Xτες, Τετάρτη 7 Μάη, «το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γιόρτασε την 80ή επέτειο από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη σε τελετή στην ολομέλεια με τρεις βετεράνους». Ποιοι ήταν αυτοί οι βετεράνοι; Ενας Βέλγος που είχε συμμετάσχει στη Μάχη των Αρδεννών, ένας Πολωνός «βετεράνος της απελευθέρωσης της Πολωνίας» και ένας ακόμα Πολωνός «ο οποίος συμμετείχε στην εξέγερση του γκέτο της Βαρσοβίας».
Εναν κι έναν τους είχαν διαλέξει. Η μάχη των Αρδεννών, η απελευθέρωση της Πολωνίας (θα δούμε παρακάτω τι εννοούν) και η εξέγερση του γκέτο της Βαρσοβίας ήταν τα τρία ορόσημα του Β’ παγκόσμιου πολέμου! Η μάχη του Στάλινγκραντ; Η μάχη του Κουρσκ; Η πολιορκία του Λένινγκραντ; Τα μαζικά αντάρτικα στην Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία και την Αλβανία; Ολα αυτά και πολλά ακόμα είναι… ως μη γενόμενα. Γι’ αυτό και δεν αναζήτησαν Βετεράνους από τη Ρωσία και τις υπόλοιπες πρώην σοβιετικές Δημοκρατίες και από τα αντάρτικα κινήματα της Βαλκανικής. Βλέπετε αυτά καθοδηγούταν από τους κομμουνιστές.
Η επιλογή των δύο Πολωνών κάθε άλλο παρά τυχαία ήταν. Ο πολωνοεβραίος του γκέτο της Βαρσοβίας χρησιμοποιήθηκε για να τονώσει τη «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» σε μια περίοδο που όλος ο κόσμος φρίττει από τα μαζικά εγκλήματα των σιωναζιστών του Ισραήλ. Ο δε άλλος Πολωνός υπήρξε οπαδός της αγγλόδουλης πολωνικής κυβέρνησης του Λονδίνου. Αυτής που διέταξε τον τυχοδιωκτισμό της εξέγερσης της Βαρσοβίας από την Armia Krajowa (Πολωνικός Εσωτερικός Στρατός), τον Αύγουστο του 1944, χωρίς καμιά επαφή και συνεννόηση με τον Κόκκινο Στρατό, ο οποίος προέλαυνε και είχε ήδη μπει στην Πολωνία.
Οι αγγλόδουλοι νόμιζαν ότι οι ναζιστικές δυνάμεις θα το βάλουν στα πόδια και πως οι ίδιοι θα απελευθερώσουν τη Βαρσοβία προτού φτάσει ο Κόκκινος Στρατός και έτσι θα ελέγξουν την Πολωνία. Μόνο που οι ναζιστικές δυνάμεις δεν το έβαλαν στα πόδια. Αντίθετα ενισχύθηκαν και προχώρησαν σε ένα λουτρό αίματος, δολοφονώντας αδιάκριτα αντάρτες και άμαχο πληθυσμό. Παρά τη συμμετοχή των κομμουνιστών της Armia Ludowa στον πόλεμο και δυνάμεων της Πρώτης Πολωνικής Στρατιάς που πολεμούσε μαζί με τον Κόκκινο Στρατό, ο συσχετισμός των δυνάμεων ήταν καταθλιπτικά υπέρ των ναζί. Μετά από δύο μήνες, οι αντιδραστικοί του ταξίαρχου Κομορόφσκι (αυτός ήταν ο διοικητής της Armia Krajowa) παραδόθηκαν στους ναζί, εξασφαλίζοντας την αντιμετώπισή τους ως αιχμαλώτων πολέμου.
Οι ναζί εξασφάλισαν τις ζωές των αγγλόδουλων Πολωνών που παραδόθηκαν σ’ αυτούς, όμως ο πολωνικός λαός πλήρωσε με πολύ αίμα και μαζικό εκτοπισμό τον τυχοδιωκτισμό τους. Χρειάστηκαν τεσσερεσίμισι ακόμα μήνες στον Κόκκινο Στρατό για να μπει νικητής και να απελευθερώσει τη Βαρσοβία (17.1.1945), ύστερα από σκληρές μάχες με τα ναζιστικά στρατεύματα που προσπαθούσαν να κρατήσουν την Πολωνία, καθώς ήξεραν ότι στη συνέχεια ο Κόκκινος Στρατός θα έμπαινε στη Γερμανία.
Οπως και έγινε τελικά. Το 1ο Λευκορωσικό Μέτωπο Στρατιών υπό τον στρατάρχη Ζούκοφ απελευθέρωσε την Πολωνία και μαζί με το 1ο Ουκρανικό Μέτωπο Στρατιών υπό τον στρατάρχη Κόνιεφ έκλεισαν τα ναζιστικά στρατεύματα σε μια σφιχτή λαβίδα, φτάνοντας μέχρι το Βερολίνο, όπου η ναζιστική ηγεσία υπέγραψε την άνευ όρων παράδοσή της.
Αυτοί ήταν οι βετεράνοι που φώναξε η ευρωενωσίτικη ευρωκαμαρίλα για να γιορτάσουν μαζί με την Μέτσολα και τον Κόστα την απελευθέρωση της Ευρώπης! Είναι τόση η προκλητικότητά τους που έφτιαξαν ένα τετράλεπτο επετειακό βίντεο με τίτλο: «Τοπία Μνήμης – Επέτειος για τα 80 χρόνια από το Τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ευρώπη». Στο βίντεο υπάρχει Τσόρτσιλ, υπάρχει… Ρίγκαν, αλλά όχι Στάλιν. Υπάρχει η ακτή της Νορμανδίας, αλλά όχι η Μόσχα, το Στάλινγκραντ, το Κουρσκ, μέρη που έγιναν οι πιο αποφασιστικές μάχες του πολέμου. Ακόμα και τον Ζούκοφ έκοψαν από την τελετή παράδοσης των ναζί! Υπάρχουν νεκροταφεία αμερικανών και βρετανών στρατιωτών, όχι όμως το τεράστιο κοιμητήριο του Λένινγκραντ με τους εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς ή το μνημείο στο λόφο Μαμάγιεφ του Στάλινγκραντ. Είκοσι εφτά εκατομμύρια νεκρούς είχε η Σοβιετική Ενωση και η ελεεινή ευρωκαμαρίλα τους έσβησε και αυτούς. Ακόμα και το Ράιχσταγκ το δείχνουν όπως είναι σήμερα, ψάλλοντας ύμνους στον γερμανικό ιμπεριαλισμό, και όχι όπως ήταν όταν στον τρούλο του καρφώθηκε η κόκκινη σημαία με το σφυροδρέπανο (γι’ αυτά θα μιλήσουμε αύριο).
Mamayef kurgan, Στάλινγκραντ
Piskaryovskoye Memorial, Λένινγκραντ
Δείτε το ευρωενωσίτικο αηδιαστικό ανοσιούργημα:
