ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ
Μετά το φιάσκο με το σποτάκι για τον Μωυσή-Κούλη, οι συριζαίοι δεν αρκέστηκαν στις γραπτές «διευκρινίσεις». Σκουρλέτης και Χαρίτσης επισκέφτηκαν τα γραφεία της ΕΣΗΕΑ για να ζητήσουν δουλοπρεπώς συγγνώμη από κάτι απίθανους που διοικούν τη δημοσιογραφική συντεχνία, με τη στήριξη και της παράταξης του ΣΥΡΙΖΑ, που -αν δεν κάνουμε λάθος- κατέχει και το πόστο του γενικού γραμματέα. Τη συνάντηση ζήτησε ο Σκουρλέτης, που έχει χρεωθεί το σποτ, ενώ ο Χαρίτσης πρέπει να πιέστηκε πολύ για να συνοδέψει τον γραμματέα του κόμματος, αν κρίνουμε από το ύφος κηδείας που είχε σε όλα τα πλάνα. Δε θυμόμαστε να έχει ξανασυμβεί τέτοιο περιστατικό. Συνήθως βρίσκεται μια φόρμουλα συμβιβασμού, ώστε και τα δύο μέρη να διατηρήσουν την αξιοπρέπειά τους. Εν προκειμένω, ο Σκουρλέτης πήγε στα γραφεία της ΕΣΗΕΑ για να πει ότι το σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ δεν ήθελε να πλήξει τους δημοσιογράφους, αλλά το σύστημα της αδιαφάνειας και της διαπλοκής και άκουσε την πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ να υπερασπίζεται, όχι τους δημοσιογράφους, αλλά τους εκδότες που πήραν λεφτά όπως έγινε σε όλη την Ευρώπη, χωρίς να προκληθεί φασαρία!
Outsourcing
O Παπαγγελόπουλος, έχει και τη δική του ατζέντα, κάνει και το δικό του outsourcing, έλεγε ο Παππάς στον Μιωνή. Τον όρο outsourcing τον μάθαμε από τις ξένες καπιταλιστικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Σε ελεύθερη απόδοση θα τον μεταφράζαμε ως «υπεργολαβίες». Συνήθως, όταν μια καπιταλιστική επιχείρηση θέλει να ρίξει τους μισθούς των εργατών της, δίνει κομμάτια της δουλειάς σε εξωτερικούς εργολάβους, οι οποίοι χρησιμοποιούν υποαμειβόμενη και «μαύρη» εργασία, παραβιάζουν τα ωράρια και εν γένει την εργατική νομοθεσία. Ετσι, βαθμιαία, η «μαμά» καπιταλιστική επιχείρηση ξεφορτώνεται εργάτες που είχαν καταφέρει, με οργανωμένους αγώνες, να κερδίσουν καλύτερα μεροκάματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας.
Ο Παππάς χρησιμοποίησε τον όρο outsourcing με την κυριολεκτική του έννοια: ο Παπαγγελόπουλος κάνει τη δική μας δουλειά (τη δουλειά του «μαγαζιού» ΣΥΡΙΖΑ), αλλά κάνει και δικές του δουλειές, με εξωτερικούς συνεργάτες, με εργολάβους. Οσο δε χαλάει τη δουλειά του «μαγαζιού» δεν έχουμε πρόβλημα. Πρόβλημα θα έχουμε αν τη χαλάσει…
ΥΓ. Οι παλαιότεροι θα θυμούνται μια φράση του Ανδρέα Παπανδρέου, που έμεινε παροιμιώδης: «Είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό του, αλλά όχι 500 εκατομμύρια». Σε δραχμές ήταν το ποσό και η υπόθεση αφορούσε στέλεχος που είχε τοποθετηθεί στη διοίκηση μεγάλης ΔΕΚΟ. Ας μην παριστάνουν, λοιπόν, κάποιοι τους ανθρώπους που έπεσαν από τα σύννεφα.
