Η διαμαρτυρία μιας ομάδας από τους ιδιοκτήτες των δρομώνων ίππων και των εργαζόμενων στον Ιππόδρομο «έπαιξε» σε όλα τα κανάλια γιατί ήταν αρκετά πρωτότυπη. Επέλεξαν ως τόπο της διαμαρτυρίας την πλατεία μπροστά από την παλιά Βουλή, έβαλαν μερικά άλογα να στηθούν μπροστά από το άγαλμα του Κολοκοτρώνη, παρά την ανακοίνωση των μπάτσων ότι απαγορεύεται η κίνηση των ιπποειδών σε ολόκληρη την Αττική, και καταφέραν να τραβήξουν τα φώτα της δημοσιότητας. Εξαιτίας της διαμάχης μεταξύ ΤΑΙΠΕΔ και ΟΠΑΠ ΑΕ, ο Ιππόδρομος κινδυνεύει με οριστικό λουκέτο και ο στόχος των διαμαρτυρόμενων ήταν να παρέμβει ο Μητσοτάκης και να δώσει λύση στο αδιέξοδο που έχει προκύψει.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι εργαζόμενοι στον Ιππόδρομο ζητούν την παρέμβαση της κυβέρνησης υπέρ των συμφερόντων της ΟΠΑΠ ΑΕ, προκειμένου να μην σταματήσουν οι ιπποδρομίες και χάσουν τη δουλειά τους. Το ίδιο έργο το είχαμε δει και το 2019, όταν η εταιρία αποφάσισε τον Δεκέμβρη του 2018 να αναστείλει την λειτουργία του Ιππόδρομου, με πρόσχημα τις σοβαρές οικονομικές απώλειες. Τότε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είχε ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των καπιταλιστών και με νομοθετική ρύθμιση του Τσακαλώτου άλλαξαν ορισμένοι από τους αρχικούς όρους της σύμβασης, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εταιρίας.
Τον Ιούλη του 2020 το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έκανε δεκτές τις αλλαγές και ακύρωσε τη ρύθμιση Τσακαλώτου, δρομολογώντας εξελίξεις στο χώρο των ιπποδρομιών. Η ΟΠΑΠ ΑΕ, μετά από τη δυσμενή γι’ αυτήν εξέλιξη, άρχισε να πιέζει πολιτικά για να γίνει μια νέα συμφωνία με το ΤΑΙΠΕΔ και όταν είδε ότι οι πιέσεις που ασκούσε δεν είχαν αποτέλεσμα, αποφάσισε να παίξει και πάλι το «χαρτί» του εκβιασμού απειλώντας με οριστικό λουκέτο, εξαιτίας της οικονομικής ζημιάς που έχει από τη διεξαγωγή των ιπποδρομιών.
Οσοι δεν γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα για την υπόθεση της εξαγοράς του ΟΔΙΕ από την ΟΠΑΠ ΑΕ, είναι πολύ πιθανό να θεωρήσουν λογικές τις απαιτήσεις της εταιρίας, εν μέσω οικονομικής κρίσης. Αν πιάσουμε όμως το νήμα από την αρχή της υπόθεσης, θα δούμε ότι η πραγματικότητα είναι διαφορετική. Για να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή τους βάση, θα πρέπει να γυρίσουμε περίπου πεντέμισι χρόνια πίσω. Τότε η κυβέρνηση Σαμαρά αποφάσισε να ιδιωτικοποιήσει τον ΟΔΙΕ (Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδας) και στο σχετικό διαγωνισμό η Emma Delta (Τσέχοι και Μελισσανίδης) κατάφερε να κερδίσει την Intralot του Κόκκαλη, προσφέροντας για να αποκτήσει τον ΟΔΙΕ 40.500.000 ευρώ, ποσό πολύ πιο πάνω από την πραγματική αξία του Ιππόδρομου.
Από την πρώτη στιγμή που επιλέχθηκε η ΟΠΑΠ ΑΕ για να διαδεχτεί τον κρατικό ΟΔΙΕ, η πλειοψηφία όσων ασχολούνταν με τις ιπποδρομίες είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις της, αφού ήταν ξεκάθαρο ότι ο ΟΠΑΠ «επένδυσε» στις ιπποδρομίες όχι από ενδιαφέρον για το άθλημα, αλλά για να ξεφορτωθεί την Intralot και να τη βγάλει από το χώρο του αθλητικού στοιχήματος. Ο ΟΔΙΕ ήταν κερδοφόρα κρατική επιχείρηση με σημαντικά έσοδα (έγινε ζημιογόνα όταν «φορτώθηκε» τα έξοδα μετεγκατάστασης του ιππόδρομου στο Μαρκόπουλο) και προτού εξαγοραστεί είχε ένα σημαντικό δίκτυο με 50 αμιγώς ιπποδρομιακά πρακτορεία και περισσότερα από 400 συστεγαζόμενα με πρακτορεία του ΟΠΑΠ. Αν η Intralot αποκτούσε τον ΟΔΙΕ, θα μπορούσε να στήσει ένα δικό της δίκτυο με καταστήματα αθλητικού τζόγου (θα μπορούσε να έχει ακόμη και «κουλοχέρηδες»), το οποίο θα δρούσε ανταγωνιστικά στον ΟΠΑΠ και θα έπαιρνε ένα σημαντικό κομμάτι της αγοράς.
