάνουν ρεπορτάζ, η μετακλητή υπάλληλος του Αραχωβίτη στο Γραφείο Τύπου του υπουργείου απάντησε ότι ο δημοσιογράφος πρέπει να ενημερώνει τον υπηρεσιακό παράγοντα που θα επισκεφτεί, για να μην αιφνιδιάζεται ο τελευταίος! Πραγματικά… πρωτότυπη αντίληψη για τη δημοσιογραφία.
 
Η κα Μπανάκου ήταν επαγγελματίας δημοσιογράφος. Επί χρόνια κάλυπτε το πειραϊκό ρεπορτάζ στον «Ριζοσπάστη» και ήταν από τους επαγγελματίες που απολύθηκαν το 2012 από την εφημερίδα του Περισσού. Τώρα, όμως, δεν είναι δημοσιογράφος. Τώρα υπηρετεί τον «βαθύ ΣΥΡΙΖΑ» (αν δεν ανήκει σ’ αυτόν), προσκολλημένη στον Αραχωβίτη που έγινε –επιτέλους- υπουργός. Κι όπως συμβαίνει με όσους διψούν για εξουσία, προσπάθησε να την ασκήσει, ζητώντας από τον επί εικοσαετία διαπιστευμένο συντάκτη μας να προσκομίσει νέα διαπίστευση, υπογεγραμμένη από τον εκδότη της εφημερίδας (λες και η διαπίστευση που κατατέθηκε όταν κυκλοφόρησε η «Κόντρα» δεν ήταν υπογεγραμμένη από τον εκδότη ή λες και ο συντάκτης πηγαίνει στο υπουργείο από… βίτσιο και όχι για να κάνει τη δουλειά της εφημερίδας)! Μας θύμισε λοχία που προσπαθεί να καψονάρει λόχο φωνάζοντας συνεχώς «προσ’χή-ημιανά’ς», χωρίς κανένας από κάτω να εκτελεί τα παραγγέλματά του, γιατί όλοι είναι σκασμένοι στα γέλια…
 
Οπως αντιλαμβάνεστε, το περιστατικό είχε και την ευτράπελη πλευρά του (τους στείλαμε και νέα διαπίστευση, με το μεγαλύτερο μέρος του εγγράφου να καταλαμβάνεται από την καταγγελία του περιστατικού!). Αυτή η ευτράπελη πλευρά τροφοδοτείται από την αδυναμία κάποιων μικρο-εξουσιαστών να «μετρήσουν» σωστά την πραγματικότητα και να προσαρμοστούν σ' αυτήν. Αποκαλύπτει, όμως, και το ποιόν αυτών των τύπων, που με τόση επιμέλεια το έκρυβαν στο παρελθόν πίσω από ριζοσπαστικούς, δημοκρατικούς και κινηματικούς βερμπαλισμούς. Πάνω απ' όλα αποκαλύπτει το φόβο τους μπροστά στην αποκάλυψη της αλήθειας. Είναι δείγμα πολιτικής συμπεριφοράς ενός σάπιου αστικού κόμματος, τα στελέχη του οποίου κυβερνούν χωρίς αυταπάτες προς όφελος του κεφαλαίου.