Περασμένα ξεχασμένα;
Στις 28 Απρίλη, ο επίκουρος καθηγητής του ΕΚΠΑ και μέλος της υπό τον Τσιόδρα κρατικής επιτροπής λοιμωξιολόγων, Γκίκας Μαγιορκίνης, έλεγε στο ραδιόφωνο «Παραπολιτικά 90,1» σχετικά με το άνοιγμα του τουρισμού:
«Αν ανοίξουμε τα σύνορα χωρίς να υπάρξει αυστηρός έλεγχος της κατάστασης των ατόμων που έρχονται ο κίνδυνος είναι υπαρκτός και υψηλός γιατί έτσι ήρθε αρχικά ο ιός στη χώρα».
Ηταν η περίοδος που και ο Τσιόδρας δήλωνε ότι καλό θα ήταν οι τουρίστες να έχουν κάνει τεστ δυο-τρεις μέρες πριν έρθουν στην Ελλάδα.
Πού βρισκόμαστε σήμερα; Λίγες μέρες πριν από το πλήρες άνοιγμα στον τουρισμό. Τα περί δειγματοληπτικών ελέγχων δεν μπορούμε να τα συζητήσουμε στα σοβαρά. Είναι στάχτη στα μάτια του ελληνικού λαού. Τα περί «αυστηρού ελέγχου της κατάστασης των ατόμων που έρχονται» πήγαν περίπατο, μαζί με την αξιοπιστία των κρατικών λοιμωξιολόγων.
Υποκρισία
«Λυπάμαι αλλά οι διάλογοι που δόθηκαν στη δημοσιότητα είναι διάλογοι γκάνγκστερ», έγραψε με προσποιητή αγανάκτηση ο Πρετεντεράκος για τη συνομιλία Παππά-Μιωνή. Ναι, οι άλλοι δεν έκαναν τέτοιες συζητήσεις, δεν παζάρευαν με καπιταλιστές, μιντιάρχες και κάθε καρυδιάς καρύδι. Ηταν τύποι και υπογραμμοί. Μόνο θεσμικά ενεργούσαν.
Το κατάφεραν και αυτό οι βρομιάρηδες του ΣΥΡΙΖΑ. Να επιτρέπουν στους πρώτους διδάξαντες να το παίζουν αθώες κορασίδες. Ηξεραν πολύ καλά πόσο βουτηγμένοι στη βρομιά ήταν οι πολιτικοί τους αντίπαλοι. Κι ενώ ήταν αποφασισμένοι να κάνουν τα ίδια, θέλησαν να παίξουν το παιχνίδι του «ηθικού πλεονεκτήματος». Για να πέσουν τελικά στην παγίδα που έστησαν για τους άλλους.
Απροσεξίες
Οταν για πρώτη φορά ο Μιωνής εμπλέχτηκε στις διαδικασίες της Προανακριτικής, αποκαλύπτοντας τις συναντήσεις του με Παππά και Παπαγγελόπουλο, στο γραφείο του πρώτου, ο Παπαγγελόπουλος το έπαιξε άσχετος. «Πιέστηκα από τον κ. Παππά, ο οποίος είχε κι αυτός πιεστεί από την ισραηλινή κυβέρνηση, να δεχτεί τον κ. Μιωνή», είπε, για να δικαιολογήσει τη συμμετοχή του στη σύσκεψη του Μαξίμου. Αυτή η σύσκεψη έγινε στις 10 Μάρτη του 2016. Η συνάντηση Παππά-Μιωνή στην Κύπρο, στην οποία ο σιωνιστής επιχειρηματίας-πράκτορας πήγε καλωδιωμένος και κατέγραψε τον Παππά, έγινε στις 21 Μάη του 2016. Δηλαδή, δύο μήνες και δέκα μέρες αργότερα. Σ' αυτή τη συνάντηση, ο Μιωνής στρέφει συνεχώς την κουβέντα γύρω από τον Παπαγγελόπουλο και ζητά από τον Παππά να τον χαλιναγωγήσει (τον Παπαγγελόπουλο). Δε θα έκανε κάτι τέτοιο αν δεν είχε προηγούμενα με τον Παπαγγελόπουλο. Επομένως, ο Παπαγγελόπουλος έλεγε ψέματα όταν παρίστανε τον άσχετο, που ενεπλάκη στην υπόθεση από τον Παππά. Ο Παπαγγελόπουλος είχε προηγούμενα με τον Μιωνή και ο τελευταίος είτε έβαλε τον Νετανιάχου να παρέμβει στον Τσίπρα είτε είχε απευθείας δίαυλο με τον Παππά (από την οικειότητα μεταξύ τους αυτό φαίνεται ως το πιθανότερο) και του ζήτησε να τον απαλλάξει από την πίεση που του ασκούσε ο Παπαγγελόπουλος. Το λόγο για τον οποίο του ασκούσε πίεση μπορούμε να τον φανταστούμε, θα θέλαμε όμως να μας τον εξηγήσει ο… αθώος Παπαγγελόπουλος. Ο οποίος φάνηκε απρόσεκτος όταν δήλωσε παντελώς άσχετος (εδώ που τα λέμε, πού να φανταστεί ότι ο Μιωνής έπιασε κορόιδο τον Παππά, τον έβαλε να κελαηδίσει και τον κατέγραψε).
