Eνα αποκαλυπτικό άρθρο δημοσιεύτηκε στο Middle East Eye στις 25 Σεπτέμβρη. Αναφέρεται στις δαιδαλώδεις διαδρομές του σιωναζιστικού πολεμικού-βιομηχανικού συμπλέγματος για την εξάπλωσή του στην Ευρώπη, με σημαντικούς σταθμούς τις βαλκανικές χώρες. Εκτός από την Ελλάδα του «προθυμότατου» Μητσοτάκη, βλέπουμε την ολόψυχη συμμετοχή στις μπίζνες της σιωναζιστικής παραγωγής όπλων του μεγαλοσέρβικου εθνικισμού και του… «σοσιαλιστή» Εντι Ράμα στην Αλβανία. Επίσης, η έρευνα του ΜΕΕ «σκοντάφτει» συνεχώς σε ελληνικά ονόματα, δείγμα της ευρύτερης διαπλοκής της ελληνικής αστικής τάξης με το εγχείρημα της σιωναζιστικής πολεμικής βιομηχανίας. Μιας βιομηχανίας που εμφανίζεται ως σιωνιστική, ελέγχεται όμως από το αμερικάνικο και βρετανικό πολεμικό βιομηχανικό σύμπλεγμα.
Η δική μας προσέγγιση είναι πιο ευρεία από αυτήν του ΜΕΕ και των ειδικών του λονδρέζικου King’s College, όμως τα στοιχεία που παρατίθενται στο άρθρο έχουν την αυταξία τους και μας υποδεικνύουν ότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας για να μετατραπεί σε υλική δύναμη η αλληλεγγύη προς τον παλαιστινιακό λαό και την Υπόθεσή του.
***
ΠΗΓΗ: Μiddle East Eye
Η συμφωνία για την κατασκευή μη επανδρωμένων αεροσκαφών αναδεικνύει τα αυξανόμενα πολιτικά διακυβεύματα της παραγωγής ισραηλινών όπλων στο εξωτερικό
.Elis Gjevori | 25 Σεπτέμβρη 2026
Στα τέλη της περασμένης εβδομάδας [14-20 Σεπτέμβρη], ο πρόεδρος της Σερβίας Aλεξάνταρ Βούτσιτς εγκαινίασε ένα εργοστάσιο παραγωγής ισραηλινών μη επανδρωμένων αεροσκαφών, ενισχύοντας τον στρατό της χώρας του και την τοπική οικονομία κατά τη διάρκεια μιας εκλογικής χρονιάς.
Η Σερβία έχει εκλογές στις 25 Οκτώβρη και ο Βούτσιτς, πρόεδρος από το 2017, επιδιώκει να επιστρέψει ως πρωθυπουργός, καθώς δεν έχει δικαίωμα να είναι υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές του 2027.
Η συνεργασία, για την οποία ανέφεραν πρώτοι τον Απρίλιο το BIRN και η Haaretz, αναμενόταν να φέρει κοντά τον κρατικό παραγωγό όπλων της Σερβίας, Yugoimport-SDPR, και τον ισραηλινό κατασκευαστή όπλων Elbit Systems. Ωστόσο, ήταν η δομή της εμπορικής συνεργασίας για τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που προκάλεσε ερωτήματα.
Οι αρχικές αναφορές περιέγραφαν μια κοινοπραξία 51-49 μεταξύ της Elbit και της Yugoimport-SDPR. Τα τρέχοντα εταιρικά αρχεία δεν αντικατοπτρίζουν αυτή τη δομή. Αντίθετα, τα σερβικά εταιρικά αρχεία αναφέρουν ως ιδιοκτήτη του εργοστασίου μη επανδρωμένων αεροσκαφών την SDS Technologies, η οποία ιδρύθηκε τον Απρίλη του 2025 με την ονομασία Cupa Enterprises. Την εταιρία αυτή κατέχει μια βρετανική εταιρία που προηγουμένως ονομαζόταν Cupa Limited.
Το Σερβικό Επιχειρηματικό Μητρώο αναφέρει τρεις διευθυντές της SDS Technologies στις 17 Σεπτέμβρη: την ελληνίδα πολίτη Mαρία Καρδαμάκη, τον ισραηλινό δικηγόρο Ζιόν Αμίρ, ο οποίος έχει εκπροσωπήσει τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, και τον Ζορζ Αντουάν Ελγοσάιν από τις Ηνωμένες Πολιτείες, με λιβανικές ρίζες. Το BIRN ανέφερε πρώτο τον διορισμό του Αμίρ στην SDS Technologies στις 20 Σεπτέμβρη.
