Κάθε μέρα περιδιαβαίνει τα κανάλια ο Στυλιανίδης για να υποστηρίξει ότι φέτος όλα θα κυλήσουν ρολόι στην εκπαίδευση. Προβλέψαμε όλα τα κενά υποστηρίζει και κάναμε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την τοποθέτηση των εκπαιδευτικών στα σχολεία έγκαιρα. Κι όμως και φέτος πάνω από 6.000 θα είναι τα κενά σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ενώ λείπουν και 7.000 ωρομίσθιοι από τα ολοήμερα σχολεία (οι συνήθεις παρίες που στελεχώνουν με τρεις κι εξήντα τα ολοήμερα παιδοφυλακτήρια).
Τα κενά προκύπτουν από τη δραστική μείωση των διορισμών μονίμων εκπαιδευτικών και από το διπλασιασμό των συνταξιοδοτήσεων. Φέτος είχαμε μείωση κατά 25% των μονίμων διορισμών στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ο αριθμός διορισμών είναι ο χαμηλότερος της τελευταίας δεκαπενταετίας, με εξαίρεση τη διετία 2005-2007, που ήταν από τις χειρότερες στην εκπαίδευση. Το υπουργείο σκοπεύει να γενικεύσει τις ελαστικές μορφές απασχόλησης στην εκπαίδευση, μπαχαλοποιώντας παραπέρα τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών, με αθρόες προσλήψεις αναπληρωτών και ωρομίσθιων. Ξετσίπωτα ομολόγησε στη βουλή ο υφυπουργός Παιδείας, ότι «υπάρχει έλλειμμα 28 δισ. ευρώ στον κρατικό προϋπολογισμό και πρέπει να καλυφθεί». Μαχαίρι, λοιπόν, και σε «ανελαστικές» δαπάνες, που αποδεικνύεται ότι μπορούν να γίνουν κάλλιστα ελαστικές όταν πρόκειται για το συμφέρον του συστήματος. Συνέπεια αυτής της πολιτικής θα είναι οι συμπτήξεις τμημάτων, οι υποβιβασμοί σχολείων, η αύξηση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα σε βάρος της εκπαιδευτικής διαδικασίας, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, οι αναθέσεις σε εκπαιδευτικούς υποχρεωτικών υπερωριών και βεβαίως η ένταση του αυταρχισμού, ώστε να επιβληθούν τα προαποφασισθέντα.
Στα νηπιαγωγεία ο χαμός. 60.000 παιδιά θα μείνουν εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου. Σύμφωνα με τη ΔΟΕ, για να απορροφηθούν όλα τα νήπια στην διεκδικούμενη από τους εκπαιδευτικούς περίπτωση των 15 νηπίων ανά τμήμα, απαιτούνται 4.000 νέα νηπιαγωγεία και διορισμός ισάριθμων νηπιαγωγών. Αντ’ αυτού το υπουργείο Παιδείας επέλεξε τη μείωση του διορισμού μονίμων νηπιαγωγών για την επόμενη διετία 2009-2011 κατά 50%. Η θεσμοθέτηση του ενός έτους υποχρεωτικής προσχολικής εκπαίδευσης (πυροτέχνημα του Καραμανλή, ώστε να σταματήσει η μεγάλη απεργία των δασκάλων), δεν συνοδεύτηκε από καμιά πρωτοβουλία, που θα την καθιστούσε πραγματικά θετικό μέτρο στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της δημόσιας εκπαίδευσης και σε όφελος του λαού. Η ανεπαρκής υποδομή των δημόσιων νηπιαγωγείων, έριξε υποχρεωτικά τα παιδιά στις αγκάλες των ιδιωτών και των Δήμων, στους παιδικούς σταθμούς των οποίων το ΥΠΕΠΘ παραχώρησε το δικαίωμα ίδρυσης νηπιακών τμημάτων, «αναλογιζόμενο» τάχα τον προγραμματισμό των οικογενειών. Η αφαίμαξη στις λαϊκές οικογένειες ήταν δεδομένη και τσουχτερή: τροφεία στους δημοτι- κούς παιδικούς σταθμούς, δίδακτρα στους ιδιώτες από 5.400 ευρώ στην περιφέρεια, έως 7.685 στην Αττική. Το σημαντικότερο όμως ήταν ότι δόθηκε για πρώτη φορά το δικαίωμα παροχής εκπαίδευσης στους Δήμους, σημαντική πλευρά της κακόφημης «αποκέντρωσης» του εκπαιδευτικού συστήματος. Αποτέλεσμα της νομοθετικής ρύθμισης, που είχε μεταβατική διάρκεια ενός έτους, ήταν να βρεθούν έξω από τα δημόσια νηπιαγωγεία δεκάδες χιλιάδες προνήπια. Από αυτά τα 43.000 έγιναν «πελάτες» των ιδιωτικών παιδικών σταθμών, όπως ισχυρίζεται ο πρόεδρος των εν λόγω μαγαζιών. Σύμφωνα με στοιχεία του Κέντρου Εκπαιδευτικής Ερευνας, το 2006-2007 έμειναν εκτός δημόσιου νηπιαγωγείου 43.000 προνήπια και 19.000 νήπια. Και φέτος αναμένεται να συνεχιστεί η ίδια μαύρη κατάσταση, αφού μπορεί η διάρκεια της μεταβατικής διάταξης να έληξε, το υπουργείο Παιδείας όμως δεν έλαβε κανένα απαραίτητο μέτρο για την απορρόφηση όλων των παιδιών από τα δημόσια νηπιαγωγεία (αντίθετα μείωσε τους διορισμούς νηπιαγωγών, όπως προαναφέραμε), ενώ οι φίλοι του ιδιώτες κερδοσκόποι ιδιοκτήτες παιδικών σταθμών αναμένουν στη γωνία, ασκώντας πιεστικά διλήμματα.