Ο σώζων εαυτόν σωθήτω
«Από την συνομιλία φαίνεται ότι εγώ και η Τουλουπάκη δεν είχαμε καμία ανάμειξη στην υπόθεση. Ρωτήστε τον κ. Παππά». Αυτό ήταν το σχόλιο του Παπαγγελόπουλου, όταν οι κοινοβουλευτικοί συντάκτες τον ρώτησαν για το ηχητικό ντοκουμέντο που έστειλε στην Προανακριτική ο Μιωνής. Παρόμοιο περιεχόμενο είχε και η γραπτή δήλωση των συνηγόρων του Δημήτρη και Λύδιας Τσοβόλα: «Και αυτά τα σημερινά έγγραφα, ακόμη και αν θεωρηθούν αληθή, ουδόλως ενοχοποιούν τον Δημ. Παπαγγελόπουλο σε σχέση με τις διερευνώμενες πράξεις, αντιθέτως τον απενοχοποιούν πλήρως». Μ' άλλα λόγια, ο Παπαγγελόπουλος βγάζει την ουρά του απέξω, δείχνοντας τον Παππά.
Ζόρια
Τα λεφτά που κατατέθηκαν στον κοινό λογαριασμό της Ράικου με το σύζυγό της από φαρμακευτικές εταιρίες είναι «αστεία»: ένα χιλιάρικο από τη Novartis το 2008, άλλο ένα χιλιάρικο το 2010 και τρία χιλιάρικα από την ASTELLAS to 2014. Yπάρχει, όμως, έγγραφο ελεγκτών του ΕΟΠΥΥ που αναφέρει ότι ο εν λόγω γιατρός ζημίωσε το ελληνικό δημόσιο με 1,7 εκατ. ευρώ μέσω εικονικών συνταγογραφήσεων, κυρίως σε ηλικιωμένους που δεν είχε εξετάσει ποτέ! Κι εκεί είναι που αρχίζουν τα ζόρια για την κατήγορο του Παπαγγελόπουλου. Γιατί το μυαλό του καθένα πάει σε αφανείς δοσοληψίες. Μαύρο χρήμα, δηλαδή. Θα πρέπει να βρουν και τη διαδρομή αυτού του χρήματος, όμως. Αλλιώς θα μείνουν μόνο με τις πρόσκαιρες εντυπώσεις.
Οσο για μας, στεκόμαστε στην ύπαρξη αυτού του «όμορφου, ηθικού, αγγελικά πλασμένου» κόσμου, που απλώνεται από τις επιχειρήσεις στην αστική πολιτική και από εκεί στο σκληρό πυρήνα του αστικού κράτους. Κρατάς τη μύτη σου από τη μπόχα. Μέχρι πότε θα την κρατάμε, όμως; Από τη μπόχα θα γλιτώσουμε μόνο αν εξαφανίσουμε τον καπιταλισμό.
