Σοφίας Κυριακίδου παραληρήματος συνέχεια.
Μεταπασχαλινή και με εμφανή τα ίχνη του πασχαλινού φροντιστήριου από την Αντιτρομοκρατική. Μελέτησαν τα κενά της πρώτης μέρας της κατάθεσής της και την προετοίμασαν για να τα κλείσει όσο καλύτερα μπορεί.
Ισως στην αγωνία για το πόσο καλά εμπέδωσε το μάθημα που της έκαναν να οφειλόταν ο εκνευρισμός της. Εκνευρισμός εμφανής από την ώρα που το ειδικό αυτοκίνητο της Αντιτρομοκρατικής με τα φιμέ τζάμια την αποβίβασε στο χώρο του δικαστήριου (πρωί-πρωί, για να μην προλάβουν να απαθανατίσουν την έλευση οι φωτογράφοι).
Εκνευρισμός που εκφράστηκε με τα πρώτα λόγια της όταν (ξανα)ανέβηκε στο βήμα του μάρτυρα, όταν αισθάνθηκε την ανάγκη να διαμαρτυρηθεί για τη διαπόμπευση που υφίσταται από τον Τύπο!
Φανταστείτε πώς θα αισθανόταν αν ο Τύπος πραγματικά την είχε διαπομπεύσει και δεν είχε ακολουθήσει τη γραμμή μιας περιληπτικής καταγραφής των όσων είπε, χωρίς χαρακτηρισμούς και κρίσεις.
Η διαδικασία ξεκίνησε με την πρόεδρο Μπρίλλη να συνεχίζει τις ερωτήσεις της. Ερωτήσεις χωρίς ειρμό, χωρίς αρχή και τέλος, που αποκάλυπταν (ξανά) ότι η πρόεδρος ελάχιστα γνωρίζει τη δικογραφία. Γνωρίζει, όμως, πολύ καλά τις στοχεύσεις αυτής της δίκης, την αποστολή της, γι’ αυτό και κατέβαλε προσπάθεια να καθοδηγήσει την Κυριακίδου με ερωτήσεις που στη συντριπτική τους πλειοψηφία εμπεριείχαν και την απάντηση.
Τί απάντησε η Κυριακίδου στις ερωτήσεις της προέδρου; Τα ίδια και τα ίδια. Για τις σχέσεις της με τον Κανά, για τη σχέση της με τον ΕΛΑ, για την Αθανασάκη που την αναγνωρίζει σίγουρα ως «Μυρτώ» και τον Αγαπίου που δεν μπορεί να τον αναγνωρίσει ως «Γιάννη» κι ας μη καταγράφεται καμιά επιφύλαξη στην αναγνώριση που έκανε από φωτογραφία στο γραφείο του ειδικού εφέτη ανακριτή Λ. Ζερβομπεάκου.
«Θυμήθηκε» να προσθέσει ότι ο Κανάς της είχε φτιάξει και πλαστό διαβατήριο (εκτός από πλαστή ταυτότητα) και ότι στην τσάντα του κουβαλούσε συχνά πλαστές πινακίδες αυτοκινήτων! Είπαμε, η μνήμη της είναι προϊούσα, σαν του Τσελέντη.
«Θυμήθηκε» ακόμα να πει, ότι κάθε φορά που ο Κανάς έφευγε από την Κάλυμνο (όπου δούλευαν) και πήγαινε στην Αθήνα, η ίδια μάθαινε από τις εφημερίδες ότι έγινε κάποια ενέργεια του ΕΛΑ. Τόνισε μάλιστα με έμφαση ότι ο Κανάς συμμετείχε σε όλες τις ενέργειες του ΕΛΑ τουλάχιστον μέχρι το 1992-93 και ότι ήταν από αυτούς που έπαιρναν τις αποφάσεις για τον καθορισμό των στόχων.
Το ίδιο κατηγορηματική ήταν για τη συμμετοχή της Αθανασάκη στο ένοπλο τμήμα του ΕΛΑ. Προσπάθησε, δηλαδή, να πείσει πως γνώριζε τόσο σημαντικά στοιχεία, ενώ στην αρχή της κατάθεσής της είχε πει ότι δεν ήξερε τίποτα, γιατί ο ΕΛΑ τηρούσε αυστηρούς συνωμοτικούς κανόνες.
Κάποια στιγμή, η πρόεδρος πήγε να τη ρωτήσει για τις αντιφάσεις που υπάρχουν στις προδικαστικές της καταθέσεις σχετικά με το πού είδε τους τρεις (Κανά, Αγαπίου, Αθανασάκη) να κατασκευάζουν έναν εκρηκτικό μηχανισμό, στην Πάτμου στα Πατήσια ή στην Πολέμωνος στο Παγκράτι, η Κυριακίδου άρχισε μια ιστορία για το πώς η ίδια νοίκιασε την Πολέμωνος και η πρόεδρος την άφησε να ξαναπεί για πολλοστή φορά τα ίδια, ξεχνώντας την ίδια της την ερώτηση. Ε, μη ζορίσουμε κιόλας τη μοναδική μας μάρτυρα.