Ξεσαλωμένη η κυβέρνηση της ΝΔ, έβαλε μπροστά και την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών μονάδων και των εκπαιδευτικών, θεωρώντας ότι με την άσκηση τρομοκρατικού σοκ μπορεί να τα περάσει όλα. Από τον περασμένο Ιούνιο ακόμη, με εγκύκλιο που απέστειλε στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση για τον «προγραμματισμό -δήθεν- του εκπαιδευτικού έργου», προσπάθησε να επιβάλλει την αξιολόγηση, για την οποία το εκπαιδευτικό κίνημα τρέφει, δικαίως, μίσος και απέχθεια, προϊόν κατασταλαγμένης πείρας από την εποχή του επιθεωρητισμού. Το θέμα επανέρχεται τώρα, με το άνοιγμα των σχολείων, καθώς τρέχουν οι ημερομηνίες μέσα στις οποίες πρέπει, σύμφωνα με το ΥΠΕΠΘ, να γίνει ο «προγραμματισμός». Η εγκύκλιος του υπουργείου απαιτεί τη σύνταξη αναλυτικού σχεδίου προγραμματισμού της ύλης ανά τρίμηνο για το γυμνάσιο και ανά τετράμηνο για το λύκειο και αποστολή αντιγράφου του στο Σχολικό Σύμβουλο και στη συνέχεια στον προϊστάμενο Επιστημονικής και Παιδαγωγικής Καθοδήγησης, καταγραφή στα πρακτικά της τακτικής συνεδρίασης του συλλόγου διδασκόντων των αναλυτικών σχεδίων προγραμματισμού της ύλης των μαθημάτων, αποστολή αντιγράφων των θεμάτων των τεστ, των πρόχειρων διαγωνισμάτων και της ύλης στην οποία εξετάστηκαν οι μαθητές στο σχολικό σύμβουλο, ο οποίος θα συντάσσει μηνιαία έκθεση με παρατηρήσεις, σχόλια και πιθανές παρεμβάσεις και μια πληθώρα από καταγραφές προγραμματισμών, που αφορούν τη λειτουργία της σχολικής μονάδας (ενισχυτική διδασκαλία και τα ρέστα) και τις σχολικές επισκέψεις. Οπως είναι φανερό, όλα αυτά μαρτυρούν μια απίστευτη ένταση της γραφειοκρατίας στα σχολεία και πολλά από αυτά είναι παντελώς ανεφάρμοστα. Το υπουργείο Παιδείας, όμως, δεν σκοτίζεται γι’ αυτό, γιατί στόχος του είναι η άσκηση τρομοκρατίας στους εκπαιδευτικούς, ώστε να σκύψουν το κεφάλι, να πειθαρχήσουν και να αποδεχτούν την αξιολόγηση. Είναι χαρακτηριστικό, ότι η εγκύκλιος καλεί τα μέλη του σχολικού συμβουλίου να επεξεργαστούν και προτάσεις για να προσδιορίσουν τον τρόπο που θα αναπληρω- θούν οι χαμένες διδακτικές ώρες που πιθανόν να προκύψουν από καιρικά φαινόμενα ή άλλες αιτίες, ασκώντας έμμεσο, πλην όμως καθαρό και καραμπινάτο εκβιασμό στους μαθητές να μην προβούν σε καταλήψεις ή αποχές, διεκδικώντας μόρφωση και δικαιώματα.
Η ΟΛΜΕ, κάτω από την πίεση που δημιουργεί το γενικευμένο κλίμα εναντίον της αξιολόγησης-πειθάρχησης, κάλεσε τους εκπαιδευτικούς να μην εφαρμόσουν την εγκύκλιο του υπουργείου Παιδείας. Αναμένεται η συνέχεια, τόσο από πλευράς ΥΠΕΠΘ, όσο και από πλευράς εκπαιδευτικού κινήματος.