Τα κατάφερε έτι μία φορά ο Μιχαλάκης ο Χρυσοχοΐδης να αναδειχθεί -εκ παραδρομής ή επί τούτω- σε πρωταγωνιστή των τελευταίων ημερών. Ο λόγος επ’ αυτού; Αρχικώς ανακοίνωσε με ύφος χιλίων καρδιναλίων την απαγόρευση της διεξαγωγής της πορείας του Πολυτεχνείου. Yστερα έδωσε το ελεύθερο στα σκυλιά του να μπουκάρουν στο Πολυτεχνείο και στην Πολυτεχνειούπολη, σε μία κίνηση με ιδιάζοντα συμβολισμό, ιδίως λόγω του ιστορικού φορτίου του χώρου και της προκείμενης χρονικής συγκυρίας. Εν συνεχεία, βγήκε ο Μιχαλάκης, επιστρατεύοντας το πιο μάτσο ύφος του, επαναδιατυπώνοντας τη θέση του ότι «απαγορεύεται φέτος η πορεία, η αστυνομία θα εφαρμόσει τον νόμο απαρέγκλιτα παντού». Ρίγη μας κατέτρεξαν και κρύος ιδρώτας μας έλουσε…
Προς επιβεβαίωση του αμείλικτου Μιχαλάκη, εξεδόθη η 1029/8/18 (ΦΕΚ 5046 Β΄/14-11-2020) απόφαση του αρχηγού των μπάτσων, ξεπερνώντας ακόμα και τις αυτές εξαγγελίες του Μιχαλάκη. Ανακοίνωσε λοιπόν την απαγόρευση απασών των δημοσίων συναθροίσεων με συμμετοχή πλέον των τεσσάρων ατόμων, στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, ήτοι την ολοσχερή αναστολή του άρθρου 11 του Συντάγματος, δυνάμει του χουντονόμου Χρυσοχοΐδη (ν. 4703/2020). Με απύθμενο θράσος δε, το αιτιολογικό της αποφάσεως επικαλείται το άρθρο 5 του Συντάγματος και δη την ερμηνευτική δήλωση της παραγράφου 4 περί δυνατότητας επιβολής περιοριστικών μέτρων.
Εντούτοις, της προσοχής του συντάξαντος την εν λόγω απόφαση διέλαθε μία ήσσονος σημασίας λεπτομέρεια. Το άρθρο 5 δεν εφαρμόζεται επί δημοσίων συναθροίσεων, προστατευόμενων υπό του άρθρου 11 του Συντάγματος, τυγχάνει δε εφαρμογής μόνο επί επιβολής ατομικών διοικητικών περιοριστικών μέτρων. Μάλιστα δε, ο εν λόγω τιτάνας της νομικής δογματικής δεν προβληματίστηκε από το γεγονός ότι το άρθρο 5 του Συντάγματος τιτλοφορείται «Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία». Είτε άγνοια είτε αβελτηρία, εν πάση περιπτώσει πρόκειται για μία συλλογιστική, δυνάμενη να χαρακτηρισθεί μόνο ως «λίθοι, πλίνθοι και κέραμοι, ατάκτως ερριμμένοι». Η απόφαση βρίθει παρανομιών και αντισυνταγματικότητας, ζέχνει δε από οσμές χούντας. Αλλωστε, πόθεν καθίσταται αρμόδιος ο εκάστοτε αρχηγός των μπάτσων να αποφασίζει την αναστολή άρθρων του Συντάγματος; Ρητορικό το ερώτημα…
Για να ολοκληρωθεί το σκηνικό, βγήκε και ο γελωτοποιός-αρχισυνδικαλιστής των μπάτσων Μπαλάσκας και δήλωσε μετά παρρησίας πως «οποιοσδήποτε πολίτης ή βουλευτής προσπαθήσει να κάνει κάτι που αντίκειται στον νόμο, στις εντολές και τις διαταγές, θα προσαχθεί». Η μεγαλοστομία και η αυτοπεποίθηση του ανθρώπου τούτου είναι συγκινητική. Ομοίως συγκινητική ήταν βέβαια και η προ ενός περίπου μηνός δήλωσή του ότι δεν υφίσταται περίπτωση να γλιτώσει τη σύλληψη κάποιος εκ των καταδικασθέντων νεοναζιστών. Εκ του αποτελέσματος ωστόσο, κατάφερε να προκαλέσει κύμα γέλωτος και χλεύης για αυτόν και το συνάφι του, οπότε θα συστήναμε με ρέγουλα τις δηλώσεις, γιατί δεύτερο κάζο σε έναν μήνα παραπάει.
Δεν θα μπορούσαμε να μη σχολιάσουμε ωστόσο και τη γλωσσική αποτύπωση όσων είχε στο μυαλό (;) του ο Μπαλάσκας. Πρώτον, αντιπαρερχόμεθα τον πλεονασμό με τη χρήση των λέξεων «εντολές και διαταγές», συνιστωσών ταυτολογία. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι το ακόλουθο: τις εντολές και διαταγές, τίνος; Από το σύνολο της συνέντευξης του Μπαλάσκα συνάγουμε ότι μάλλον κατ’ αυτόν εντέλλει και διατάσσει η αστυνομία. Το εννοιολογικό περιεχόμενο της εναντιώσεως στον νόμο είναι σαφές, όχι όμως και της αντίθεσης σε εντολές και διαταγές των μπάτσων. Ο Μπαλάσκας, ως του ξέφυγε εν τη ρύμη του λόγου του, φαίνεται να νοσταλγεί εποχές που οι μπάτσοι έπρατταν κατά το δοκούν. Σε ποιες εποχές αναφερόμαστε το αφήνουμε στην κρίση των αναγνωστών.