Διανόηση!
Ο «πολύς» Κ. Γεωργουσόπουλος παρουσίασε στη στήλη του στα «Νέα» το συγγραφέα και σκηνοθέτη Γιώργο Σεβαστίκογλου, που έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του στην πολιτική προσφυγιά (μαζί με τον Μάνο Ζαχαρία είχαν οργανώσει το κινηματογραφικό συνεργείο του ΔΣΕ). Δε θα ασχοληθούμε με την παπαρολογία του για τον Σεβαστίκογλου, αλλά μ' ένα θέμα που αποκάλυψε την ασχετοσύνη και τον αρπακολλισμό του. Με το γνωστό ύφος του παντογνώστη, πληροφόρησε τους αναγνώστες του ότι «στην Τασκένδη, μετά την αποκαθήλωσή του ως Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, επί μετασταλινικών κυβερνήσεων, εξορίστηκε και ο Νίκος Ζαχαριάδης και εργάστηκε με μεροκάματο ως υπάλληλος σε εργαστήριο φακών!». Εβαλε και θαυμαστικό, τρομάρα του.
Ο Ζαχαριάδης δεν εξορίστηκε ποτέ στην Τασκένδη. Ούτε εργάστηκε σε εργαστήριο φακών. Ο Ζαχαριάδης εκτοπίστηκε αρχικά στο Μποροβιτσί (κοντά στο Νόβγκοροντ) και μετά το 1962, όταν έστειλε τη γνωστή επιστολή με την οποία ζητούσε να επιστρέψει στην Ελλάδα και να δικαστεί, εξορίστηκε στο Σοργκούτ της Σιβηρίας, σε απόλυτη απομόνωση, για να μην μπορέσει να τους ξεφύγει. Και στο Μποροβιτσί και στο Σοργκούτ εργαζόταν στη δασική υπηρεσία. Οποιος έχει έστω και ελάχιστη γνώση των ιστορικών δεδομένων ξέρει ότι το μόνο μέρος που δεν υπήρχε περίπτωση να στείλουν τον Ζαχαριάδη είναι η Τασκένδη. Εκεί κατοικούσαν οι πολιτικοί πρόσφυγες, που στη συντριπτική τους πλειοψηφία υποστήριζαν τη γραμμή Ζαχαριάδη και τον ίδιο ως ηγέτη.
Ο πανάσχετος, όμως, παρουσίασε ως γεγονός το αδιανόητο! Ποιος ξέρει τι άκουσε, από ποιον το άκουσε, ποιον αφορούσε αυτό που άκουσε. «Μπουμπούνισε» την ανοησία, χωρίς να κάνει καν τον κόπο να ρίξει μια ματιά στο Διαδίκτυο, όπου θα έβρισκε τα πραγματικά δεδομένα. Αντιλαμβάνεστε, λοιπόν, πόση ακρίβεια έχουν οι διηγήσεις του για ανθρώπους που έχουν φύγει από τη ζωή.
Κρατικοί τραμπούκοι
Η προσπάθεια του ΣΥΡΙΖΑ να πατσίσει με τις δικές του πομπές δεν μας ενδιαφέρει. Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι ότι αυτόπτης μάρτυρας, άσχετος με το περιστατικό, επιβεβαίωσε στην ΕφΣυν ότι το περιστατικό στη Μιχαλακοπούλου στις 27 Απρίλη έγινε όπως καταγγέλθηκε και όχι όπως το παρουσίασαν η μπατσαρία και ο Χρυσοχοΐδης. Δεν υπήρξε κάποια αντίσταση σε έλεγχο από αστυνομικούς, που τάχα επέδειξε το θύμα. Ο άνθρωπος «τα είδε όλα» όταν η κρατική λιμουζίνα πέρασε με κόκκινο και κόντεψε να τον τσακίσει. Επεσε από το μηχανάκι για να αποφύγει το «θηρίο» και μετά έφαγε και ξύλο από τους μπάτσους-μπράβους του κυβερνητικού στελέχους, που ακόμα παραμένει ανώνυμο.
