Μπορεί το Χονγκ Κονγκ να είναι από τις πρώτες χώρες που εμφανίστηκε ο νέος κοροναϊός, δημιουργώντας καταστάσεις απίστευτης υστερίας, με «επιδρομές» στα σούπερ μάρκετ και ληστείες ακόμα και… χαρτιών τουαλέτας, όμως η κοροναϊκή υστερία δεν μπόρεσε να σταματήσει τις αντικυβερνητικές διαδηλώσεις που ξέσπασαν ξανά, μετά από περισσότερους από τέσσερις μήνες. Τις ανέστειλε αλλά δεν τις σταμάτησε.
Η μικρή διασπορά του ιού σε σχέση με αυτή που αναμενόταν (λιγότερα από 1.100 επιβεβαιωμένα κρούσματα και τέσσερις θάνατοι, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, σε αντίθεση με τα 300 θύματα που είχε όταν είχε ξεσπάσει η επιδημία του SARS, πριν από δεκαεφτά χρόνια) σίγουρα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο νέο ξέσπασμα που από την Κυριακή είχε ως αποτέλεσμα πάνω από 230 συλλήψεις και άγρια καταστολή από τις αστυνομικές αρχές, που έσπευσαν να επιβάλουν βαριά πρόστιμα και να ρίξουν άγριο ξύλο προκειμένου να εφαρμόσουν το νόμο της απαγόρευσης των συγκεντρώσεων άνω των οκτώ ατόμων, που έχει επιβάλει η κυβέρνηση λόγω της πανδημίας.
Οι διαδηλώσεις έχουν ξεκινήσει εδώ και δυο βδομάδες, αλλά την Κυριακή το απόγευμα εντάθηκαν, με εκατοντάδες διαδηλωτές να συγκεντρώνονται σε οκτώ πολυκαταστήματα του Μονγκ Κοκ για να φωνάξουν αντικυβερνητικά συνθήματα και να ζητήσουν ανεξαρτησία από το Πεκίνο. Το Μογκ Κοκ είναι ένας πολυσύχναστος «λαβύρινθος» γεμάτος μαγαζιά, αλλά και η περιοχή που κατά τα λεγόμενα διαφόρων ειδησεογραφικών πρακτορείων συγκεντρώνεται μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης.
Ανεξάρτητα από την έλλειψη ταξικής οργάνωσης και στόχων των διαδηλώσεων αυτών, που τον περασμένο χρόνο ταλάνισαν την πολιτική ηγεσία του Χονγκ Κονγκ και του Πεκίνου για πάνω από εφτά μήνες, ένα συμπέρασμα που αβίαστα βγαίνει είναι ότι ο κοροναϊός δεν μπορεί να «παγώσει» τις κοινωνικές αντιθέσεις. Γιατί είναι αυτές που γεννούν συγκρούσεις. Και οι διαδηλώσεις στο Χονγκ Κονγκ πηγάζουν από την ανέχεια πλατιών λαϊκών μαζών, με ωρομίσθια πείνας της τάξης των 4.5 ευρώ την ώρα (τόσο είναι τα 37.5 δολάρια Χονγκ Κονγκ, που θεσπίστηκαν ως κατώτατο ωρομίσθιο από πέρσι το Μάη, βλ. https://www.labour.gov.hk/eng/news/mwo.htm), σε μία χώρα πολύ πιο ακριβή από την Ελλάδα (βλ. https://www.numbeo.com/cost-of-living/country_result.jsp?country=Hong+Kong και https://www.mylifeelsewhere.com/cost-of-living/hong-kong/greece).
Το έχουμε ξαναγράψει παλιότερα (βλ. https://www.eksegersi.gr/issue/1010/Διεθνή/33271.Βίαιες-διαδηλώσεις-αγκάθι-για-το-Πεκίνο), ότι οι διαδηλώσεις και οι συγκρούσεις στο Χονγκ Κονγκ δεν έχουν ταξικό πρόσημο, αφού δεν αντιτίθενται στον καπιταλισμό. Ας μην ξεχνάμε, όμως, ότι το Χονγκ Κονγκ είναι υπό «κομμουνιστική» κηδεμονία, μιας και η Κίνα εξακολουθεί να πλασάρεται με ψευτοκομμουνιστικό προσωπείο, παρά το γεγονός ότι αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια την ατμομηχανή του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η στρεβλή συνείδηση των διαδηλωτών δεν αναιρεί το γεγονός ότι είναι η ταξική καταπίεση που οδηγεί σε τέτοιες αντιδράσεις που δεν τις σταματούν ούτε οι εκλογές ούτε ο κοροναϊός. Απλά κοπάζουν για να συνεχίσουν ξανά τη σισύφεια διαδρομή τους.
Ας το έχουμε υπόψη μας αυτό. Η πανδημία του κοροναϊού δε θα σταματήσει την ταξική πάλη, όσο δύσκολη κι αν φαίνεται αυτή σε τέτοιες συνθήκες. Αυτό το ξέρουν οι κρατούντες και εξοπλίζονται. Αν εξοπλιστεί το κίνημα με ταξική οργάνωση, δε θα μπορέσουν να το νικήσουν εύκολα.
