Η λέξη «πέτσακας» της κρητικής αργκό έχει τη ρίζα της στο πετσί του αντρικού μορίου (δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα, αντιλαμβάνεστε). Μαυροντυμένοι, γενειοφόροι, κυκλοφορούν (με 4Χ4 διπλοκάμπινο κτηνοτροφικό) κι οπλοφορούν. Προσοχή, όμως, μην σας γελάσουν τα εξωτερικά χαρακτηριστικά και θεωρήσετε ότι έχετε να κάνετε με τίποτα γραφικούς (υπάρχουν και τέτοιοι). Οι πέτσακες είναι καθαρά αντικοινωνικά στοιχεία. Μπλεγμένοι σε διάφορες «ιστορίες» (εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, μπραβιλίκια σε νυχτερινά μαγαζιά κτλ), επιδεικνύουν νταηλίκι στα ίδια τα χωριά τους.
Δεν έχουν καν τους κώδικες συμπεριφοράς των γκάνγκστερ της μαφίας, που δεν τα έβαζαν ποτέ με τους φιλήσυχους ανθρώπους της γειτονιάς τους. Ο πέτσακας πουλάει νταηλίκι όπου βρεθεί. Στο χωριό, στο δρόμο, στα πανηγύρια και τις συνεστιάσεις, όπου δεν αρέσκεται μόνο στις μπαλωθιές, αλλά θα πρέπει να πειράξει και τις γυναίκες της διπλανής παρέας με σκοπό να ανάψει καυγά.
Οταν βγήκαν οι γερμανοί τουρίστες και κατήγγειλαν το περιστατικό στο Πέραμα Ρεθύμνου (μεγαλοχώρι που οδηγεί στην περιβόητη επαρχία Μυλοποτάμου), δεν υπήρξε Κρητικός που να μην κατάλαβε ότι έμπλεξαν με πέτσακες. Και στις παρέες άρχισαν να διηγούνται δικές τους «περιπέτειες» με πέτσακες ή περιστατικά που άκουσαν από δικούς τους, διανθισμένα προφανώς με τη «σάλτσα» της προφορικής μετάδοσης από άνθρωπο σε άνθρωπο.
Μόνο που -μιλώντας νομικά- εκείνη τη στιγμή είχαμε μόνο τη διήγηση της οικογένειας των Γερμανών. Οι πέτσακες είχαν εξαφανιστεί στα ενδότερα του Μυλοπόταμου και δεν είχαν μιλήσει. Μηδενί δίκην δικάσης, πριν αμφοίν μύθον ακούσης, μας προειδοποίησε ο Φωκυλίδης από τον 5ο π.χ. αιώνα, αλλά στη συγκεκριμένη περίπτωση ποιος τον μπιιιπ! τον Φωκυλίδη. Πέτσακες ήταν, στην πυρά, άνευ ετέρου. Σιγά μην τους δώσουμε και το δικαίωμα να απολογηθούν, καταθέτοντας τη δική τους αφήγηση των γεγονότων.
CUT Mερικές μέρες πριν από την «περιπέτεια» των γερμανών τουριστών με τους πέτσακες του Μυλοπόταμου, λίγο ανατολικότερα στην Κρήτη, σε χωριό του δήμου Μινώα, ένας άλλος πέτσακας μαχαίρωσε δυο αδέρφια 25 και 20 ετών (τον δεύτερο σοβαρά, αφού το μαχαίρι έφτασε μέχρι τον πνεύμονα). Ο συγκεκριμένος πέτσακας ήταν και φασιστοειδές, καθώς πέρυσι τέτοια εποχή είχε συμμετάσχει σε ρατσιστικό πογκρόμ ενάντια σε μετανάστες από το Πακιστάν, σε χωριό του Οροπέδιου Λασιθίου (δείτε αναλυτικά εδώ).
PLAY Είδατε να απασχολεί το θέμα τα κανάλια, τους ραδιοσταθμούς, τις πανελλαδικής κυκλοφορίας εφημερίδες; Σιγή ιχθύος. Το γεγονός αντιμετωπίστηκε σαν ένας καυγάς μεταξύ μεθυσμένων σ’ ένα πανηγύρι. Αποσιωπήθηκε το ρατσιστικό-πογκρομιστικό παρελθόν του πέτσακα δράστη και περιφρονήθηκε ακόμα και η βαρύτητα της είδησης από κοινωνική σκοπιά. Στις δημοσιογραφικές σχολές θα πρέπει να διδάσκουμε πλέον διαφορετικό ορισμό της είδησης: Αν πέτσακας τραυματίσει με μαχαίρι δυο συμπατριώτες του και τους στείλει στο νοσοκομείο, δεν είναι είδηση. Αν πέτσακας τρακάρει επίτηδες με το 4Χ4 αυτοκίνητο στο οποίο επιβαίνουν γερμανοί τουρίστες, χωρίς να υπάρξει τραυματισμός, είναι είδηση.