Ο εισαγγελέας Πατσής, καλύτερος γνώστης της δικογραφίας από την πρόεδρο, συμπεριφέρθηκε πιο πονηρά. Υπέβαλε στην Κυριακίδου μερικές ερωτήσεις σχετικές με τις αντιφατικές της καταθέσεις, για να την προετοιμάσει για το τι θα αντιμετωπίσει όταν αρχίσουν να τη ρωτούν οι συνήγοροι υπεράσπισης. Μάλλον για να υποδείξει στους εκπαιδευτές της τα αδύνατα σημεία, ώστε να την εκπαιδεύσουν κατάλληλα.
Επισήμανε, για παράδειγμα, ότι στην κατάθεσή της στον ανακριτή είπε πως ο Κανάς, όταν υποτίθεται ότι κρυβόταν έχοντας διαδώσει ότι μπαρκάρισε, την ειδοποιούσε να βρεθούν μέσω αγνώστου ατόμου, ενώ στο δικαστήριο δήλωσε κατηγορηματικά (και όχι μόνο μια φορά) ότι ο Κανάς εμφανιζόταν μπροστά της σαν φαντομάς, συνήθως στον ηλεκτρικό, και της έκανε νόημα να κατέβει για να συζητήσουν.
Η Κυριακίδου τα ‘χασε για λίγο και όταν συνήλθε απάντησε ότι ίσως καμιά φορά να την είχε ειδοποιήσει και με κάποιο άτομο, αλλά ως επί το πλείστον την έβρισκε ο ίδιος. Πού να σκεφτεί ότι αυτό το σενάριο δεν μπορεί να γίνει πιστευτό, γιατί προϋποθέτει ότι ο Κανάς έστηνε με τις ώρες καραούλι έξω από το σπίτι τους, περιμένοντας πότε θα βγει, για να την πάρει από πίσω, με κίνδυνο να τον αναγνωρίσει τουλάχιστον η αδελφή της Κυριακίδου που τότε συγκατοικούσε μαζί τους.
Της θύμισε ακόμα ο εισαγγελέας, ότι στον Ζερβομπεάκο έχει καταθέσει ότι η ίδια συμμετείχε σε ομάδα του ΕΛΑ μαζί με τους Κανά, Αγαπίου και Αθανασάκη, ενώ τώρα καταθέτει ότι η ίδια δεν συμμετείχε σε καμιά ομάδα, για να εισπράξει την απάντηση ότι αυτή δεν έχει πει τέτοια πράγματα και ότι ίσως να μην κατάλαβε καλά η γραμματέας του ανακριτή!
Της θύμισε επίσης ότι στον Ζερβομπεάκο έχει πει ότι η «Μυρτώ» της αποκάλυψε ότι ήταν μέλος του συμβουλίου του ΕΛΑ, για να εισπράξει την απάντηση πως δεν ξέρει να χρησιμοποιεί σωστά τις λέξεις και γι’ αυτό μπορεί να της ξέφυγε η λέξη «συμβούλιο»!
Παρέλειψε, όμως, ο εισαγγελέας να αναδείξει την κραυγαλέα αντίφαση, στον μεν ανακριτή να δηλώνει ότι η ίδια η «Μυρτώ» της είχε μιλήσει για τη θέση της στο συμβούλιο του ΕΛΑ, στο δε ακροατήριο να δηλώνει ότι αυτό το συμπέρανε επειδή την είδε στην Πολέμωνος να παίρνει μέρος στην κατασκευή εκρηκτικού μηχανισμού!
Είπαμε, όμως, στόχος του εισαγγελέα δεν ήταν να αναδείξει τις αντιφάσεις της Κυριακίδου και να τη στριμώξει, πλήττοντας την αξιοπιστία της, αλλά να αναδείξει τα αδύνατα σημεία της κατ‹θεσής της, να «κάψει» ερωτήσεις που θα έκανε η υπεράσπιση (ελπίζουμε να μην ακούσουμε τις επόμενες μέρες την πρόεδρο να απαγορεύει ερωτήσεις με το κλασσικό «έχει ερωτηθεί και έχει απαντήσει») και να δείξει στους εκπαιδευτές της πως πρέπει να εντείνουν τα απογευματινά μαθήματα εκπαίδευσης.
Αυτό το τελευταίο μάλλον το αντιλήφθηκαν εκείνοι από τους εκπαιδευτές που την κουβαλούν στο δικαστήριο και παρακολουθούν τη διαδικασία, γι’ αυτό και κατά τις 14:15, αμέσως μετά από ένα διάλειμμα του δικαστήριου, η Κυριακίδου δήλωσε ότι είναι κουρασμένη και ζήτησε να διακοπεί η συνεδρίαση για την επόμενη μέρα.
Την κούραση προφανώς την αντιλήφθηκε μετά το διάλειμμα και όχι πριν! Εχουμε εντοπίσει και άλλες αντιφάσεις ανάμεσα στις προδικαστικές και την επ’ ακροατηρίω κατάθεση της Κυριακίδου, δεν τις γράφουμε, όμως, για να μη βοηθήσουμε τους εκπαιδευτές της. Ισως κάποιες από αυτές να τους έχουν ξεφύγει. Οσες προόδους κι αν έχουν κάνει τα τελευταία χρόνια, οι ασφαλίτες παραμένουν χωροφύλακες στο μυαλό. Τουτέστιν άνθρωποι που δεν διακρίνονται ούτε για την ευστροφία ούτε για τη μεθοδικότητά τους.