Τη Δευτέρα [21 Σεπτέμβρη], η Cupa Limited άλλαξε την επωνυμία της στο μητρώο Companies House του Ηνωμένου Βασιλείου σε Liberty Blue International Ltd. Το δημόσιο προφίλ της αναφέρει ως κύριες δραστηριότητές της «δραστηριότητες δορυφορικών τηλεπικοινωνιών» και «δραστηριότητες συμβούλων διαχείρισης, εκτός από τη χρηματοοικονομική διαχείριση».
Ο μοναδικός ενεργός διευθυντής της είναι ο Πολυχρόνης Τσιανάκας, η καταχωρισμένη διεύθυνση του οποίου βρίσκεται στη συνοικία Σεντ Τζέιμς του Λονδίνου. Ενας άλλος διευθυντής, ο έλληνας υπήκοος Aθανάσιος Ράμμος, παραιτήθηκε από τη βρετανική εταιρία τον Ιούλη και από την SDS Technologies στη Σερβία στις 17 Σεπτέμβρη.
Σύμφωνα με το Companies House, ο Ράμμος εξακολουθεί να ελέγχει το 75% της Liberty Blue International.
Ούτε η Yugoimport-SDPR ούτε η Elbit Systems εμφανίζεται στα εταιρικά αρχεία της Σερβίας ή του Ηνωμένου Βασιλείου, γεγονός που εγείρει το ερώτημα για τον ρόλο που διαδραμάτισαν στο εγχείρημα.
Η Elbit Systems δεν ανακοίνωσε δημόσια τα εγκαίνια του εργοστασίου. Το Middle East Eye ρώτησε την εταιρία σχετικά με τη δομή ιδιοκτησίας του εργοστασίου μη επανδρωμένων αεροσκαφών και τη συμμετοχή της στην SDS Technologies, αλλά δεν είχε λάβει απάντηση μέχρι τη στιγμή της δημοσίευσης.
Ο Ραν Κριλ, εκτελεστικός αντιπρόεδρος της Elbit Systems για το διεθνές μάρκετινγκ και την επιχειρηματική ανάπτυξη από το 2015, καθόταν δίπλα στον Bo;ytsitw κατά την τελετή των εγκαινίων.
Ελλειψη διαφάνειας
Ανακοινώνοντας το εργοστάσιο στο Instagram και στο Facebook την περασμένη Πέμπτη, ο Βούτσιτς δήλωσε: «Τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη που βλέπετε να ξεκινούν σήμερα παράγονται στη Σερβία. Τα σχέδια είναι μεγάλα. Σας δείχνω μόνο ένα μικρό μέρος από αυτά που μου επιτρέπεται να δείξω».
«Πιστεύουμε ότι θα ανοίξουμε, μαζί με τους ισραηλινούς εταίρους μας, τουλάχιστον τρία ακόμη εργοστάσια σε ολόκληρη τη Σερβία», είπε.
Ενώ χειριζόταν για λίγο ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ο Βούτσιτς δήλωσε για τα όπλα: «Περνούν μέσα από τα παράθυρα και κυνηγούν τον αντίπαλο, είναι απίστευτα αποτελεσματικά». «Είμαι πολύ χαρούμενος που έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο ανάπτυξης», είπε, προσθέτοντας ότι το σερβικό εργοστάσιο όπλων Krusik θα παρήγαγε τις κεφαλές.
«Υπάρχει τεράστια απόκλιση μεταξύ αυτού που ανακοινώθηκε αρχικά και αυτού που εμφανίζεται στα επίσημα έγγραφα»
– Vuk Vuksanovic, Τμήμα Πολεμικών Σπουδών του King’s College London
Ανώτεροι αξιωματούχοι της Elbit και η πρέσβειρα του Ισραήλ, Aβιβίτ Μπαρ-Ιλάν, παρέστησαν στα εγκαίνια. Σε ανάρτηση στο Facebook, η ισραηλινή πρεσβεία το χαρακτήρισε «ένα ακόμη ορόσημο στην ισχυρή και στρατηγική μας συνεργασία, ενισχύοντας τους οικονομικούς και βιομηχανικούς δεσμούς και ανεβάζοντας τη συνεργασία Ισραήλ-Σερβίας σε ένα νέο επίπεδο».