Οι Τσέχοι και ο Μελισσανίδης αποφάσισαν να δώσουν περισσότερα φράγκα από την Intralot, προκειμένου να αποκτήσουν τον ΟΔΙΕ και να αποτρέψουν αυτό το ενδεχόμενο, γνωρίζοντας εξαρχής ότι δεν θα είχαν κέρδη από τη συγκεκριμένη «επένδυση». Αλλωστε, όσα διαδραματίστηκαν από την υπογραφή της σύμβασης παραχώρησης το 2015 μέχρι την αναστολή της διεξαγωγής των ελληνικών ιπποδρομιών τον Δεκέμβρη του 2018, αλλά και μετά την τροποποίηση της σύμβασης από τον Τσακαλώτο μέχρι και σήμερα, επιβεβαιώνουν τους φόβους των ιπποδρομιακών φορέων.
Η ΟΠΑΠ ΑΕ δεν έκανε το παραμικρό για να διασφαλίσει την «επένδυσή» της και άφησε τις ελληνικές ιπποδρομίες να οδηγηθούν σε αδιέξοδο, αδιαφορώντας για τους εργαζόμενους στον κλάδο. Αν δούμε τα οικονομικά μεγέθη της αρχικής συμφωνίας, θα καταλάβουμε ότι για την εταιρία η απαξίωση του ιππόδρομου και η αναστολή των ιπποδρομιών είναι πιο συμφέρουσα από τη διεξαγωγή τους. Σύμφωνα με τα οικονομικά στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, η ετήσια ζημιά της ΟΠΑΠ ΑΕ από τη λειτουργία του Ιππόδρομου ανέρχεται στα 8.000.000 ευρώ. Η ρήτρα που υπάρχει στην αρχική συμφωνία προβλέπει ότι αν δεν διεξαχθούν οι ιπποδρομίες, με ευθύνη της εταιρίας, τότε αυτή θα πρέπει να καταβάλλει 500.000 ευρώ ετησίως στο ελληνικό δημόσιο.
Τα νούμερα είναι ξεκάθαρα και μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο Μελισανίδης και οι Τσέχοι δεν καίγονται για τη λειτουργία του Ιππόδρομου και εκβιάζουν για να πετύχουν τροποποίηση της σύμβασης με καλύτερους όρους. Ανεξάρτητα από τη στάση που θα κρατήσει η κυβέρνηση και την εξέλιξη που θα έχει η υπόθεση, αυτό που πρέπει να κρατήσουμε είναι ότι η κατάσταση στο χώρο των ελληνικών ιπποδρομιών είναι οριακή. Η σφιχτή οικονομική πολιτική που ακολουθεί η ΟΠΑΠ ΑΕ και η περικοπή των επάθλων (υπήρξε μείωση κοντά στο 70% και πλέον τα έπαθλα είναι στο ελάχιστο που προβλέπει η σύμβαση), σε συνδυασμό με τη γήρανση και τη μείωση των αλόγων (στον ιππόδρομο υπάρχει ο ελάχιστος αριθμός αλόγων που απαιτούνται για να γίνονται οι ιπποδρομίες) και την έλλειψη επενδυτικού ενδιαφέροντος στην ιπποπαραγωγή, έχουν δημιουργήσει ένα ασφυκτικό περιβάλλον και εργασιακή ανασφάλεια για τους περίπου 2.000 εργαζόμενους. Οι εξελίξεις αναμένονται σε σύντομο χρονικό διάστημα και δεν μπορούμε να κάνουμε πρόβλεψη για την τελική έκβαση, αφού δεν γνωρίζουμε τα επιχειρηματικά σχέδια και τις προτεραιότητες της ΟΠΑΠ ΑΕ.
Κλείνοντας, αυτό που πρέπει να σχολιαστεί είναι ότι για μια ακόμη φορά τα αφεντικά χρησιμοποιούν τους εργαζόμενους ως μοχλό πίεσης για να προωθήσουν τις μπίζνες τους. Πριν από λίγες μέρες είχαμε την «κινητοποίηση» στο χώρο της εστίασης, στην οποία συμμετείχαν από κοινού τα αφεντικά και εργαζόμενοι, με τα αιτήματα να είναι προς όφελος των αφεντικών. Κάτι παρόμοιο γίνεται και στον ιππόδρομο, με τους εργαζόμενους της ΟΠΑΠ ΑΕ να ζητούν από την κυβέρνηση να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των καπιταλιστών, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δουλειά τους.
Μπορεί να ακούγεται παράξενα το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι βγαίνουν στο δρόμο και διεκδικούν για τα κέρδη των αφεντικών, όμως αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλο μας, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι αυτά τα φαινόμενα είναι το τίμημα της υποχώρησης του εργατικού κινήματος και της άμβλυνσης της ταξικής πάλης. Θα πρέπει συνεπώς, αν δεν θέλουμε να δούμε και στο μέλλον τέτοιου είδους κινητοποιήσεις, να παλέψουμε για την ανεξάρτητη ταξική οργάνωση της τάξης μας, με στόχο να πάψει να στοιχίζεται κάτω από τα λάβαρα των καπιταλιστών.
Κος Πάπιας
ΥΓ. Ο τίτλος είναι ατάκα ενός πολύ γνωστού φίλιππου, του Κώστα του «Αυγολέμονου», ο οποίος, αν και εξαιτίας της οικονομικής του κατάστασης και της λαϊκής καταγωγής του απέχει πολύ από τον χαρακτηρισμό «πρίγκιπας», συμμετέχει ενεργά στο ιπποδρομιακό «γίγνεσθαι», στο οποίο μπορεί εύκολα να χαρακτηριστεί «άρχοντας».