Επανερχόμενοι στην απαγόρευση καθαυτή, πρόκειται για μία χουντικού τύπου απόφαση, ήτις εναρμονίζεται πλήρως και με τις εφαρμοζόμενες πρακτικές της κυβέρνησης και των μπάτσων. Αντί να ασχολείται με την προστασία της δημόσιας υγείας από την επελαύνουσα πανδημία, εφαρμόζει απαρέγκλιτα το δόγμα «νόμος και τάξη», αντικαθιστώντας κατ’ ουσίαν στις προτεραιότητές της την υγεία του ελληνικού λαού με την καταστολή, την πρόσληψη και προστασία των υγειονομικών με την αποθράσυνση των μπάτσων.
Για την αντισυνταγματικότητα της αποφάσεως ταύτης, παραθέτουμε την ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, που θέτει την ορθή νομική διάσταση των πραγμάτων:
«Σύνταγμα και απαγόρευση συναθροίσεων
Με την υπ’ αριθμόν 1029/8/18 (ΦΕΚ 5046 Β’/ 14-11-2020) απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας αποφασίστηκε η απαγόρευση όλων των δημόσιων υπαίθριων συγκεντρώσεων στο σύνολο της Επικράτειας για το διάστημα από 15 Νοεμβρίου και ώρα 06.00’ μέχρι 18 Νοεμβρίου 2020 και ώρα 21.00’, στις οποίες συμμετέχουν 4 ή περισσότερα άτομα με την απειλή επιβολής κυρώσεων.
Το άρθρο 11 παρ. 2 του Συντάγματος ορίζει ότι “υπαίθριες συναθροίσεις μπορούν να απαγορευτούν με αιτιολογημένη απόφαση της αστυνομικής αρχής γενικά αν εξαιτίας τους επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια ασφάλεια…”. Η γενική απαγόρευση δεν παύει και αυτή να αφορά συγκεκριμένη συνάθροιση η οποία έχει εξαγγελθεί για ορισμένο τόπο και χρόνο με το ένα ή άλλο περιεχόμενο. Δεν μπορεί να επεκταθεί σε απαγόρευση και κάθε άλλης συνάθροισης σε ολόκληρη γεωγραφική περιοχή (πχ σε Νομό ή πολύ περισσότερο σε όλη την Επικράτεια) διότι τούτο θα ισοδυναμούσε με αναστολή της ισχύος του άρθρου 11 του Συντάγματος κάτι που μόνο στις έκτακτες συνθήκες του άρθρου 48 του Συντάγματος (κατάσταση πολιορκίας) μπορεί να συμβεί (Σβώλου/Βλάχου, Το Σύνταγμα της Ελλάδος, Β’, 1955, 228 και σε Κ. Χρυσόγονο, Ατομικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, έκδ. 2006, 489).
Η δε ερμηνευτική δήλωση του άρθρου 5 του Συντάγματος, την οποία επικαλείται η απόφαση του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας, αφορά στη λήψη ατομικών διοικητικών μέτρων περιορισμού της ελεύθερης κίνησης (πχ θέση σε καθεστώς καραντίνας συγκεκριμένου πολίτη) και δεν βρίσκει έδαφος εφαρμογής στις μαζικές υπαίθριες συναθροίσεις για τις οποίες προβλέπει αποκλειστικά και μόνο το άρθρο 11.
Επιπρόσθετα θα πρέπει να τονιστεί, ότι για τις συναθροίσεις κατά την επέτειο του Πολυτεχνείου όπως και της Πρωτομαγιάς, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 3 του ΠΔ 73/2020 που εκδόθηκε για τη ρύθμιση ειδικότερων θεμάτων του ν. 4703/2020, δεν οφείλεται γνωστοποίηση στις Αρχές.
Η Πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τη δημόσια υγεία μέσα στις συνθήκες της πανδημίας, χωρίς να υπερβαίνει τα όρια του Κράτους Δικαίου. Η Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων θεωρεί ότι η σχολιαζόμενη απόφαση για γενική απαγόρευση των συναθροίσεων σε όλη την Επικράτεια βρίσκεται εκτός Συνταγματικού πλαισίου και θα πρέπει άμεσα να ανακληθεί».
Η ως άνω παρατεθείσα ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (επ’ ουδενί δεν θα χαρακτηριζόταν ως το πλέον προοδευτικό κομμάτι της κοινωνίας) καταδεικνύει με τον πλέον εναργή τρόπο την πλήρη καταστρατήγηση του Συντάγματος και την αθλιότητα της χουντικής εμπνεύσεως απαγόρευσης.
ΥΓ. Αλγεινή εντύπωση προκαλεί πως -μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές- οι τοποθετούμενοι επί παντός του επιστητού και λαλίστατοι κατά τα άλλα Δικηγορικοί Σύλλογοι ως και διάφοροι καθηγητάδες των Νομικών Σχολών της χώρας κωφεύουν και δεν έχουν αρθρώσει λέξη επί ενός νομικού ζητήματος, το οποίο πρωτοετής φοιτητής Νομικής θα μπορούσε να αναγνωρίσει. Επιλεκτικές ευαισθησίες…
