Ο Πολάκης πουλάει. Πουλάει στο κομματικό ακροατήριο του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι αυτός που «τα λέει έξω από τα δόντια», που «δεν μασάει», που «τα βάζει με τα βοθροκάναλα της διαπλοκής» κτλ. κτλ. Τι είναι αυτό το ακροατήριο πλέον; Αποτελείται κυρίως από λαμόγια ή από υποψήφια λαμόγια με το μάτι να γυαλίζει από τη στέρηση. Είδαν εξουσία σε περίοδο κρίσης, προσπαθούν να βρουν τρόπο να επωφεληθούν κι όταν αντικρίζουν το σύντομο του περάσματός τους από την εξουσία τρελαίνονται. Γιατί τα λεφτά είναι λίγα και οι διαδικασίες αργές. Ο Πολάκης, λοιπόν, είναι αυτός που τους τονώνει το ηθικό, κλείνοντάς τους το μάτι καθησυχαστικά: μην κιοτεύετε, ωρέ, δεν πέφτουμε! Ενας ψευτόμαγκας για τους ψευτόμαγκες.
Ο Πολάκης πουλάει, είναι περιζήτητος στις κομματικές συνάξεις (κάτι σαν γιγαντιαία «γκρουπ θέραπι» για λαμόγια και πεισματάρηδες αφελείς), αλλά τον ακολουθούν και οι «παπαράτσι» των αστικών ΜΜΕ, έτοιμοι να εκμεταλλευτούν κάθε υπερβολή, κάθε μπούρδα που θα εκστομίσει, για να πλήξουν μέσω αυτού στην κυβέρνηση.
Ο Πολάκης είναι ακροβάτης. Πρέπει ταυτόχρονα να ικανοποιεί το κομματικό ακροατήριο, λέγοντάς του αυτά που πρέπει να του πει, κλείνοντάς του με νόημα το μάτι για να μην ανησυχεί, και να κινείται εντός των πλαισίων του θεσμικού του ρόλου ως υπουργός. Αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο, ενώ δεν έχει και την πείρα. Τα πάντα βρίσκονται στην αρχή τους. Και το κομματικό ακροατήριο θέλει ν' ακούει μεγάλες κουβέντες και οι Πολάκηδες δεν έχουν μάθει να χειρίζονται το λόγο με θεσμικό τρόπο. Γι' αυτό και συμβαίνουν οι στραβές.
Τι «ξέρει» το κομματικό ακροατήριο; Οτι «έχουμε την κυβέρνηση, αλλά δεν έχουμε ακόμα την εξουσία». Τι πρέπει να του πει ο Πολάκης; Οτι «σιγά-σιγά θα πάρουμε και την εξουσία, παραμερίζοντας όλο τον παλιό μηχανισμό που είναι εχθρικός προς εμάς». Και το λέει: «Υπάρχει ένα μεγάλο θέμα με τη δικαιοσύνη. Ενα πολύ μεγάλο μέρος των δικαστών -και πρέπει να μπει νέο αίμα σε αυτό το σώμα– ένα πολύ μεγάλο μέρος των δικαστών, για να το πω κομψά, έχει δεσμεύσεις ή τέλος πάντων να το πω λιγότερο κομψά είναι στο παραδικαστικό κύκλωμα του παρόντος ή του παρελθόντος». Τι καταλαβαίνει το κομματικό ακροατήριο; Οτι θ' αρχίσουν να σπρώχνουν «δικούς τους» στο δικαστικό σώμα. Νέο αίμα. Συριζάκια που τελείωσαν ή τελειώνουν τη Νομική. Και ταυτόχρονα, να κάνουν επιλογές στα ψηλά κλιμάκια. «Γι' αυτό έχουμε τον Παπαγγελόπουλο», είναι σαν να τους λέει ο Πολάκης. Δε χρειάζεται να τους πει ότι «ο Παρασκευόπουλος είναι καλός, αλλά είναι πολύ μαλακός». Το αντιλαμβάνονται μόνοι τους.
Αυτό που είπε ο Πολάκης είναι γκάφα, βέβαια. Αυτά είναι πράγματα που λέγονται σε μια παρέα, σε μια κλειστή κομματική σύσκεψη, όχι όμως σε μια ανοιχτή συγκέντρωση στο Περιστέρι. Η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που την έχασε η παράταξη της εκλεκτής του ΣΥΡΙΖΑ Β. Θάνου-Χριστοφίλου (προέδρου του Αρείου Πάγου) και την πήραν άλλοι, εκλεκτοί της αντιπολίτευσης, δεν έχασε την ευκαιρία που της πρόσφερε ο Πολάκης. Εξέδωσε πύρινη ανακοίνωση: «Ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας οφείλει ή να ανακαλέσει τις δηλώσεις του ή να καταγγείλει τους επίορκους δικαστές, εφόσον γνωρίζει τέτοιους. Οι δικαστές και εισαγγελείς της χώρας, που επιτελούν με αμεροληψία το συνταγματικό τους καθήκον, δεν ανέχονται στο εξής τέτοιου είδους συκοφαντικές δηλώσεις. Ζητούμε πλέον την παρέμβαση του προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος ως εγγυητής του πολιτεύματος θα πρέπει να λάβει θέση».
Τι δουλειά έχει ο πρόεδρος της Δημοκρατίας σ' ένα τέτοιο θέμα; Κάποιοι μητσοτακικοί θέλουν να «κάψουν» τον Παυλόπουλο και προσπαθούν να τον εκθέσουν μ' αυτό τον τρόπο. Ακολουθώντας τη λογική της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, αν ο Παυλόπουλος δεν παρέμβει, τότε δε θα ασκεί σωστά τα καθήκοντά του ως εγγυητής του πολιτεύματος! Αυτό πια κι αν είναι υποκρισία.
