Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Ο μεγάλος Bill (ποιος λογαριασμός ρε;), ο πλανητάρχης των (διαφόρων ειδών) λεκέδων, δεν ξεχνιέται. Την Τρίτη 19 του Αυγούστου κλείνει τα 79 χρόνια του.
Στην Αλάσκα το ραντεβού του Ντόναλντ με τον Βλαδίμηρο κι εμείς -μέσω του επετειολογίου- θυμόμαστε ότι ήταν 30 του Μάρτη του 1867 όταν η Αλάσκα πουλιόταν από την Ρωσία στις ΗΠΑ έναντι μόλις 7,2 εκατομμυρίων δολαρίων (4,5 δολάρια το τετραγωνικό χιλιόμετρο). Ο μεγάλος γκαφατζής μάλλον δεν το γνωρίζει, γι’ αυτό είπε ότι έχει ραντεβού «στη Ρωσία» με τον Βλαδίμηρο κι έριξε παγκόσμια το διαδίκτυο από τα χάχανα!
Στο 3,1% ο πληθωρισμός τον Ιούλιο, συνεχίζει ακάθεκτος παρά τα «μέτρα» και τις παπαρολογίες. Ανάμεσα στα πολλά, ξεχωρίζουν οι περαιτέρω αυξήσεις στα ήδη πανάκριβα: μεταφορά επιβατών με αεροπλάνο (11,8%), ελαιόλαδο (9,5%), ηλεκτρισμό (5,7%) και καφέ (5,3%). Σημειώνουμε ότι μέσα σε ένα έτος έχουμε αυξήσεις 19,3% στα φρούτα, 18,9% στο ηλεκτρικό ρεύμα, 16,8% στον καφέ και 11,3% στα απλησίαστα ενοίκια κατοικιών!
«Αφέντη μου κι αθίγγανε με τι να σε στολίσω»
ξέρω τι θες μα δεν μ’ αφήνουν ούτε να σε φτύσω.
«Είπαν: μια λέξη φτάνει / να κερδίσετε τη λευτεριά / μια λέξη μόνο. Ολη η ζωή σας / κρέμεται απ’ αυτή τη λέξη. / Τη λέξη δεν την είπανε. / Στη φυλακή κυλήσανε τα χρόνια τους / χρόνια και χρόνια / μια ολάκερη ζωή / χωρίς να νιώσουνε / της μοναξιάς την άβυσσο. / Περήφανοι που χτίζανε / την ευτυχία του κόσμου / μ’ αυτή τη λέξη που δεν είπανε» (Θανάσης Κωσταβάρας).
Το ότι η αμάθεια, η ανυπέρβλητη δυσχέρεια στην ορθογραφία και άγνοια της ορθής απλής γλώσσας χαρακτηρίζει συγκεκριμένες κοινωνικές και πολιτικές ομάδες ανθρώπων, είναι πλέον γνωστό και παροιμιώδες. Με τον αμετροεπή «πλανητάρχη», θυμηθήκαμε ένα παλιότερο δικό του «χτύπημα», όταν δασκάλα διόρθωσε επιστολή του και την έστειλε πίσω στον Λευκό Οίκο! Μια επιστολή γεμάτη λάθη και με εσφαλμένη χρήση κεφαλαίων (σας θυμίζει κάτι;). «Ουδέποτε στη ζωή μου έλαβα επιστολή που να είχε τόσα ανόητα λάθη», είχε δηλώσει η ίδια. Η πράξη της παραμένει ένα μικρό τσίμπημα ενάντια στη βαρβαρότητα που πάντα έχει κοινό υπόβαθρο και ίδια χαρακτηριστικά.
Πείτε μου πετροπέρδικες πάνω στης γης τη φλούδα
πείτε κι εσείς χρυσαετοί ψηλά απ’ τα ουράνια
γραμμένο αν το είδατε, αν βρήκατε σημάδια
του άθλιου καπιταλισμού να δείχνουνε την πτώση.
Βογκάει η ανθρωπότητα, όλη η Γης στενάζει
αλυσοδέσαν’ τους λαούς, στα γόνατα τους ρίξαν’
και προσκυνάν’ το τίποτε ή έστω γκατζετάκια
αποξεχνιούνται θλιβερά σ’ επίπλαστες σκοτούρες
κι όλο γκρεμός στο δρόμο τους, θάνατος, φόβος, βία.
Κράξτε παγώνια, κόρακες, όρνια και κουκουβάγιες
παντού να διαλαλήσετε τη μια και μόνη αλήθεια:
δεν πέφτει ο καπιταλισμός μονάχος του. Μόν’ θέλει
να σηκωθούμε εγώ, εσύ, να σφίξουμε τα χέρια
γροθιές να υψώσουμε, φωνές, με όλα μας τα όπλα
να βγούμε να τον ρίξουμε. Τ’ άλλα είν’ μόνο λόγια…
Δεν βλέπουμε πολλά δημοσιεύματα φέτος, γιατί άραγε; Ενημερώστε μας λίγο περισσότερο για τη φετινή πορεία του τουρισμού, να πάει η καρδιά μας στη θέση της.
Με αφορμή τις ημέρες των διακοπών που διάγουμε: «Στην αλλοτριωμένη μορφή της ευχαρίστησης, τίποτα δεν συμβαίνει μέσα μου. Εχω καταναλώσει τούτο ή εκείνο, τίποτα δεν άλλαξε μέσα μου και το μόνο που έχει μείνει είναι η ανάμνηση αυτού που έκανα. Ο τουρίστας με τη φωτογραφική μηχανή είναι ένα ξεχωριστό σύμβολο μιας αλλοτριωμένης σχέσης με τον κόσμο. Η συλλογή φωτογραφιών του αποτελεί το υποκατάστατο μιας εμπειρίας που θα μπορούσε να είχε αλλά δεν την απέκτησε» (Erich Fromm).
Ας αντέχουμε. Ραντεβού τον Σεπτέμβρη, όπως έγραφε και έξω από τα σινεμά κάποτε.
Κοκκινοσκουφίτσα