CUT Τρεις μέρες μετά το περιστατικό με τους πέτσακες και τους γερμανούς τουρίστες στο Μυλοπόταμο, δυο άλλοι πέτσακες στα Χανιά ξυλοκόπησαν και μαχαίρωσαν νεαρό για μια θέση πάρκινγκ έξω από κέντρο διασκέδασης. Μετά του πήραν το αυτοκίνητο και εξαφανίστηκαν!
PLAY Ούτε αυτό το περιστατικό γνώρισε πανελλαδική δημοσιότητα. Οι «συνάδελφοί» μας στα αστικά ΜΜΕ ακολούθησαν τον νέο ορισμό της είδησης. Μπορεί οι δράστες να ήταν της ίδιας αντικοινωνικής συνομοταξίας, εφόσον όμως το θύμα ήταν Ελληνας και όχι γερμανός ή άλλης εθνικότητας τουρίστας, δεν έχουμε είδηση άξια μετάδοσης ή σχολιασμού.
Για τον ίδιο λόγο και στις δύο περιπτώσεις δεν κινητοποιήθηκε ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ισίδωρος Ντογιάκος, διατάζοντας διεκπεραίωση των υποθέσεων κατ’ απόλυτη προτεραιότητα, ούτε κάποιος υπουργός τηλεφώνησε στα θύματα (όπως έκανε ο Κικίλιας με τους γερμανούς τουρίστες), ούτε το συνδικάτο των ξενοδόχων προσέφερε εβδομάδα δωρεάν διακοπών, ούτε οι αρμόδιοι αντιπεριφερειάρχες ζήτησαν «συγγνώμη εκ μέρους όλου του νησιού», όπως έκανε ο αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνου (λες κι έφταιγε όλη η Κρήτη για τη συμπεριφορά δύο πετσάκων). Σιγά μην ασχοληθούν με τους «λιμούτσους» Ελληνες, επειδή έτυχε να δεχτούν μαχαιριές από πέτσακες. Ας πάνε να βρούνε το δίκιο τους στα δικαστήρια, «αν τους βαστάει».
Ακολούθησε η «σύλληψη» των πετσάκων, για την οποία πανηγύρισε ο Θεοδωρικάκος:
«Η ΕΛΑΣ έζωσε το χωριό και συνέλαβε τους δύο δράστες», μετέδιδαν τα παπαγαλάκια. Σιγά τα κομάντα. Στην πραγματικότητα, επρόκειτο για συμφωνημένη παράδοση, η οποία έγινε στις 3 τη νύχτα και παρουσία των δικηγόρων τους. Είχαν ήδη ετοιμάσει την υπερασπιστική τους γραμμή και παραδόθηκαν υπό τον όρο οι μπάτσοι να μην πειράξουν ούτε μια τρίχα από τα μαλλιά τους. Η περιοχή ξέρει από τέτοιες «διαδικασίες».
Επειδή είναι αυτοί που είναι, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει ν’ ακούσουμε την υπερασπιστική τους γραμμή. Οχι για να κάνουμε σώνει και καλά το… χατίρι του Φωκυλίδη, αλλά επειδή υπάρχει ένας ισχυρισμός που επιβεβαιώθηκε αμέσως: οι πέτσακες είχαν παίξει μπουνιές με τους Γερμανούς και μάλλον τις έφαγαν, γιατί ο ένας Γερμανός ήταν μποξέρ. Το επιβεβαίωσε και ο ίδιος, σε μια άψογα στημένη τηλεοπτική παράσταση. Κατάλληλα δασκαλεμένος ο νεαρός γερμανός, είπε ότι οι πέτσακες ξεκίνησαν πρώτοι και αυτός αναγκαστικά αμύνθηκε
Πέραν της δημόσιας υποστήριξης που είχαν, με τις ωμές παρεμβάσεις ακόμη και της πολιτικής εξουσίας, οι γερμανοί τουρίστες αποδείχτηκαν ικανότατοι και στον επικοινωνιακό χειρισμό της υπόθεσης. Είχαν το μονοπώλιο του λόγου και… του έδωσαν και κατάλαβε. Ενώ οι πέτσακες δεν ξέρουν από τέτοια. Αυτοί καλύπτονται πίσω από την ομερτά της περιοχής και επικοινωνούν με δικηγόρους, στους οποίους αναθέτουν τα πάντα. Και να ήθελαν να μιλήσουν οι ίδιοι, δεν έχουν τη δυνατότητα, καθώς βρίσκονται σε ημιζωώδη κατάσταση. Και μια… λεπτομέρεια: ο δικηγόρος ενός από τους συλληφθέντες δήλωσε ότι ο πελάτης του έχει και ιατρική γνωμάτευση ότι έχει σπασμένο διάφραγμα μύτης (από τις γροθιές του μποξέρ Γερμανού). Πώς κατάφερε και πήγε στο γιατρό, ενώ τον έψαχναν τα κομάντα της μπατσαρίας; Ε, Θεοδωρικάκο;
Το ερώτημα για τους Γερμανούς είναι γιατί δεν τα είπαν αυτά από την αρχή; Γιατί δεν εξήγησαν πώς κατάφεραν να ξαναμπούν στο αυτοκίνητο και να φύγουν, αφότου οι δύο Μυλοποταμίτες τους χτύπησαν από πίσω, τους γρονθοκόπησαν και ο ένας βγήκε με μια λάμα 20 εκατοστών από το αυτοκίνητο; Γιατί δεν τους ρώτησε κανένας σχετικά, παρά μόνο έμειναν όλοι στην αρχική εκδοχή των Γερμανών, η οποία εμφανώς «έμπαζε»; Γιατί έμειναν μόνο στην τελική εικόνα, με τους πέτσακες να καταφέρνουν να προσπεράσουν το αυτοκίνητο των Γερμανών μέσα στο Πέραμα, να το μπλοκάρουν και να επιχειρούν με την όπισθεν να σκαρφαλώσουν με το 4Χ4 πάνω του (πάλι καλά που αυτό έγινε μέσα στο χωριό και βγήκε κόσμος και μάζεψε τους πέτσακες, αλλιώς οι Γερμανοί θα είχαν ν’ αντιμετωπίσουν χειρότερα).