Ο Ντάνιελ Μάρτιν, εκτελεστικός διευθυντής της ισραηλινής οργάνωσης «κυβερνοασφάλειας» Cyber 7, ήταν επίσης παρών για να «μοιραστεί γνώσεις, εμπειρία, μαθήματα και λάθη με τους εταίρους μας».
«Υπάρχει τεράστια απόκλιση μεταξύ αυτού που ανακοινώθηκε αρχικά και αυτού που εμφανίζεται στα επίσημα έγγραφα», δήλωσε στο MEE ο Βουκ Βουκσάνοβιτς, λέκτορας εξωτερικής πολιτικής και μεγάλης στρατηγικής στο Τμήμα Πολεμικών Σπουδών του King’s College London.
«Η Elbit Systems πιθανότατα παρείχε τις τεχνολογικές λύσεις για αυτή την εγκατάσταση», δήλωσε ο Βουκσάνοβιτς. «Ωστόσο, η πραγματική δομή ιδιοκτησίας απαιτεί πιο προσεκτικό έλεγχο, ιδίως επειδή η έλλειψη διαφάνειας και οι αδιαφανείς, μυστικές συμφωνίες αποτελούν τον κανόνα στη σερβική αμυντική βιομηχανία, η οποία ελέγχεται σε μεγάλο βαθμό από πολιτικές ελίτ», πρόσθεσε.
«Αυτή η μυστικότητα και η έλλειψη διαφάνειας έχουν γίνει ιδιαίτερα έντονες στην προμήθεια οπλικών συστημάτων από εξωτερικούς προμηθευτές από τη Σερβία», δήλωσε ο Βουκσάνοβιτς. Η Σερβία έχει ήδη υπογράψει αρκετές συμφωνίες με την Elbit, συμπεριλαμβανομένης μιας συμφωνίας το 2025 για την αγορά του συστήματος πυροβολικού Puls και πολεμικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών Hermes 900, ύψους 335 εκατομμυρίων δολαρίων.
Η Elbit επεκτείνεται επίσης στην Αλβανία. Το 2025 υπέγραψε συμφωνίες για την προμήθεια μη επανδρωμένων αεροσκαφών και το άνοιγμα σχολής πτήσης εκεί.
Η Ρουμανία φιλοξενεί ήδη αρκετές εγκαταστάσεις παραγωγής της Elbit, καθώς το Ισραήλ επεκτείνει την παραγωγή όπλων του πέρα από τα σύνορά του.
«Τα ισραηλινά συμφέροντα καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τον σχεδιασμό εθνικής ασφάλειας, καθώς το Ισραήλ θέλει να επεκτείνει τη στρατηγική του περιφέρεια πέρα από τη Μέση Ανατολή, η οποία πλήττεται από συγκρούσεις», δήλωσε ο Βουκσάνοβιτς.
«Ο σχεδιασμός της εφοδιαστικής αλυσίδας ακολουθεί την ίδια λογική, καθώς το Ισραήλ θέλει να διασφαλίσει ότι η αμυντική του βιομηχανία διαθέτει εφοδιαστικές αλυσίδες σε χώρες πέρα από τα άμεσα σημεία ανάφλεξης», πρόσθεσε.
«Αλληλεξάρτηση μέσω όπλων»
Το Ισραήλ ενδέχεται να έχει έναν ακόμη λόγο για να ενσωματώσει την πολεμική του βιομηχανία σε χώρες των οποίων οι πολιτικοί ηγέτες θεωρεί ότι είναι πρόθυμοι εταίροι, ανεξάρτητα από τη δημόσια αντίθεση στη γενοκτονία του στη Γάζα.
Νωρίτερα αυτόν τον μήνα, ένα φιλοϊσραηλινό αμερικανικό think tank κάλεσε το Τελ Αβίβ να εμβαθύνει τη «στρατιωτική, τεχνολογική, επιχειρησιακή και οικονομική» ενσωμάτωσή του με τις ΗΠΑ, έως ότου οποιαδήποτε προσπάθεια της Ουάσινγκτον να περιορίσει το Ισραήλ θα επέβαλλε κόστος στις ίδιες τις ΗΠΑ.
