Τρεις άντρες και 19 γυναίκες και παιδιά σκοτώθηκαν από αεροπορική επίθεση την περασμένη Κυριακή, 6 Ιουλίου, στην απομακρυσμένη περιοχή Deh Bala της επαρχίας Nangarhar, καθώς πήγαιναν για να παρα- στούν σε ένα γάμο. Το περιστατικό και ο αριθμός των θυμάτων αναφέρθηκε από τον τοπικό κυβερνήτη και επιβεβαιώθηκε από επιζώντες και τους γιατρούς του νοσοκομείου στη Τζαλαμπάντ. Δύο μέρες νωρίτερα, είχαν σκοτωθεί από αεροπορική επίθεση 12 ακόμη άμαχοι στη γειτονική επαρχία Νουριστάν. Και στις δύο περιπτώσεις η αμερικάνικη στρατιωτική διοίκηση ακολούθησε τη γνωστή τακτική, αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι γινόταν γάμος, ότι αυτοί που χτυπήθηκαν ήταν άμαχοι, κυρίως γυναίκες και παιδιά, και επέμειναν ότι αυτοί που σκοτώθηκαν ήταν ένοπλοι Ταλιμπάν.
Το γεγονός ότι οι αεροπορικές επιθέσεις με δεκάδες νεκρούς άμαχους προκαλούν σοβαρά πλήγματα στην κυβέρνηση Καρζάι, φουντώνουν την οργή και το μίσος εναντίον των δυνάμεων κατοχής και αυξάνουν την επιρροή των Ταλιμπάν, δεν εμποδίζουν τους Αμερικάνους να αυξάνουν τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν μια εξέγερση που επεκτείνεται και ενισχύεται συνεχώς, διαθέτει αστείρευτες εφεδρείες, πολλαπλασιάζει και αναβαθμίζει τις επιθέσεις της. Και επειδή δεν μπορούν να στείλουν περισσότερες χερσαίες δυνάμεις στο Αφγανιστάν, το Πεντάγωνο αποφάσισε, όπως αποκάλυψε το CNN, να μετακινήσει το αεροπλάνοφόρο «Αβραάμ Λίνκολν» από τον Περσικό Κόλπο στον Κόλπο του Ομάν για να μειωθεί η απόσταση που θα διανύουν τα αεροπλάνα που θα βομβαρδίζουν στο Αφγανιστάν.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε πρόσφατα ο ΟΗΕ, ο αριθμός των καταχωρηθέντων θανάτων άμαχων Αφγανών έφτασε στους 698 μέσα στους πρώτους έξι μήνες του 2008, έχει αυξηθεί δηλαδή κατά 62% σε σύγκριση με την αντίστοιχη περίοδο του 2007. Παράλληλα αυξάνουν και οι απώλειες των αμερικανονατοϊκών στρατευμάτων. Ο Ιού-νιος ήταν ο πιο πολύνεκρος μήνας από την έναρξη του πολέμου. Συνολικά σκοτώθηκαν 45 στρατιώτες, από τους οποίους 27 ήταν Αμερικάνοι και 13 Βρετανοί, ανεβάζοντας τον αριθμό των νεκρών στρατιωτών στους 124 μέχρι στιγμής για το 2008 και συνολικά στους 873 από την αμερικάνικη εισβολή το 2001. Περισσότεροι από τους μισούς θανάτους προκλήθηκαν από αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς στους δρόμους. Επίσης, μέχρι τις 28 Ιουνίου, είχαν τραυματιστεί 2.167 Αμερικάνοι 510 Βρετανοί και 350 Καναδοί στρατιώτες σε ώρα υπηρεσίας. Στο στόχαστρο των Ισλαμιστών μαχητών βρίσκεται συνεχώς και η αφγανική αστυνομία. Μόνο το 2007 καταγράφηκαν 925 θάνατοι αστυνομικών. Φέτος σημειώνονται 20 – 50 θάνατοι αστυνομικών κάθε βδομάδα.
Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι αμερικανονατοϊκές δυνάμεις στο Αφγανιστάν αποτυπώνονται και στην πρώτη έκθεση του Πενταγώνου για το Αφγανιστάν που υποβλήθηκε στο αμερικάνικο κογκρέσο τον Ιούνιο, στην οποία, μεταξύ άλλων αναφέρεται: «Η κυριότερη δύναμη της εξέγερσης των Ταλιμπάν είναι η ικανότητά τους να ανανεώνουν τη μάχιμη δύναμη ενεργοποιώντας τα φυλετικά δίκτυα, εκμεταλλευόμενοι την έλλειψη διακυβέρνησης και την έμφυτη αντίσταση του αφγανικού λαού στην αλλαγή και την εξωτερική επιρροή. Η στρατηγική των Ταλιμπάν στηρίζεται στην ικανότητά τους να εμποδίζουν την αφγανική κυβέρνηση και την ISAF να νικήσουν και να κάνουν τη διεθνή κοινότητα να χάσει τελικά τη θέλησή της να συνεχίσει την προσπάθεια ενάντια στην εξέγερση. Τα κρίσιμα προσόντα της εξέγερσης είναι η ικανότητά της να προβάλλει τη δύναμη και το αναπόφευκτο της εξουσίας των Ταλιμπάν, την οποία υποστηρίζει σταθερά μέσω μιας επικεντρωμένης προσπάθειας πληροφόρησης. Με άλλα λόγια, το να μη χάνεις είναι νίκη».
