Τον Μαυρογιαλούρο μιμήθηκε ο Τσίπρας στη Θεσσαλονίκη, θέλοντας να δείξει ότι η πολιτική της κυβέρνησής του -σε περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές- απέχει έτη φωτός από την νεοφιλελεύθερη σκληρή δημοσιονομική πολιτική του Μητσοτάκη.
Εξεστόμισε άπειρα «θα», που απαιτούν αύξηση δαπανών για την Παιδεία. Αντιπολίτευση είναι, τσάμπα είναι οι γαλαντομίες και το κιμπαριλίκι, ενώ γνωρίζει ότι η χώρα, ανεξαρτήτου διακυβέρνησης, θα είναι για χρόνια κάτω από συνεχή σκληρή δημοσιονομική επιτήρηση από τους ιμπεριαλιστές δανειστές. Απόδειξη π.χ. η υπογραφή του Μνημόνιου 3 από τον ΣΥΡΙΖΑ, η από κοινού με τον ΟΟΣΑ σύσταση μελέτης για την «αξιολόγηση του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος», οι εξευτελιστικές δαπάνες για την Παιδεία όλα τα μνημονιακά χρόνια αλλά και μετά, που υποτίθεται ότι βγήκαμε από τα μνημόνια, η σε βάθος τριετίας εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η εξαγγελία μόνιμων διορισμών-σταγόνα και πάλι στον ωκεανό μόλις το 2019, στο τέλος δηλαδή της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και η λειτουργία των σχολείων με τις «πλάτες» δεκάδων χιλιάδων αναπληρωτών, οι «κόφτες» στην Παιδεία (κάλυψη των κενών με αναπληρωτές και ωρομίσθιους, μηδενικοί μόνιμοι διορισμοί, Ενιαίος Τύπος Ολοήμερου Δημοτικού και Νηπιαγωγείου, μείωση ωρών λειτουργίας, αύξηση διδακτικού ωραρίου εκπαιδευτικών, δεύτερες και τρίτες αναθέσεις μαθημάτων, συγχωνεύσεις-καταργήσεις τμημάτων, αυστηροποίηση των όρων εγγραφής στο Ολοήμερο και στη λειτουργία τμημάτων Ομάδων μαθημάτων Προσανατολισμού, κ.ά.), κ.λπ.
Στα «θα» περιλαμβάνονται:
- Η καθιέρωση της δεκατετράχρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης.
- Η άμεση επιπλέον ενίσχυση με 20.000 διορισμούς δασκάλων και καθηγητών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
- Η θέσπιση ρήτρας αυτόματης πρόσληψης, ώστε αυτόματα να διορίζεται ένας εκπαιδευτικός για καθένα που θα συνταξιοδοτείται.
- Ο διπλασιασμός σε βάθος τετραετίας της χρηματοδότησης των πανεπιστημίων.
- Ο διπλασιασμός σε βάθος τετραετίας, του αριθμού των μελών ΔΕΠ, με 2000 διορισμούς ανά έτος.
- Η διαμόρφωση Εθνικού Σχεδίου Φοιτητικής Στέγης.
Κάνοντας σπέκουλα με τα όνειρα της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακές σπουδές και την οργή για την εφαρμογή της καρμανιόλας της Ελάχιστης Βάσης Εισαγωγής από Μητσοτάκη-Κεραμέως, αλλά και με την αντίθεση του φοιτητικού κινήματος στην εγκατάσταση Πανεπιστημιακής Αστυνομίας, ο Τσίπρας εξήγγειλε βεβαίως, βεβαίως και επισήμως αυτά που είχε ήδη πει ο Φίλης: κατάργηση και της ΕΒΕ και της Πανεπιστημιακής Αστυνομίας.
Οσον αφορά τη «μεγάλη τολμηρή Δημοκρατική Μεταρρύθμιση, με στόχο ένα ισχυρό Δημόσιο σχολείο», ανέφερε ότι θα επαναφέρει την «αναβάθμιση του Απολυτηρίου του Λυκείου, με ταυτόχρονη αναδιαμόρφωση του προγράμματος, ώστε στη Γ Λυκείου να διδάσκονται λιγότερα μαθήματα περισσότερες ώρες» και «το σύστημα εισαγωγής που ακύρωσε η Νέα Δημοκρατία …και δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί, το σύστημα εισαγωγής των “πράσινων” και “κόκκινων” σχολών που είχαμε ήδη νομοθετήσει».
Οσοι, λοιπόν, επαναπαύθηκαν με τις παραπάνω ονειρώξεις των «θα», προσγειώθηκαν τώρα ανώμαλα.