Οι υπόλοιπες δικαστικές ενώσεις (Δικαστικών Λειτουργών ΣτΕ, Διοικητικών Δικαστών, Εισαγγελέων Ελλάδος, Δικαστικών Λειτουργών ΕΣ και Μελών του ΝΣΚ) εξέδωσαν κοινή ανακοίνωση, σε σκληρή γλώσσα: «Θλιβερές, ανεπίτρεπτες και ασύμβατες με τη συνταγματική αρχή της διάκρισης των λειτουργιών οι δηλώσεις του υπουργού κ. Πολάκη, ο οποίος όχι μόνο αγνοεί και παραγνωρίζει τον κατά το Σύνταγμα θεσμικό ρόλο της Δικαιοσύνης και συνακόλουθα των λειτουργών της, αλλά προσβάλλει και απαξιώνει με εντυπωσιακή προχειρότητα χωρίς καμία απολύτως τεκμηρίωση και με ισοπεδωτικές γενικεύσεις τους δικαστικούς λειτουργούς, υποσκάπτει την εμπιστοσύνη των πολιτών στο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης». Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου. Τους έχει τόσο μεγάλη εμπιστοσύνη ο ελληνικός λαός, νερό πίνει στ' όνομά τους, και τους τη χαλάει ο Πολάκης!
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Ν. Παρασκευόπουλος, που είναι άλλου στιλ σε σχέση με τον Πολάκη, ενώ από την άλλη πρέπει να κρατάει τις ισορροπίες με τους δικαστές, κράτησε τις αποστάσεις του, όπως είχε κάνει και με τον συνάδελφό του Παπαγγελόπουλο. «Είτε είναι δήλωση χωρίς νόημα είτε κριτική, οφείλει να έχει επιχειρηματολογία», είπε, συμπληρώνοντας το στάνταρ σ' αυτές τις περιπτώσεις: η κυβέρνηση εμπιστεύεται την ελληνική δικαιοσύνη. Αυτή η τοποθέτηση έγινε σε απάντηση των δεξιών που επιστράτευσαν το βαρύ πυροβολικό (Βορίδης, Δένδιας, Μπουμπούκος) για να ζητήσουν την παραίτηση Πολάκη και να καταγγείλουν τον Τσίπρα που δεν τον διώχνει.
Ο Πολάκης δεν το έβαλε στα πόδια, δείγμα του ότι έχει γερές πλάτες στο Μαξίμου (και όχι του ότι είναι μάγκας και «δεν μασάει»). Από τη μια πέρασε στην αντεπίθεση, καταγγέλλοντας ότι οι δηλώσεις του «ερμηνεύονται υπό το πρίσμα της ολομέτωπης επίθεσης ΜΜΕ και αντιπολίτευσης, προς την κυβέρνηση» (έβαλε μπροστά την κυβέρνηση και κράτησε για τον εαυτό του το ρόλο του μαχητικού σωματοφύλακά της), και από την άλλη περιόρισε τις καταγγελίες του σε φαινόμενα που -όπως είπε- αντιμετωπίζουν ως πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας. Οπως είπε, «από την ημέρα ανάληψης των καθηκόντων μας, έχουμε αποστείλει ως πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, στους εισαγγελείς διαφθοράς, αρκετά πορίσματα ερευνών του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας (ΣΕΥΥΠ), προς περαιτέρω διερεύνηση και απόδοση ευθυνών», για τα οποία «υπάρχουν δημοσιευμένα αποτελέσματα ερευνών και πορίσματα για τη λειτουργία παραδικαστικών κυκλωμάτων στο χώρο της Δικαιοσύνης». Και κατέληξε με πονηριά: «Τιμώ κάθε δικαστικό και οποιονδήποτε άλλο δημόσιο λειτουργό, ο οποίος με έντιμο τρόπο, σε δύσκολες συνθήκες, κάνει ευσυνείδητα τη δουλειά του».
Αρα, ο Πολάκης τιμά τους ευσυνείδητους και καταγγέλλει τους επίορκους! Τι πρωτότυπο. Οταν τον επισκεφτεί στο γραφείο του ο αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δασούλας, στον οποίο η Κουτζαμάνη ανέθεσε να διενεργήσει προκαταρκτική εξέταση, λίγες μέρες πριν βγει στη σύνταξη, ο Πολάκης θα του πει ακριβώς αυτό: ότι μιλούσε γενικά και όχι συγκεκριμένα. Δεν αποκλείεται να του «σερβίρει» και μερικές υποθέσεις καθυστερήσεων για ζητήματα του υπουργείου Υγείας. Και φυσικά, ο φάκελος θα πάει στο αρχείο, αφού δεν υπάρχει υλικό υπόστρωμα για να τον στηρίξει.
Είναι προφανές ότι ο Πολάκης θα συνεχίσει στο ίδιο στιλ, με την ενθάρρυνση του Μαξίμου. Πουλάει στο κομματικό ακροατήριο, είπαμε. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει και εξασφαλισμένη τη θέση του στην κυβέρνηση, όταν γίνει ανασχηματισμός. Πολλές φορές επικρατούν άλλες σκέψεις, προκύπτει ανάγκη να κρατηθούν άλλες ισορροπίες και οι Πολάκηδες πετιούνται στα σκουπίδια σαν στυμμένες λεμονόκουπες. Σε κάθε περίπτωση, αυτό που εκτυλίσσεται είναι ένα παιχνίδι προπαγάνδας και εξουσιαστικού ανταγωνισμού. Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να φτιάξει το «σύστημά του».