Η πρόταση του Mαρκ Ντουμπόβιτς, διευθύνοντος συμβούλου του εδρεύοντος στην Ουάσινγκτον Foundation for Defense of Democracies, έχει περιγραφεί ως προσπάθεια «οπλοποίησης της αλληλεξάρτησης», συνδέοντας στενότερα τις θέσεις εργασίας, τις στρατιωτικές δυνατότητες και τα οικονομικά συμφέροντα των ΗΠΑ με το Ισραήλ.
«Το Ισραήλ προσπαθεί να περάσει από το να είναι εξαγωγέας όπλων στο να γίνει μέρος των πολεμικών βιομηχανικών βάσεων άλλων χωρών», δήλωσε στο MEE ο Αντρέας Κριγκ, αναπληρωτής καθηγητής σπουδών ασφάλειας στο King’s College London. «Αυτή είναι μια πολύ ισχυρότερη θέση. Αν η Elbit απλώς κατασκευάζει ένα σύστημα στο Ισραήλ και το πουλά στη Ρουμανία ή τη Βρετανία, η σχέση παραμένει ουσιαστικά συναλλακτική», είπε.
«Το Ισραήλ δημιουργεί δίκτυα κυβερνήσεων, εταιριών και αμυντικών οργανισμών που έχουν κάτι απτό να χάσουν από μια σοβαρή ρήξη στις σχέσεις»
– Andreas Krieg, King’s College London
«Από τη στιγμή που κατασκευάζει τοπικά, απασχολεί τοπικούς μηχανικούς, συνεργάζεται με εγχώριους προμηθευτές και μεταφέρει τμήματα της παραγωγικής διαδικασίας, ενσωματώνεται στις υποδομές εθνικής ασφάλειας αυτής της χώρας», πρόσθεσε.
Ηδη από το 2004, μια μελέτη που βρίσκεται σήμερα στο αρχείο του Institute for National Security Studies του Ισραήλ περιέγραφε πώς οι τοπικές συνεργασίες θα μπορούσαν να αξιοποιήσουν τοπικά δίκτυα και να παρέχουν προστασία, λειτουργώντας ως «δίχτυ ασφαλείας έναντι δυσμενών πολιτικών αλλαγών».
Νωρίτερα φέτος, το Jerusalem Institute for Strategy and Security, ένα ακόμη ισραηλινό think tank, υποστήριξε ότι η κοινή παραγωγή, οι από κοινού προμήθειες και οι μεταφορές τεχνολογίας θα «μείωναν τον κίνδυνο που δημιουργεί ένα μονομερές εμπάργκο».
«Αυτό είναι αρκετά κοντά σε αυτό που θα αποκαλούσα αλληλεξάρτηση μέσω όπλων», δήλωσε ο Κριγκ. «Το Ισραήλ εισάγει τον εαυτό του στα αμυντικά δίκτυα με τρόπους που καθιστούν το διαχωρισμό ολοένα και πιο δαπανηρό».
Εντωμεταξύ, το Misgav Institute for National Security and Zionist Strategy, ένα ακόμη ισραηλινό think tank, προσδιορίζει ρητά τη Σερβία και την Αλβανία ως μέρος των προσπαθειών του Ισραήλ να «συνεργαστεί με τις ευρωπαϊκές χώρες μεμονωμένα, αντί για την ήπειρο ως ενιαίο μπλοκ», ως μέσο εδραίωσης των ευρωπαϊκών διαιρέσεων σχετικά με το Ισραήλ.
«Κοιτάξτε την κατεύθυνση προς την οποία κινούνται τα πράγματα», δήλωσε ο Κριγκ, προσθέτοντας: «Η Elbit διαθέτει πλέον επτά εγκαταστάσεις παραγωγής στη Ρουμανία, περισσότερες από δώδεκα εγκαταστάσεις στη Βρετανία, επεκτείνει την παρουσία της στη Γερμανία και τη Σουηδία και συμμετέχει στην τοπική παραγωγή μη επανδρωμένων αεροσκαφών στη Σερβία.
«Αυτό δεν αποτελεί πλέον απλώς μια εξαγωγική στρατηγική. Το Ισραήλ διεθνοποιεί σταδιακά την πολεμική βιομηχανική βάση του. Το Ισραήλ δημιουργεί δίκτυα κυβερνήσεων, εταιριών και αμυντικών οργανισμών που έχουν κάτι απτό να χάσουν από μια σοβαρή ρήξη στις σχέσεις».
