Πότε θα έρθει μια χρονιά
πότε θα έρθει η μέρα…
Γκαντεμόσαυρε, έχεις τα κότσια να ρισκάρεις για να διαψεύσεις τον προαναφερθέντα τίτλο που σου απέδωσε ο λαός και να επισκεφτείς τη Σαντορίνη;
Σε συνέχεια όσων είπε για κυνισμό και αδιαφορία για την καταστροφή του κόσμου η συνοδός πολυτελείας και συγγραφέας από το Βερολίνο Salome Balthus και καταγράφαμε στο προηγούμενο φύλλο: Αιώνες ληστείας του τρίτου κόσμου τάισαν και ισχυροποίησαν τον καπιταλισμό, δημιουργώντας την ανισόρροπη, επίπλαστη ευμάρειά του. Κι έρχεται τώρα ο Ντόναλντ (ποιος Ντακ ρε;) να παγώσει ξαφνικά τη βοήθεια προς τον τρίτο κόσμο. Με ένα νόμο και μια υπογραφή (ποιος Αλέξης ρε;) ανέστειλε για τρεις μήνες όλα τα προγράμματα διεθνούς αρωγής, εξαιρώντας μόνο την παροχή έκτακτης επισιτιστικής αρωγής προς Ισραήλ (ναι, Ισραήλ!) και Αίγυπτο!…
Ολοι το ξέρουν εξαρχής: η φάση με τα Τέμπη
σε κάτι πολύ βρώμικο σαφώς και παραπέμπει.
Η κάπνα απ’ την έκρηξη μια μπόχα αναπέμπει
κι η άθλια συγκάλυψη άρχισε SOS να εκπέμπει.
Και είπεν ο πολύπειρος κάπτεν στο υπουργικό συμβούλιο: «Δεν είναι η πρώτη φορά που συναντάμε κυματισμούς, θα τους ξεπεράσουμε με οδηγό την αλήθεια και τη δράση». Και τα ποντίκια στα αμπάρια άρχισαν να ανησυχούν, γιατί η «αλήθεια» και η… δράση έφεραν τους κυματισμούς…
Όλα του πήγαιναν δεξιά, δεξιά κι αυτός τραβούσε
πρίμα καιρός, όλα καλά, μονότερμα, ανία
ούτε για δείγμα αντίπαλος, αντίλογος κανένας
πέρα απ’ τις πολιτικές άσφαιρες μαλακοί S.
Και ξαφνικά ανατροπή του σκηνικού! Γαμ’ auto!
Για μόνο πενήντα εφτά ονόματα σβησμένα
από τις λίστες πολιτών, ήρθαν τα πάνω κάτω
κι όλο έρχονται σύννεφα που προμηνύουν μπόρα…
Οι λέξεις που ξεχειλίζουν στα δελτία ειδήσεων είναι: τρόμος, πανικός, φόβος, αποτροπιασμός, οργή, ανησυχία, οδύνη, σοκ και μερικές ακόμα που μας διαφεύγουν. Συν τη λέξη πόλεμος, που εσχάτως πέρασε και στα καταναλωτικά είδη (πόλεμος της φέτας, πόλεμος του λαδιού κ.α.). Οσο για τους διαφημιστάδες, αυτοί βλέπουν παντού… «επανάσταση» και «επαναστατικό».
«Τακ τακ εσύ» (δύσμοιρε σύντροφε), TikTok εγώ. Για την απρόσκοπτη επιστροφή στα σπήλαια.
Λοιπόν καλοί μου σύντροφοι και ποιος δεν έχει βίτσια;
Μην σας πειράζει που στη στήλη αρέσουν τα κορίτσια
εκείνα που ‘χουν χάρισμα την άνεση του λόγου
που ως τραχανάς απλώνεται πέραν του παραλόγου.
Θυμάστε πόσες πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια
και πόσες αποδήμησαν ωσάν τα χελιδόνια.
Μα μη φοβάστε, κάθε μια στον τενεκέ σαν μπαίνει
μια νέα το λιγότερο (συχνά και δύο) στέλνει.
Σοφή δήλωση Ερντογάν για τους σεισμούς στη Σαντορίνη: «Η ετοιμότητα είναι θέμα επιβίωσης». Ακόμα αναρωτιόμαστε…
«Ριβιέρα της Μέσης Ανατολής»! Καταλαβαίνουμε για τι και ποιους μιλάμε; Κι ακόμα μιλάμε και θα μιλάμε και θα μιλάμε…
Μα είναι δυνατό να φτάνουν στο 20% του ΑΕΠ οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις! Δεν πρέπει να μειωθούν;
Συγχαίρει, αυτοσυγχαίρεται, γλείφει, κράζει, κραυγάζει
άδων εις βοθροκάναλα, τους πάντες νευριάζει.
Πολλές φορές του βάζουνε λουρί όταν ξεφύγει
όπως τώρα. Μα σύντομα το στόμα ξανανοίγει.
Μόλις βρέξει λίγο παραπάνω στο λεκανοπέδιο Αττικής, στη χώρα της ανάπτυξης που «ηγείται στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση» (τι εξωφρενικές και εξοργιστικές παπάρες έχουμε ακούσει!), κλείνει η οδός Πειραιώς, βγαίνουν βοθρολύματα στην Ποσειδώνος και η Κατεχάκη γίνεται… Ποταμάκη.
Σε βρίζουνε νυχθημερόν, σε στρίμωξαν, φωνάζουν
μα μη μασάς, τράβα μπροστά, όρνια είναι και κράζουν.
Το νου σου στις καρέκλες συ, που έχεις στα οπίσθια
έτσι κι αλλιώς η λογική, βλέπεις, πνέει τα λοίσθια.
Μπορεί κάποιοι να τις προβάλλουν συστηματικά και το πόπολο να διασκεδάζει ή να μουρμουρίζει, αλλά αυτές οι κοσμοπολίτικες αργόσχολες βδέλλες που παρασιτούν προσκολλημένες στους λαούς, νυν ή τέως κατακάθια των πιο σκοτεινών εποχών της ιστορίας, μόνο δεινά φέρνουν και τίποτα άλλο.
Κοκκινοσκουφίτσα