Δεν προσπαθούμε, φυσικά, να ρίξουμε στα μαλακά τους πέτσακες (έχουν δικηγόρους που την ξέρουν αυτή τη δουλειά και ήδη έχουν επεξεργαστεί την υπερασπιστική τους γραμμή). Οι θεσμικοί παράγοντες, όμως, υπουργοί και αυτοδιοικητικοί, με ποιο δικαίωμα παρενέβησαν σε μια ανοιχτή ποινική υπόθεση, προτού συλληφθούν οι διαφεύγοντες δράστες και απολογηθούν; Δεν είναι αυτό ωμή παρέμβαση στις διαδικασίες της «ανεξάρτητης» αστικής Δικαιοσύνης; Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου βάσει ποιων κριτηρίων έκρινε ότι αυτή η υπόθεση πρέπει να προηγηθεί όλων των άλλων; Οχι μόνο των δύο υποθέσεων που προαναφέραμε και ανήκουν στην ίδια κατηγορία, αλλά πολύ πιο σοβαρών υποθέσεων που έχουν ανακύψει στο παρελθόν;
Οταν δολοφονούνταν ο Σαχζάτ Λουκμάν από χρυσαυγίτες, υπήρξε παρόμοια παρέμβαση; Οταν στο Λασίθι έγινε πογκρόμ κατά των πακιστανών εργατών, υπήρξε παρόμοια παρέμβαση; Οταν στη Θεσσαλονίκη τα ναζιστάκια οργάνωναν πογκρόμ κατά φοιτητών με ορμητήριο σχολικό συγκρότημα, υπήρξε παρόμοια παρέμβαση; Οταν στο Νέο Ηράκλειο ναζιστές επιτίθεντο και χτυπούσαν μέλη της ΚΕΕΡΦΑ υπήρξε παρόμοια παρέμβαση;
Εκτός από τους αντικοινωνικούς πέτσακες, έχουμε και τους εξίσου αντικοινωνικούς «πέτσακες με γραβάτες» ή αλλιώς γερμανοτσολιάδες. Που είναι έτοιμοι να κουρελιάσουν στοιχειώδεις αρχές του ισχύοντος (αστικού) Δικαίου, όταν σε ποινικές υποθέσεις εμπλέκονται αλλοδαποί τουρίστες. Που προσπαθούν να συνηθίσουν τον ελληνικό λαό σε μια συμπεριφορά δουλικότητας απέναντι σε κάθε αλλοδαπό τουρίστα, την ίδια στιγμή που καλλιεργούν το ρατσισμό και το πογκρομιστικό πνεύμα απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες.
Φυσικά και δεν μας φταίνε σε τίποτα οι τουρίστες. Ούτε τους αντιμετωπίζουμε με εχθρικό πνεύμα, μολονότι δεν είναι λίγες οι φορές που διακρίνουμε την ιμπεριαλιστική λογική στη συμπεριφορά κάποιων απ’ αυτούς (τι νομίζετε, η Bild με το ρατσισμό της ενάντια στους «τεμπέληδες του Νότου», δεν έχει κάνει ζημιά σε συνειδήσεις ανθρώπων που από μικροί διαπαιδαγωγούνται στο πνεύμα της ιμπεριαλιστικής υπεροχής;). Αλλο το τουριστικό αλισβερίσι, όμως, και άλλο η δουλικότητα. Και βέβαια, η υπεράσπιση της περηφάνειας δεν είναι υπόθεση του κάθε θρασύδειλου πέτσακα, είναι υπόθεση του ελληνικού λαού.
ΥΓ. Αν ακούσαμε καλά, στις κατηγορίες που απήγγειλαν στους δύο Μυλοποταμίτες έβαλαν και την επιβαρυντική περίσταση του αντιρατσιστικού νόμου. Αλήθεια, στα φασιστοειδή-πέτσακες που οργάνωσαν το πογκρόμ κατά των πακιστανών εργατών πέρυσι στο Λασίθι, γιατί δεν έβαλαν τέτοια κατηγορία;