Ας θυμηθούμε, λοιπόν, εν τάχει, το «αναβαθμισμένο Λύκειο» του ΣΥΡΙΖΑ και το σύστημα εισαγωγής Γαβρόγλου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, που ήταν μια καρικατούρα «ελεύθερης πρόσβασης», μια πρόταση κατηγοριοποίησης μαθητών, Τμημάτων και Σχολών με βάση την αγοραία λογική της προσφοράς και της ζήτησης:
- Διατηρούνται οι δυο τύποι Λυκείου, το Γενικό Λύκειο και το Επαγγελματικό Λύκειο, το οποίο προορίζεται για τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού, τα παιδιά της εργατικής τάξης.
- Ο πολυδιαφημισμένος αυτόνομος ρόλος του Λυκείου κουρελιάζεται. Το Λύκειο υποτάσσεται απολύτως στην προσπάθεια εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Τα όποια ψήγματα γενικής μόρφωσης έχουν απομείνει περιορίζονται κατά πολύ στη Β΄ Λυκείου και εξαφανίζονται στη Γ΄ Τάξη, το Λύκειο αποκτά χαρακτηριστικά σχολείου ειδίκευσης.
Το όραμα κάθε προοδευτικού ανθρώπου, το σχολείο να μην είναι υποχείριο της αγοράς, αλλά να διαμορφώνει ολοκληρωμένες προσωπικότητες με ευρύτητα πνεύματος και κριτική σκέψη, να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά ως την ηλικία των 18 ετών (14χρονο ενιαίο σχολείο γενικής και πολυτεχνικής μόρφωσης) πετιέται στα σκουπίδια.
Η Γ΄ Λυκείου τυπικά μόνον ανήκει στο Λύκειο. Ουσιαστικά αποκόπτεται, γίνεται «προπαρασκευαστική» τάξη για την εισαγωγή στα ΑΕΙ-ΤΕΙ, δηλαδή τάξη φροντιστήριο.
- Η απόκτηση του απολυτήριου του Λυκείου δεν είναι εύκολη υπόθεση. «Αναβαθμίζεται» μέσω μίνι πανελλαδικών εξετάσεων στα τέσσερα εξάωρα μαθήματα (τα ίδια με τις πανελλαδικές εξετάσεις), που βαφτίζονται ενδοσχολικές εξετάσεις. Το 40% του βαθμού του απολυτήριου προκύπτει από τις εξετάσεις αυτές, στις οποίες τα θέματα δεν μπαίνουν από τον καθηγητή του σχολείου που γνωρίζει το επίπεδο γνώσης των μαθητών του, αλλά από τους καθηγητές της ομάδας σχολείων, ανά Διεύθυνση Εκπαίδευσης. Επιτηρητές είναι καθηγητές άλλων σχολείων και διαφορετικής ειδικότητας από την ειδικότητα των καθηγητών του εξεταζόμενου μαθήματος, τα γραπτά των μαθητών έχουν καλυμμένα τα ονόματα και βαθμολογούνται από καθηγητή άλλου σχολείου.
Βαθμός προαγωγής παραμένει το 9,5.
Για τα μαθήματα που εξετάζονται και γραπτά, ο Μ.Ο. διαμορφώνεται κατά 60% από το Μ.Ο. των δύο τετραμήνων και κατά 40% από το βαθμό της γραπτής απολυτήριας εξέτασης.
Για τα υπόλοιπα μαθήματα, ο βαθμός είναι ο Μ.Ο. των δύο τετραμήνων.
Στη διαμόρφωση του Γενικού Μ.Ο. (τελικού βαθμού) συμμετέχουν ισότιμα όλα τα μαθήματα πλην της Φυσικής Αγωγής.
- Οι μαθητές μετά το πέρας της Β΄Λυκείου μαθαίνουν να εσωτερικεύουν «τη μοίρα» τους, να αποδέχονται «το ριζικό» τους. Αυτόν το χαρακτήρα έχει η υποβολή της Α΄ δήλωσης (πρώτο μηχανογραφικό) και μάλιστα σε πολύ περιορισμένο αριθμό επιλογών (10 επιλογές). Τέρμα τα όνειρα. Οι μαθητές κατηγοριοποιούνται και ο τελικός διαχωρισμός επέρχεται στη Γ΄ Λυκείου, όπου και υποβάλλεται (τον Μάρτιο) η Β΄δήλωση που είναι και δεσμευτική.
- Με βάση τις προτιμήσεις των μαθητών στην Α΄δήλωση και τον αριθμό εισακτέων που θα έχει αποφασιστεί ανά Τμήμα, θα προκύψει ένας αριθμός Τμημάτων για τα οποία ο αριθμός των προτιμήσεων θα είναι μικρότερος από τον αριθμό εισακτέων. Αυτά τα Τμήματα, στα οποία ο αριθμός των αιτήσεων υπολείπεται των διαθέσιμων θέσεων, ονομάζονται «Τμήματα ελεύθερης πρόσβασης» (ΤΕΠ).
Τα υπόλοιπα Τμήματα, δηλαδή εκείνα στα οποία ο αριθμός των αιτήσεων υπερβαίνει τις διαθέσιμες θέσεις, ονομάζονται «Τμήματα πρόσβασης μόνο με πανελλαδικές εξετάσεις» (ΤΠΠΕ).
- Μετά την υποβολή της Α΄ δήλωσης, ο μαθητής ενημερώνεται για το ποιες από τις προτιμήσεις του αντιστοιχούν σε ΤΠΠΕ και ποιες σε ΤΕΠ. Από το σύνολο των δηλώσεων προκύπτουν:
(1) Αυτές στις οποίες συμπεριλαμβάνεται ένα τουλάχιστον ΤΕΠ και,
(2) Αυτές στις οποίες όλα τα Τμήματα είναι ΤΠΠΕ.
Οι μαθητές της κατηγορίας (2), διαγωνίζονται στις πανελλαδικές για την εισαγωγή τους στην Ανώτατη Εκπαίδευση μιας και από τις προτιμήσεις τους στη Α’ δήλωση δεν έχει προκύψει κανένα ΤΕΠ.
Μετά τη λήξη του 1ου τετραμήνου, οι μαθητές της κατηγορίας (1) επιβεβαιώνουν αν θα συμμετάσχουν στις πανελλαδικές εξετάσεις ή αν προτιμούν να εισαχθούν σε ένα από τα ΤΕΠ που είχαν συμπεριλάβει στην Α’ δήλωση. Η επιβεβαίωση αυτή είναι οριστική και δεσμευτική. Ο μαθητής που είχε τουλάχιστον ένα ΤΕΠ στην Α΄ Δήλωση μπορεί:
(α) να επιλέξει εισαγωγή σε ΑΕΙ μέσω πανελλαδικών εξετάσεων, χάνοντας το δικαίωμα πρόσβασης σε κάποιο από τα ΤΕΠ που είχε δηλώσει ή,
(β) να επιλέξει ένα από τα ΤΕΠ που είχε συμπεριλάβει στην Α΄ δήλωση, οπότε εισάγεται στο Τμήμα αυτό, με μόνη προϋπόθεση την κτήση του απολυτηρίου της Γ΄Λυκείου.
Οι μαθητές που επέλεξαν τις πανελλαδικές, μετά τις εξετάσεις και τη δημοσιοποίηση των βαθμών τους της τελικής επίδοσης, υποχρεούνται να συμπληρώσουν μηχανογραφικό με όσες επιλογές Τμημάτων επιθυμούν, ασχέτως του περιεχομένου της Α’ δήλωσης.
-Ο διαχωρισμός αυτός, που στη ζωή θα είναι και διαχωρισμός απόφοιτων από σχολές ελεύθερης πρόσβασης και από σχολές που απαιτούν συμμετοχή σε πανελλαδικές εξετάσεις, θα έχει ανάλογο αντίχτυπο και στην αγορά εργασίας.
Τέλος, ο Τσίπρας εξήγγειλε «τη λειτουργία των Διετών Προγραμμάτων Σπουδών, όπου θα εισάγονται χωρίς εξετάσεις οι απόφοιτοι των ΕΠΑΛ, θα παρέχουν επαγγελματικό πιστοποιητικό ευρωπαϊκών προδιαγραφών, και θα λειτουργούν σε συνεργασία με τοπικούς παραγωγικούς φορείς».
Πρόκειται για τα καθρεφτάκια προς τους ιθαγενείς, τα παιδιά της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για τα οποία προορίζονται τα λεγόμενα «πανεπιστημιακά ΙΕΚ».
Πέρα από την εμπλοκή των καπιταλιστών, των επιχειρηματικών ομίλων, των τοπικών παραγόντων στην επιλογή και διαμόρφωση των διετών προγραμμάτων, στο περιεχόμενο σπουδών προς ίδιον όφελος (ό,τι κάνει δηλαδή ακριβώς τώρα και η ΝΔ), οι συριζαίοι δε διστάζουν να μπαχαλοποιήσουν εν ολίγοις και τις πανεπιστημιακές σπουδές, ακολουθώντας την κακόφημη Μπολόνια, που προβλέπει συλλογή πιστωτικών μονάδων από κάθε είδους δομές και εκτός τυπικής εκπαίδευσης, σεμινάρια και τα ρέστα.
Γιούλα Γκεσούλη
